¹If I speak with the tongues of men and of angels, but have not love, I am become sounding brass or a clanging cymbal.

¹Þótt ég talaði tungum manna og engla, en hefði ekki kærleika, væri ég hljómandi málmur eða hvellandi bjalla.

²And if I have prophecy, and know all mysteries and all knowledge, and if I have all faith, so as to remove mountains, but have not love, I am nothing.

²Og þótt ég hefði spádómsgáfu og vissi alla leyndardóma og ætti alla þekking, og þótt ég hefði svo takmarkalausa trú, að færa mætti fjöll úr stað, en hefði ekki kærleika, væri ég ekki neitt.

³And if I shall dole out all my goods in food, and if I deliver up my body that I may be burned, but have not love, I profit nothing.

³Og þótt ég deildi út öllum eigum mínum, og þótt ég framseldi líkama minn, til þess að verða brenndur, en hefði ekki kærleika, væri ég engu bættari.

⁴Love has long patience, is kind; love is not emulous [of others]; love is not insolent and rash, is not puffed up,

⁴Kærleikurinn er langlyndur, hann er góðviljaður. Kærleikurinn öfundar ekki. Kærleikurinn er ekki raupsamur, hreykir sér ekki upp.

⁵does not behave in an unseemly manner, does not seek what is its own, is not quickly provoked, does not impute evil,

⁵Hann hegðar sér ekki ósæmilega, leitar ekki síns eigin, hann reiðist ekki, er ekki langrækinn.

⁶does not rejoice at iniquity but rejoices with the truth,

⁶Hann gleðst ekki yfir óréttvísinni, en samgleðst sannleikanum.

⁷bears all things, believes all things, hopes all things, endures all things.

⁷Hann breiðir yfir allt, trúir öllu, vonar allt, umber allt.

⁸Love never fails; but whether prophecies, they shall be done away; or tongues, they shall cease; or knowledge, it shall be done away.

⁸Kærleikurinn fellur aldrei úr gildi. En spádómsgáfur, þær munu líða undir lok, og tungur, þær munu þagna, og þekking, hún mun líða undir lok.

⁹For we know in part, and we prophesy in part:

⁹Því að þekking vor er í molum og spádómur vor er í molum.

¹⁰but when that which is perfect has come, that which is in part shall be done away.

¹⁰En þegar hið fullkomna kemur, þá líður það undir lok, sem er í molum.

¹¹When I was a child, I spoke as a child, I felt as a child, I reasoned as a child; when I became a man, I had done with what belonged to the child.

¹¹Þegar ég var barn, talaði ég eins og barn, hugsaði eins og barn og ályktaði eins og barn. En þegar ég var orðinn fulltíða maður, lagði ég niður barnaskapinn.

¹²For we see now through a dim window obscurely, but then face to face; now I know partially, but then I shall know according as I also have been known.

¹²Nú sjáum vér svo sem í skuggsjá, í ráðgátu, en þá munum vér sjá augliti til auglitis. Nú er þekking mín í molum, en þá mun ég gjörþekkja, eins og ég er sjálfur gjörþekktur orðinn.En nú varir trú, von og kærleikur, þetta þrennt, en þeirra er kærleikurinn mestur.

¹³And now abide faith, hope, love; these three things; and the greater of these [is] love.

¹³En nú varir trú, von og kærleikur, þetta þrennt, en þeirra er kærleikurinn mestur.