¹A wise son [heareth] his father's instruction; but a scorner heareth not rebuke.

¹ فرزند عاقل تأدیب والدین خود را می‌پذیرد، امّا شخص خودخواه از پذیرفتن آن خودداری می‌کند.

²A man shall eat good by the fruit of his mouth; but the soul of the treacherous, violence.

² شخص نیک به‌خاطر کارهای نیک خود پاداش می‌گیرد، ولی شخص بداندیش فقط تشنهٔ ظلم است.

³He that guardeth his mouth keepeth his soul; destruction shall be to him that openeth wide his lips.

³ هر که زبان خود را نگه دارد، جان خود را حفظ می‌کند، امّا کسی‌که نسنجیده سخن بگوید، خود را هلاک می‌کند.

⁴A sluggard's soul desireth and hath nothing; but the soul of the diligent shall be made fat.

⁴ آدم تنبل آنچه را که آرزو می‌کند به دست نمی‌آورد، امّا شخص زحمتکش کامیاب می‌شود.

⁵A righteous [man] hateth lying; but the wicked maketh himself odious and cometh to shame.

⁵ شخص درستکار از دروغ گفتن نفرت دارد، امّا آدم شریر رسوا و خوار می‌شود.

⁶Righteousness preserveth him that is perfect in the way; but wickedness overthroweth the sinner.

⁶ صداقتِ مردم درستکار، آنان را حفظ می‌کند، ولی شرارتِ اشخاص بدکار، آنها را به نابودی می‌کشاند.

⁷There is that feigneth himself rich, and hath nothing; there is that maketh himself poor, and hath great wealth.

⁷ بعضی اشخاص، درحالی‌که چیزی ندارند، وانمود می‌کنند که ثروتمند هستند، کسانی هم هستند که خود را فقیر نشان می‌دهند، امّا صاحب ثروت هنگفتی می‌باشند.

⁸The ransom of a man's life is his riches; but the indigent heareth not rebuke.

⁸ ثروت شخص دولتمند صرف حفظ جان او می‌شود، امّا کسی فقیر را تهدید نمی‌کند.

⁹The light of the righteous rejoiceth; but the lamp of the wicked shall be put out.

⁹ زندگی شخص نیک مانند چراغ نورانی می‌درخشد، امّا زندگی گناهکاران مثل چراغی است که در حال خاموشی می‌باشد.

¹⁰By pride there only cometh contention; but with the well-advised is wisdom.

¹⁰ تکبّر باعث نزاع می‌شود، ولی شخص دانا نصیحت را می‌پذیرد.

¹¹Wealth [gotten] by vanity diminisheth; but he that gathereth by manual-labour shall increase [it].

¹¹ ثروتی که به آسانی به دست بیاید، بزودی از بین می‌رود، امّا دارایی‌ای که با کار و کوشش جمع می‌شود، به تدریج زیاد می‌گردد.

¹²Hope deferred maketh the heart sick; but the desire [that] cometh to pass is a tree of life.

¹² آرزویی که انجام آن به تعویق افتاده باشد، دل را بیمار می‌کند، امّا مرادی که برآورده می‌شود، خوشی و حیات می‌بخشد.

¹³Whoso despiseth the word shall be held by it; but he that feareth the commandment shall be rewarded.

¹³ هر که نصیحت را خوار شمارد، بی‌سزا نمی‌ماند؛ امّا کسی‌که از آن پیروی می‌کند، پاداش می‌یابد.

¹⁴The teaching of the wise [man] is a fountain of life, to turn away from the snares of death.

¹⁴ تعلیم شخص دانا چشمه حیات است و انسان را از دام مرگ می‌رهاند.

¹⁵Good understanding procureth favour; but the way of the treacherous is hard.

¹⁵ دانایی انسان را محترم می‌سازد، ولی نتیجهٔ خیانت هلاکت است.

¹⁶Every prudent [man] acteth with knowledge; but the foolish layeth open [his] folly.

¹⁶ آدم دانا سنجیده عمل می‌کند، امّا شخص نادان حماقت خود را نشان می‌دهد.

¹⁷A wicked messenger falleth into evil; but a faithful ambassador is health.

¹⁷ قاصدی که مورد اعتماد نباشد، باعث گرفتاری می‌شود، امّا پیک امین موجب آرامش می‌گردد.

¹⁸Poverty and shame shall be [to] him that refuseth instruction; but he that regardeth reproof shall be honoured.

¹⁸ فقر و رسوایی دامنگیر کسی می‌شود که تأدیب را نمی‌پذیرد، ولی شخصی که آن را قبول می‌کند، محترم شمرده می‌شود.

¹⁹The desire accomplished is sweet to the soul; but it is abomination to the foolish to depart from evil.

¹⁹ رسیدن به آرزو لذّت بخش است، امّا اشخاص نادان در پی آرزوهای پلید خود هستند و نمی‌خواهند از آنها دست بردارند.

²⁰He that walketh with wise [men] becometh wise; but a companion of the foolish will be depraved.

²⁰ با اشخاص دانا معاشرت کن و دانا خواهی شد، با مردم نادان همنشین شو و زیان خواهی دید.

²¹Evil pursueth sinners; but to the righteous good shall be repaid.

²¹ بلا دامنگیر گناهکاران می‌شود، امّا چیزهای خوب نصیب مردم نیک می‌گردد.

²²A good man leaveth an inheritance to his children's children; but the wealth of the sinner is laid up for the righteous [man].

²² شخص نیک حتّی برای نوه‌های خود میراث بجا می‌گذارد، امّا ثروتی که گناهکاران اندوخته‌اند، به مردم درستکار می‌رسد.

²³Much food is in the tillage of the poor; but there is that is lost for want of judgment.

²³ زمین شخص فقیر ممکن است محصول فراوان بدهد، ولی مردم ظالم آن را از او می‌ربایند.

²⁴He that spareth his rod hateth his son; but he that loveth him chasteneth him betimes.

²⁴ کسی‌که فرزند خود را تنبیه نمی‌کند، او را دوست ندارد؛ امّا کسی‌که فرزند خود را دوست دارد، از تأدیب او کوتاهی نمی‌کند. شخص درستکار از خوراکی که دارد می‌خورد و سیر می‌شود، ولی آدم بدکار گرسنگی می‌کشد.

²⁵The righteous eateth to the satisfying of his soul; but the belly of the wicked shall want.

²⁵ شخص درستکار از خوراکی که دارد می‌خورد و سیر می‌شود، ولی آدم بدکار گرسنگی می‌کشد.