¹The wisdom of women buildeth their house; but folly plucketh it down with her hands.

¹ زن دانا خانهٔ خود را آباد می‌کند، امّا زن نادان با دست خود خانهٔ خود را خراب می‌سازد.

²He that walketh in his uprightness feareth Jehovah; but he that is perverted in his ways despiseth him.

² کسانی‌که با صداقت رفتار می‌نمایند، از خداوند می‌ترسند، ولی اشخاص بدکار او را تحقیر می‌کنند.

³In the fool's mouth is a rod of pride; but the lips of the wise shall preserve them.

³ پُر حرفی شخص نادان را به زحمت می‌اندازد، امّا سخنان شخص دانا او را محافظت می‌کند.

⁴Where no oxen are, the crib is clean; but much increase is by the strength of the ox.

⁴ اگر گاو نباشد، انبار از غلّه خالی می‌ماند، با نیرو و قوّت گاو محصول فراوان به دست می‌آید.

⁵A faithful witness will not lie; but a false witness uttereth lies.

⁵ شاهد امین دروغ نمی‌گوید، امّا از دهان شاهد نادرست دروغ می‌بارد.

⁶A scorner seeketh wisdom, and there is none [for him]; but knowledge is easy unto the intelligent.

⁶ کسی‌که همه‌چیز را مسخره می‌کند، هرگز نمی‌تواند حکمت را بیابد، ولی شخص عاقل به آسانی آن را به دست می‌آورد.

⁷Go from the presence of a foolish man, in whom thou perceivest not the lips of knowledge.

⁷ از مردم نادان دوری کن، زیرا چیزی ندارند که به تو یاد بدهند.

⁸The wisdom of the prudent is to discern his way; but the folly of the foolish is deceit.

⁸ حکمتِ شخص عاقل راهنمای اوست، امّا حماقتِ افراد نادان باعث گمراهی آنها می‌شود.

⁹Fools make a mock at trespass; but for the upright there is favour.

⁹ آدمهای نادان از گناه کردن دست نمی‌کشند، امّا درستکاران رضامندی خدا را می‌خواهند.

¹⁰The heart knoweth its own bitterness, and a stranger doth not intermeddle with its joy.

¹⁰ تنها دل انسان است که تلخی او را احساس می‌کند و در خوشی او نیز کسی جز خودش نمی‌تواند شریک باشد.

¹¹The house of the wicked shall be overthrown; but the tent of the upright shall flourish.

¹¹ خانهٔ مردم بدکار خراب می‌شود، امّا خانهٔ راستان وسعت می‌یابد.

¹²There is a way that seemeth right unto a man, but the end thereof is the ways of death.

¹² راهی که فکر می‌‌کنی راست است، ممکن است به مرگ منتهی شود.

¹³Even in laughter the heart is sorrowful, and the end of mirth is sadness.

¹³ خنده می‌تواند اندوه را پنهان کند، امّا هنگامی‌که خنده تمام شود، درد و اندوه بر جای خود باقی می‌ماند.

¹⁴The backslider in heart shall be filled with his own ways, and the good man from what is in himself.

¹⁴ آدم خدا نشناس نتیجهٔ کار خود را می‌بیند و شخص نیکو از ثمرهٔ کارهای خود بهره می‌گیرد.

¹⁵The simple believeth every word; but the prudent [man] heedeth his going.

¹⁵ آدم نادان هر حرفی را باور می‌کند، امّا شخص عاقل سنجیده رفتار می‌نماید.

¹⁶A wise [man] feareth and departeth from evil; but the foolish is overbearing and confident.

¹⁶ شخص دانا محتاط است و از خطر دوری می‌کند، ولی آدم نادان از روی غرور، خود را به خطر می‌اندازد.

¹⁷He that is soon angry dealeth foolishly, and a man of mischievous devices is hated.

¹⁷ شخص تندخو کارهای احمقانه می‌کند و آدم حیله‌گر مورد نفرت قرار می‌گیرد.

¹⁸The simple inherit folly; but the prudent are crowned with knowledge.

¹⁸ حماقت نصیب نادانان می‌شود و حکمت نصیب عاقلان.

¹⁹The evil bow before the good, and the wicked at the gates of the righteous [man].

¹⁹ مردم بدکار عاقبت در برابر اشخاص نیک سر تعظیم فرود می‌آورند و محتاج آنها می‌شوند.

²⁰He that is poor is hated even of his own neighbour; but the rich hath many friends.

²⁰ ثروتمندان دوستان زیاد دارند، امّا شخص فقیر را حتّی همسایه‌هایش نیز تحقیر می‌کنند.

²¹He that despiseth his neighbour sinneth; but he that is gracious to the afflicted, happy is he.

²¹ تحقیر کردن اشخاص فقیر گناه است، خوشا به حال کسی‌که بر آنها ترحّم کند.

²²Do they not err that devise evil? but loving-kindness and truth are for those that devise good.

²² کسانی‌که نقشه‌های پلید در سر می‌پرورانند، گمراه می‌شوند؛ امّا آنهایی که نیّت خوب دارند، مورد محبّت و اعتماد قرار می‌گیرند.

²³In all labour there is profit; but the talk of the lips [tendeth] only to want.

²³ کسی‌که زحمت می‌کشد، منفعت عایدش می‌شود؛ امّا شخصی که فقط حرف می‌زند، فقیر می‌گردد.

²⁴The crown of the wise is their riches; the folly of the foolish is folly.

²⁴ ثروت نصیب مردم دانا می‌شود، امّا پاداش اشخاص نادان حماقت آنهاست.

²⁵A true witness delivereth souls; but deceit uttereth lies.

²⁵ شاهد امین جان مردم را نجات می‌دهد، امّا شاهد دروغگو به مردم خیانت می‌کند.

²⁶In the fear of Jehovah is strong confidence, and his children shall have a place of refuge.

²⁶ کسی‌که از خدا می‌ترسد، تکیه‌گاه مستحکمی ‌دارد و فرزندانش در امان می‌باشند.

²⁷The fear of Jehovah is a fountain of life, to turn away from the snares of death.

²⁷ خدا‌ترسی چشمهٔ حیات است و انسان را از دامهای مرگ دور نگاه می‌دارد.

²⁸In the multitude of people is the king's glory; but in the lack of people is the ruin of a prince.

²⁸ عظمت یک پادشاه به تعداد مردمی است که بر آنها حکومت می‌کند. پادشاه بدون رعیت نابود می‌شود.

²⁹He that is slow to anger is of great understanding; but he that is hasty of spirit exalteth folly.

²⁹ کسی‌که صبر و حوصله دارد، شخص بسیار دانایی است، امّا از آدم تندخو حماقت سرمی‌زند.

³⁰A sound heart is the life of the flesh; but envy the rottenness of the bones.

³⁰ آرامش فکری به بدن سلامتی می‌بخشد، ولی حسادت استخوان را می‌پوساند.

³¹He that oppresseth the poor reproacheth his Maker; but he that honoureth Him is gracious to the needy.

³¹ کسی‌که به فقرا ظلم می‌کند به آفرینندهٔ آنها اهانت کرده است و هر که به مردم مسکین ترحّم می‌نماید، خدا را احترام نموده است.

³²The wicked is driven away by his evil-doing; but the righteous trusteth, [even] in his death.

³² مردم خداشناس وقتی بمیرند، پناهگاهی خواهند داشت، امّا گناهکاران به وسیلهٔ گناهانشان تباه می‌شوند.

³³Wisdom resteth in the heart of the intelligent [man]; but that which is in the foolish maketh itself known.

³³ اشخاص فهمیده حکمت را در دل خود حفظ می‌کنند، ولی آدمهای نادان از حکمت بهره‌ای ندارند.

³⁴Righteousness exalteth a nation; but sin is a reproach to peoples.

³⁴ صداقت مایهٔ سرفرازی یک قوم است و گناه باعث رسوایی آن. پادشاه از خدمتگزاران دانا خشنود می‌شود، امّا کسانی‌که شرارت می‌کنند، مورد غضب او قرار می‌گیرند.

³⁵The king's favour is toward a wise servant; but his wrath is [against] him that causeth shame.

³⁵ پادشاه از خدمتگزاران دانا خشنود می‌شود، امّا کسانی‌که شرارت می‌کنند، مورد غضب او قرار می‌گیرند.