¹And they came to the other side of the sea, to the country of the Gadarenes.

¹Þeir komu nú yfir um vatnið í byggð Gerasena.

²And immediately on his going out of the ship there met him out of the tombs a man possessed by an unclean spirit,

²Og um leið og Jesús sté úr bátnum, kom maður á móti honum frá gröfunum, haldinn óhreinum anda.

³who had his dwelling in the tombs; and no one was able to bind him, not even with chains;

³Hann hafðist við í gröfunum, og enginn gat lengur bundið hann, ekki einu sinni með hlekkjum.

⁴because he had been often bound with fetters and chains, and the chains had been torn asunder by him, and the fetters were shattered; and no one was able to subdue him.

⁴Oft hafði hann verið fjötraður á fótum og höndum, en hann braut jafnóðum af sér hlekkina og sleit fjötrana, og gat enginn ráðið við hann.

⁵And continually night and day, in the tombs and in the mountains, he was crying and cutting himself with stones.

⁵Allar nætur og daga var hann í gröfunum eða á fjöllum, æpti og lamdi sig grjóti.

⁶But seeing Jesus from afar off, he ran and did him homage,

⁶Þegar hann sá Jesú álengdar, hljóp hann og féll fram fyrir honum

⁷and crying with a loud voice he says, What have I to do with thee, Jesus, Son of the Most High God? I adjure thee by God, torment me not.

⁷og æpti hárri röddu: ,,Hvað vilt þú mér, Jesús, sonur Guðs hins hæsta? Ég særi þig við Guð, kvel þú mig eigi!``

⁸For he said to him, Come forth, unclean spirit, out of the man.

⁸Því að Jesús hafði sagt við hann: ,,Þú óhreini andi, far út af manninum.``

⁹And he asked him, What is thy name? And he says to him, Legion is my name, because we are many.

⁹Jesús spurði hann þá: ,,Hvað heitir þú?`` Hinn svaraði: ,,Hersing heiti ég, vér erum margir.``

¹⁰And he besought him much that he would not send them away out of the country.

¹⁰Og hann bað Jesú ákaft að senda þá ekki brott úr héraðinu.

¹¹Now there was there just at the mountain a great herd of swine feeding;

¹¹En þar í fjallinu var mikil svínahjörð á beit.

¹²and they besought him, saying, Send us into the swine that we may enter into them.

¹²Og þeir báðu hann: ,,Send oss í svínin, lát oss fara í þau!``

¹³And Jesus [immediately] allowed them. And the unclean spirits going out entered into the swine, and the herd rushed down the steep slope, into the sea (about two thousand), and were choked in the sea.

¹³Hann leyfði þeim það, og fóru þá óhreinu andarnir út og í svínin, og hjörðin, nær tveim þúsundum, ruddist fram af hamrinum í vatnið og drukknaði þar.

¹⁴And those that were feeding them fled and reported it in the city and in the country. And they went out to see what it was that had taken place.

¹⁴En hirðarnir flýðu og sögðu tíðindin í borginni og sveitinni. Menn fóru þá að sjá, hvað gjörst hafði,

¹⁵And they come to Jesus, and they see the possessed of demons sitting [and] clothed and sensible, [him] that had had the legion: and they were afraid.

¹⁵komu til Jesú og sáu haldna manninn, sem hersingin hafði verið í, sitja þar klæddan og heilvita. Og þeir urðu hræddir.

¹⁶And they that had seen [it] related to them how it had happened to the [man] possessed by demons, and concerning the swine.

¹⁶En sjónarvottar sögðu þeim, hvað fram hafði farið við haldna manninn, og frá svínunum.

¹⁷And they began to beg him to depart from their coasts.

¹⁷Og þeir tóku að biðja Jesú að fara burt úr héruðum þeirra.

¹⁸And as he went on board ship, the man that had been possessed by demons besought him that he might be with him.

¹⁸Þá er hann sté í bátinn, bað sá, er haldinn hafði verið, að fá að vera með honum.

¹⁹And he suffered him not, but says to him, Go to thine home to thine own people, and tell them how great things the Lord has done for thee, and has had mercy on thee.

¹⁹En Jesús leyfði honum það eigi, heldur sagði: ,,Far heim til þín og þinna, og seg þeim, hve mikið Drottinn hefur gjört fyrir þig og verið þér miskunnsamur.``

²⁰And he went away and began to proclaim in the Decapolis how great things Jesus had done for him; and all wondered.

²⁰Hann fór og tók að kunngjöra í Dekapólis, hve mikið Jesús hafði fyrir hann gjört, og undruðust það allir.

²¹And Jesus having passed over in the ship again to the other side, a great crowd gathered to him; and he was by the sea.

²¹Þegar Jesús kom aftur yfir um á bátnum, safnaðist að honum mikill mannfjöldi, þar sem hann var við vatnið.

²²And [behold] there comes one of the rulers of the synagogue, by name Jairus, and seeing him, falls down at his feet;

²²Þar kom og einn af samkundustjórunum, Jaírus að nafni, og er hann sá Jesú, féll hann til fóta honum,

²³and he besought him much, saying, My little daughter is at extremity; [I pray] that thou shouldest come and lay thy hands upon her so that she may be healed, and may live.

²³bað hann ákaft og sagði: ,,Dóttir mín litla er að dauða komin. Kom og legg hendur yfir hana, að hún læknist og lifi.``

²⁴And he went with him, and a large crowd followed him and pressed on him.

²⁴Jesús fór með honum. Og mikill mannfjöldi fylgdi honum, og var þröng um hann.

²⁵And a certain woman who had had a flux of blood twelve years,

²⁵Þar var kona, sem hafði haft blóðlát í tólf ár.

²⁶and had suffered much under many physicians, and had spent everything she had and had found no advantage from it, but had rather got worse,

²⁶Hún hafði orðið margt að þola hjá mörgum læknum, kostað til aleigu sinni, en engan bata fengið, öllu heldur versnað.

²⁷having heard concerning Jesus, came in the crowd behind and touched his clothes;

²⁷Hún heyrði um Jesú og kom nú í mannþrönginni að baki honum og snart klæði hans.

²⁸for she said, If I shall touch but his clothes I shall be healed.

²⁸Hún hugsaði: ,,Ef ég fæ aðeins snert klæði hans, mun ég heil verða.``

²⁹And immediately her fountain of blood was dried up, and she knew in her body that she was cured from the scourge.

²⁹Jafnskjótt þvarr blóðlát hennar, og hún fann það á sér, að hún var heil af meini sínu.

³⁰And immediately Jesus, knowing in himself the power that had gone out of him, turning round in the crowd said, Who has touched my clothes?

³⁰Jesús fann þegar á sjálfum sér, að kraftur hafði farið út frá honum, og hann sneri sér við í mannþrönginni og sagði: ,,Hver snart klæði mín?``

³¹And his disciples said to him, Thou seest the crowd pressing on thee, and sayest thou, Who touched me?

³¹Lærisveinar hans sögðu við hann: ,,Þú sérð, að mannfjöldinn þrengir að þér, og spyrð þó: Hver snart mig?``

³²And he looked round about to see her who had done this.

³²Hann litaðist um til að sjá, hver þetta hefði gjört,

³³But the woman, frightened and trembling, knowing what had taken place in her, came and fell down before him, and told him all the truth.

³³en konan, sem vissi, hvað fram við sig hafði farið, kom hrædd og skjálfandi, féll til fóta honum og sagði honum allan sannleikann.

³⁴And he said to her, Daughter, thy faith has healed thee; go in peace, and be well of thy scourge.

³⁴Jesús sagði við hana: ,,Dóttir, trú þín hefur bjargað þér. Far þú í friði, og ver heil meina þinna.``

³⁵While he was yet speaking, they come from the ruler of the synagogue's [house], saying, Thy daughter has died, why troublest thou the teacher any further?

³⁵Meðan hann var að segja þetta, koma menn heiman frá samkundustjóranum og segja: ,,Dóttir þín er látin, hví ómakar þú meistarann lengur?``

³⁶But Jesus [immediately], having heard the word spoken, says to the ruler of the synagogue, Fear not; only believe.

³⁶Jesús heyrði, hvað þeir sögðu, en gaf ekki um, heldur sagði við samkundustjórann: ,,Óttast ekki, trú þú aðeins.``

³⁷And he suffered no one to accompany him save Peter and James, and John the brother of James.

³⁷Og nú leyfði hann engum að fylgja sér nema Pétri og þeim bræðrum Jakobi og Jóhannesi.

³⁸And he comes to the house of the ruler of the synagogue, and sees the tumult, and people weeping and wailing greatly.

³⁸Þeir koma að húsi samkundustjórans. Þar sér hann, að allt er í uppnámi, grátur mikill og kveinan.

³⁹And entering in he says to them, Why do ye make a tumult and weep? the child has not died, but sleeps.

³⁹Hann gengur inn og segir við þá: ,,Hví hafið þér svo hátt og grátið? Barnið er ekki dáið, það sefur.``

⁴⁰And they derided him. But he, having put [them] all out, takes with [him] the father of the child, and the mother, and those that were with him, and enters in where the child was lying.

⁴⁰En þeir hlógu að honum. Þá lét hann alla fara út og tók með sér föður barnsins og móður og þá sem með honum voru, og gekk þar inn, sem barnið var.

⁴¹And having laid hold of the hand of the child, he says to her, Talitha koumi, which is, interpreted, Damsel, I say to thee, Arise.

⁴¹Og hann tók hönd barnsins og sagði: ,,Talíþa kúm!`` Það þýðir: ,,Stúlka litla, ég segi þér, rís upp!``

⁴²And immediately the damsel arose and walked, for she was twelve years old. And they were astonished with great astonishment.

⁴²Jafnskjótt reis stúlkan upp og fór að ganga um, en hún var tólf ára. Og menn urðu frá sér numdir af undrun.En hann lagði ríkt á við þá að láta engan vita þetta og bauð að gefa henni að eta.

⁴³And he charged them much that no one should know this; and he desired that [something] should be given her to eat.

⁴³En hann lagði ríkt á við þá að láta engan vita þetta og bauð að gefa henni að eta.