¹But I make known to you, brethren, the glad tidings which I announced to you, which also ye received, in which also ye stand,

¹Ég minni yður, bræður, á fagnaðarerindi það, sem ég boðaði yður, sem þér og veittuð viðtöku og þér einnig standið stöðugir í.

²by which also ye are saved, (if ye hold fast the word which I announced to you as the glad tidings,) unless indeed ye have believed in vain.

²Fyrir það verðið þér og hólpnir ef þér haldið fast við orðið, fagnaðarerindið, sem ég boðaði yður, og hafið ekki ófyrirsynju trúna tekið.

³For I delivered to you, in the first place, what also I had received, that Christ died for our sins, according to the scriptures;

³Því það kenndi ég yður fyrst og fremst, sem ég einnig hef meðtekið, að Kristur dó vegna vorra synda samkvæmt ritningunum,

⁴and that he was buried; and that he was raised the third day, according to the scriptures;

⁴að hann var grafinn, að hann reis upp á þriðja degi samkvæmt ritningunum

⁵and that he appeared to Cephas, then to the twelve.

⁵og að hann birtist Kefasi, síðan þeim tólf.

⁶Then he appeared to above five hundred brethren at once, of whom the most remain until now, but some also have fallen asleep.

⁶Því næst birtist hann meira en fimm hundruð bræðrum í einu, sem flestir eru á lífi allt til þessa, en nokkrir eru sofnaðir.

⁷Then he appeared to James; then to all the apostles;

⁷Síðan birtist hann Jakobi, því næst postulunum öllum.

⁸and last of all, as to an abortion, he appeared to *me* also.

⁸En síðast allra birtist hann einnig mér, eins og ótímaburði.

⁹For *I* am the least of the apostles, who am not fit to be called apostle, because I have persecuted the assembly of God.

⁹Því ég er sístur postulanna og er ekki þess verður að kallast postuli, með því að ég ofsótti söfnuð Guðs.

¹⁰But by God's grace I am what I am; and his grace, which [was] towards me, has not been vain; but I have laboured more abundantly than they all, but not *I*, but the grace of God which [was] with me.

¹⁰En af Guðs náð er ég það sem ég er, og náð hans við mig hefur ekki orðið til ónýtis, heldur hef ég erfiðað meira en þeir allir, þó ekki ég, heldur náð Guðs, sem með mér er.

¹¹Whether, therefore, I or they, thus we preach, and thus ye have believed.

¹¹Hvort sem það því er ég eða þeir, þá prédikum vér þannig, og þannig hafið þér trúna tekið.

¹²Now if Christ is preached that he is raised from among [the] dead, how say some among you that there is not a resurrection of [those that are] dead?

¹²En ef nú er prédikað, að Kristur sé upprisinn frá dauðum, hvernig geta þá nokkrir yðar sagt, að dauðir rísi ekki upp?

¹³But if there is not a resurrection of [those that are] dead, neither is Christ raised:

¹³Ef ekki er til upprisa dauðra, þá er Kristur ekki heldur upprisinn.

¹⁴but if Christ is not raised, then, indeed, vain also [is] our preaching, and vain also your faith.

¹⁴En ef Kristur er ekki upprisinn, þá er ónýt prédikun vor, ónýt líka trú yðar.

¹⁵And we are found also false witnesses of God; for we have witnessed concerning God that he raised the Christ, whom he has not raised if indeed [those that are] dead are not raised.

¹⁵Vér reynumst þá vera ljúgvottar um Guð, þar eð vér höfum vitnað um Guð, að hann hafi uppvakið Krist, sem hann hefur ekki uppvakið, svo framarlega sem dauðir rísa ekki upp.

¹⁶For if [those that are] dead are not raised, neither is Christ raised;

¹⁶Því að ef dauðir rísa ekki upp, er Kristur ekki heldur upprisinn.

¹⁷but if Christ be not raised, your faith [is] vain; ye are yet in your sins.

¹⁷En ef Kristur er ekki upprisinn, er trú yðar fánýt, þér eruð þá enn í syndum yðar,

¹⁸Then indeed also those who have fallen asleep in Christ have perished.

¹⁸og þá eru einnig þeir, sem sofnaðir eru í trú á Krist, glataðir.

¹⁹If in this life only we have hope in Christ, we are [the] most miserable of all men.

¹⁹Ef von vor til Krists nær aðeins til þessa lífs, þá erum vér aumkunarverðastir allra manna.

²⁰(But now Christ is raised from among [the] dead, first-fruits of those fallen asleep.

²⁰En nú er Kristur upprisinn frá dauðum sem frumgróði þeirra, sem sofnaðir eru.

²¹For since by man [came] death, by man also resurrection of [those that are] dead.

²¹Því að þar eð dauðinn kom fyrir mann, kemur og upprisa dauðra fyrir mann.

²²For as in the Adam all die, thus also in the Christ all shall be made alive.

²²Því að eins og allir deyja fyrir samband sitt við Adam, svo munu allir lífgaðir verða fyrir samfélag sitt við Krist.

²³But each in his own rank: [the] first-fruits, Christ; then those that are the Christ's at his coming.

²³En sérhver í sinni röð: Kristur sem frumgróðinn, því næst, við komu hans, þeir sem honum tilheyra.

²⁴Then the end, when he gives up the kingdom to him [who is] God and Father; when he shall have annulled all rule and all authority and power.

²⁴Síðan kemur endirinn, er hann selur ríkið Guði föður í hendur, er hann hefur að engu gjört sérhverja tign, sérhvert veldi og kraft.

²⁵For he must reign until he put all enemies under his feet.

²⁵Því að honum ber að ríkja, uns hann leggur alla fjendurna undir fætur hans.

²⁶[The] last enemy [that] is annulled [is] death.

²⁶Dauðinn er síðasti óvinurinn, sem verður að engu gjörður.

²⁷For he has put all things in subjection under his feet. But when he says that all things are put in subjection, [it is] evident that [it is] except him who put all things in subjection to him.

²⁷,,Allt hefur hann lagt undir fætur honum.`` Þegar stendur, að allt hafi verið lagt undir hann, er augljóst, að sá er undan skilinn, sem lagði allt undir hann.

²⁸But when all things shall have been brought into subjection to him, then the Son also himself shall be placed in subjection to him who put all things in subjection to him, that God may be all in all.)

²⁸En þegar allt hefur verið lagt undir hann, þá mun og sonurinn sjálfur leggja sig undir þann, er lagði alla hluti undir hann, til þess að Guð sé allt í öllu.

²⁹Since what shall the baptised for the dead do if [those that are] dead rise not at all? why also are they baptised for them?

²⁹Til hvers eru menn annars að láta skírast fyrir hina dánu? Ef dauðir menn rísa alls ekki upp, hvers vegna láta menn þá skíra sig fyrir þá?

³⁰Why do *we* also endanger ourselves every hour?

³⁰Hvers vegna erum vér líka að stofna oss í hættu hverja stund?

³¹Daily I die, by your boasting which I have in Christ Jesus our Lord.

³¹Svo sannarlega, bræður, sem ég get hrósað mér af yður í Kristi Jesú, Drottni vorum: Á degi hverjum vofir dauðinn yfir mér.

³²If, [to speak] after the manner of man, I have fought with beasts in Ephesus, what is the profit to me if [those that are] dead do not rise? let us eat and drink; for to-morrow we die.

³²Hafi ég eingöngu að hætti manna barist við villidýr í Efesus, hvaða gagn hefði ég þá af því? Ef dauðir rísa ekki upp, etum þá og drekkum, því að á morgun deyjum vér!

³³Be not deceived: evil communications corrupt good manners.

³³Villist ekki. Vondur félagsskapur spillir góðum siðum.

³⁴Awake up righteously, and sin not; for some are ignorant of God: I speak to you as a matter of shame.

³⁴Vaknið fyrir alvöru og syndgið ekki. Nokkrir hafa enga þekkingu á Guði. Yður til blygðunar segi ég það.

³⁵But some one will say, How are the dead raised? and with what body do they come?

³⁵En nú kynni einhver að segja: ,,Hvernig rísa dauðir upp? Hvaða líkama hafa þeir, þegar þeir koma?``

³⁶Fool; what *thou* sowest is not quickened unless it die.

³⁶Þú óvitri maður! Það sem þú sáir lifnar ekki aftur nema það deyi.

³⁷And what thou sowest, thou sowest not the body that shall be, but a bare grain: it may be of wheat, or some one of the rest:

³⁷Og er þú sáir, þá er það ekki sú jurt, er vex upp síðar, sem þú sáir, heldur bert frækornið, hvort sem það nú heldur er hveitikorn eða annað fræ.

³⁸and God gives to it a body as he has pleased, and to each of the seeds its own body.

³⁸En Guð gefur því líkama eftir vild sinni og hverri sæðistegund sinn líkama.

³⁹Every flesh [is] not the same flesh, but one [is] of men, and another flesh of beasts, and another [flesh] of birds, and another of fishes.

³⁹Ekki eru allir líkamir eins, heldur hafa mennirnir einn, kvikféð annan, fuglarnir einn og fiskarnir annan.

⁴⁰And [there are] heavenly bodies, and earthly bodies: but different is the glory of the heavenly, different that of the earthly:

⁴⁰Til eru himneskir líkamir og jarðneskir líkamir. En vegsemd hinna himnesku er eitt og hinna jarðnesku annað.

⁴¹one [the] sun's glory, and another [the] moon's glory, and another [the] stars' glory; for star differs from star in glory.

⁴¹Eitt er ljómi sólarinnar og annað ljómi tunglsins og annað ljómi stjarnanna, því að stjarna ber af stjörnu í ljóma.

⁴²Thus also [is] the resurrection of the dead. It is sown in corruption, it is raised in incorruptibility.

⁴²Þannig er og um upprisu dauðra. Sáð er forgengilegu, en upp rís óforgengilegt.

⁴³It is sown in dishonour, it is raised in glory. It is sown in weakness, it is raised in power.

⁴³Sáð er í vansæmd, en upp rís í vegsemd. Sáð er í veikleika, en upp rís í styrkleika.

⁴⁴It is sown a natural body, it is raised a spiritual body: if there is a natural body, there is also a spiritual [one].

⁴⁴Sáð er jarðneskum líkama, en upp rís andlegur líkami. Ef jarðneskur líkami er til, þá er og til andlegur líkami.

⁴⁵Thus also it is written, The first man Adam became a living soul; the last Adam a quickening spirit.

⁴⁵Þannig er og ritað: ,,Hinn fyrsti maður, Adam, varð að lifandi sál,`` hinn síðari Adam að lífgandi anda.

⁴⁶But that which is spiritual [was] not first, but that which is natural, then that which is spiritual:

⁴⁶En hið andlega kemur ekki fyrst, heldur hið jarðneska, því næst hið andlega.

⁴⁷the first man out of [the] earth, made of dust; the second man, out of heaven.

⁴⁷Hinn fyrsti maður er frá jörðu, jarðneskur, hinn annar maður er frá himni.

⁴⁸Such as he made of dust, such also those made of dust; and such as the heavenly [one], such also the heavenly [ones].

⁴⁸Eins og hinn jarðneski var, þannig eru og hinir jarðnesku og eins og hinn himneski, þannig eru og hinir himnesku.

⁴⁹And as we have borne the image of the [one] made of dust, we shall bear also the image of the heavenly [one].

⁴⁹Og eins og vér höfum borið mynd hins jarðneska, munum vér einnig bera mynd hins himneska.

⁵⁰But this I say, brethren, that flesh and blood cannot inherit God's kingdom, nor does corruption inherit incorruptibility.

⁵⁰En það segi ég, bræður, að hold og blóð getur eigi erft Guðs ríki, eigi erfir heldur hið forgengilega óforgengileikann.

⁵¹Behold, I tell you a mystery: We shall not all fall asleep, but we shall all be changed,

⁵¹Sjá, ég segi yður leyndardóm: Vér munum ekki allir sofna, en allir munum vér umbreytast

⁵²in an instant, in [the] twinkling of an eye, at the last trumpet; for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and *we* shall be changed.

⁵²í einni svipan, á einu augabragði, við hinn síðasta lúður. Því lúðurinn mun gjalla og þá munu hinir dauðu upp rísa óforgengilegir, og vér munum umbreytast.

⁵³For this corruptible must needs put on incorruptibility, and this mortal put on immortality.

⁵³Þetta forgengilega á að íklæðast óforgengileikanum og þetta dauðlega að íklæðast ódauðleikanum.

⁵⁴But when this corruptible shall have put on incorruptibility, and this mortal shall have put on immortality, then shall come to pass the word written: Death has been swallowed up in victory.

⁵⁴En þegar hið forgengilega íklæðist óforgengileikanum og hið dauðlega ódauðleikanum, þá mun rætast orð það, sem ritað er: Dauðinn er uppsvelgdur í sigur.

⁵⁵Where, O death, [is] thy sting? where, O death, thy victory?

⁵⁵Dauði, hvar er sigur þinn? Dauði, hvar er broddur þinn?

⁵⁶Now the sting of death [is] sin, and the power of sin the law;

⁵⁶En syndin er broddur dauðans og lögmálið afl syndarinnar.

⁵⁷but thanks to God, who gives us the victory by our Lord Jesus Christ.

⁵⁷Guði séu þakkir, sem gefur oss sigurinn fyrir Drottin vorn Jesú Krist!Þess vegna, mínir elskuðu bræður, verið staðfastir, óbifanlegir, síauðugir í verki Drottins. Þér vitið að erfiði yðar er ekki árangurslaust í Drottni.

⁵⁸So then, my beloved brethren, be firm, immovable, abounding always in the work of the Lord, knowing that your toil is not in vain in [the] Lord.

⁵⁸Þess vegna, mínir elskuðu bræður, verið staðfastir, óbifanlegir, síauðugir í verki Drottins. Þér vitið að erfiði yðar er ekki árangurslaust í Drottni.