¹Follow after love, and be emulous of spiritual [manifestations], but rather that ye may prophesy.

¹Keppið eftir kærleikanum. Sækist eftir gáfum andans, en einkum eftir spádómsgáfu.

²For he that speaks with a tongue does not speak to men but to God: for no one hears; but in spirit he speaks mysteries.

²Því að sá, sem talar tungum, talar ekki við menn, heldur við Guð. Enginn skilur hann, í anda talar hann leyndardóma.

³But he that prophesies speaks to men [in] edification, and encouragement, and consolation.

³En spámaðurinn talar til manna, þeim til uppbyggingar, áminningar og huggunar.

⁴He that speaks with a tongue edifies himself; but he that prophesies edifies [the] assembly.

⁴Sá, sem talar tungum, byggir upp sjálfan sig, en spámaðurinn byggir upp söfnuðinn.

⁵Now I desire that ye should all speak with tongues, but rather that ye should prophesy. But greater is he that prophesies than he that speaks with tongues, unless he interpret, that the assembly may receive edification.

⁵Ég vildi að þér töluðuð allir tungum, en þó enn meir, að þér hefðuð spádómsgáfu. Það er meira vert en að tala tungum, nema það sé útlagt, til þess að söfnuðurinn hljóti uppbygging.

⁶And now, brethren, if I come to you speaking with tongues, what shall I profit you, unless I shall speak to you either in revelation, or in knowledge, or in prophecy, or in teaching?

⁶Hvað mundi ég gagna yður, bræður, ef ég nú kæmi til yðar og talaði tungum, en flytti yður ekki opinberun eða þekkingu eða spádóm eða kenningu?

⁷Even lifeless things giving a sound, whether pipe or harp, if they give not distinction to the sounds, how shall it be known what is piped or harped?

⁷Jafnvel hinir dauðu hlutir, sem gefa hljóð frá sér, hvort heldur er pípa eða harpa, _ ef þær gefa ekki mismunandi hljóð frá sér, hvernig ætti þá að skiljast það, sem leikið er á pípuna eða hörpuna?

⁸For also, if the trumpet give an uncertain sound, who shall prepare himself for war?

⁸Gefi lúðurinn óskilmerkilegt hljóð, hver býr sig þá til bardaga?

⁹Thus also *ye* with the tongue, unless ye give a distinct speech, how shall it be known what is spoken? for ye will be speaking to the air.

⁹Svo er og um yður: Ef þér mælið ekki með tungu yðar fram skilmerkileg orð, hvernig verður það þá skilið, sem talað er? Því að þér talið þá út í bláinn.

¹⁰There are, it may be, so many kinds of voices in the world, and none of undistinguishable sound.

¹⁰Hversu margar tegundir tungumála, sem kunna að vera til í heiminum, ekkert þeirra er þó málleysa.

¹¹If therefore I do not know the power of the sound, I shall be to him that speaks a barbarian, and he that speaks a barbarian for me.

¹¹Ef ég nú þekki ekki merkingu málsins, verð ég sem útlendingur fyrir þeim, sem talar, og hann útlendingur fyrir mér.

¹²Thus *ye* also, since ye are desirous of spirits, seek that ye may abound for the edification of the assembly.

¹²Eins er um yður. Fyrst þér sækist eftir gáfum andans, leitist þá við að vera auðugir að þeim, söfnuðinum til uppbyggingar.

¹³Wherefore let him that speaks with a tongue pray that he may interpret.

¹³Biðji því sá, er talar tungum, um að geta útlagt.

¹⁴For if I pray with a tongue, my spirit prays, but my understanding is unfruitful.

¹⁴Því að ef ég biðst fyrir með tungum, þá biður andi minn, en skilningur minn ber engan ávöxt.

¹⁵What is it then? I will pray with the spirit, but I will pray also with the understanding; I will sing with the spirit, but I will sing also with the understanding.

¹⁵Hvernig er því þá farið? Ég vil biðja með anda, en ég vil einnig biðja með skilningi. Ég vil lofsyngja með anda, en ég vil einnig lofsyngja með skilningi.

¹⁶Since otherwise, if thou blessest with [the] spirit, how shall he who fills the place of the simple [Christian] say Amen, at thy giving of thanks, since he does not know what thou sayest?

¹⁶Því ef þú vegsamar með anda, hvernig á þá sá, er skipar sess hins fáfróða, að segja amen við þakkargjörð þinni, þar sem hann veit ekki, hvað þú ert að segja?

¹⁷For *thou* indeed givest thanks well, but the other is not edified.

¹⁷Að vísu getur þakkargjörð þín verið fögur, en hinn uppbyggist ekki.

¹⁸I thank God I speak in a tongue more than all of you:

¹⁸Ég þakka Guði, að ég tala tungum öllum yður fremur,

¹⁹but in [the] assembly I desire to speak five words with my understanding, that I may instruct others also, [rather] than ten thousand words in a tongue.

¹⁹en á safnaðarsamkomu vil ég heldur tala fimm orð með skilningi mínum, til þess að ég geti frætt aðra, en tíu þúsund orð með tungum.

²⁰Brethren, be not children in [your] minds, but in malice be babes; but in [your] minds be grown [men].

²⁰Bræður, verið ekki börn í dómgreind, heldur sem ungbörn í illskunni, en fullorðnir í dómgreind.

²¹It is written in the law, By people of other tongues, and by strange lips, will I speak to this people; and neither thus will they hear me, saith the Lord.

²¹Í lögmálinu er ritað: Með annarlegu tungutaki og annarlegum vörum mun ég tala til lýðs þessa, og eigi að heldur munu þeir heyra mig, segir Drottinn.

²²So that tongues are for a sign, not to those who believe, but to unbelievers; but prophecy, not to unbelievers, but to those who believe.

²²Þannig er þá tungutalið til tákns, ekki þeim sem trúa, heldur hinum vantrúuðu. En spámannlega gáfan er ekki til tákns fyrir hina vantrúuðu, heldur þá sem trúa.

²³If therefore the whole assembly come together in one place, and all speak with tongues, and simple [persons] enter in, or unbelievers, will not they say ye are mad?

²³Ef nú allur söfnuðurinn kæmi saman og allir töluðu tungum, og inn kæmu fáfróðir menn eða vantrúaðir, mundu þeir þá ekki segja: ,,Þér eruð óðir``?

²⁴But if all prophesy, and some unbeliever or simple [person] come in, he is convicted of all, he is judged of all;

²⁴En ef allir töluðu af spámannlegri gáfu, og inn kæmi einhver vantrúaður eða fáfróður þá sannfærðist hann og dæmdist af öllum.

²⁵the secrets of his heart are manifested; and thus, falling upon [his] face, he will do homage to God, reporting that God is indeed amongst you.

²⁵Leyndardómar hjarta hans verða opinberir, og hann fellur fram á ásjónu sína og tilbiður Guð og lýsir því yfir, að Guð er sannarlega hjá yður.

²⁶What is it then, brethren? whenever ye come together, each [of you] has a psalm, has a teaching, has a tongue, has a revelation, has an interpretation. Let all things be done to edification.

²⁶Hvernig er það þá, bræður? Þegar þér komið saman, þá hefur hver sitt fram að færa: Sálm, kenningu, opinberun, tungutal, útlistun. Allt skal miða til uppbyggingar.

²⁷If any one speak with a tongue, [let it be] two, or at the most three, and separately, and let one interpret;

²⁷Séu einhverjir, sem tala tungum, mega þeir vera tveir eða í mesta lagi þrír, hver á eftir öðrum, og einn útlisti.

²⁸but if there be no interpreter, let him be silent in [the] assembly, and let him speak to himself and to God.

²⁸En ef ekki er neinn til að útlista, þá þegi sá á safnaðarsamkomunni, sem talar tungum, en tali við sjálfan sig og við Guð.

²⁹And let two or three prophets speak, and let the others judge.

²⁹En spámenn tali tveir eða þrír og hinir skulu dæma um.

³⁰But if there be a revelation to another sitting [there], let the first be silent.

³⁰Fái einhver annar, sem þar situr, opinberun, þá þagni hinn fyrri.

³¹For ye can all prophesy one by one, that all may learn and all be encouraged.

³¹Því að þér getið allir, hver á eftir öðrum, talað af spámannlegri andagift, til þess að allir hljóti fræðslu og uppörvun.

³²And spirits of prophets are subject to prophets.

³²Andar spámanna eru spámönnum undirgefnir,

³³For God is not [a God] of disorder but of peace, as in all the assemblies of the saints.

³³því að Guð er ekki Guð truflunarinnar, heldur friðarins. Eins og í öllum söfnuðum hinna heilögu

³⁴Let [your] women be silent in the assemblies, for it is not permitted to them to speak; but to be in subjection, as the law also says.

³⁴skulu konur þegja á safnaðarsamkomunum, því að ekki er þeim leyft að tala, heldur skulu þær vera undirgefnar, eins og líka lögmálið segir.

³⁵But if they wish to learn anything, let them ask their own husbands at home; for it is a shame for a woman to speak in assembly.

³⁵En ef þær vilja fræðast um eitthvað, þá skulu þær spyrja eiginmenn sína heima. Því að það er ósæmilegt fyrir konu að tala á safnaðarsamkomu.

³⁶Did the word of God go out from you, or did it come to you only?

³⁶Eða er Guðs orð frá yður komið? Eða er það komið til yðar einna?

³⁷If any one thinks himself to be a prophet or spiritual, let him recognise the things that I write to you, that it is [the] Lord's commandment.

³⁷Ef nokkur þykist spámaður vera eða gæddur gáfum andans, hann skynji, að það, sem ég skrifa yður, er boðorð Drottins.

³⁸But if any be ignorant, let him be ignorant.

³⁸Vilji einhver ekki við það kannast, þá verður ekki við hann kannast.

³⁹So that, brethren, desire to prophesy, and do not forbid the speaking with tongues.

³⁹Þess vegna, bræður mínir, sækist eftir spádómsgáfunni og aftrið því ekki, að talað sé tungum.En allt fari sómasamlega fram og með reglu.

⁴⁰But let all things be done comelily and with order.

⁴⁰En allt fari sómasamlega fram og með reglu.