¹My son, attend unto my wisdom, incline thine ear to my understanding;

¹ ای فرزند من، به حکمت من توجّه داشته‌ باش و پند و نصیحت مرا گوش کن.

²that thou mayest keep reflection, and that thy lips may preserve knowledge.

² آنگاه خواهی دانست که چگونه درست رفتار کنی و سخنان تو نشان خواهند داد که عاقل و دانا هستی.

³For the lips of the strange woman drop honey, and her mouth is smoother than oil;

³ لبهای زن زناکار شاید از عسل شیرین‌تر و بوسه‌هایش از روغن زیتون ملایمتر باشد.

⁴but her end is bitter as wormwood, sharp as a two-edged sword.

⁴ امّا در پایان کار غیراز تلخی و درد و رنج چیزی برایت باقی نمی‌گذارد.

⁵Her feet go down to death; her steps take hold on Sheol.

⁵ چنین زنی، انسان را به طرف مرگ می‌کشاند و به انتهای دنیای مردگان می‌اندازد.

⁶Lest she should ponder the path of life, her ways wander, she knoweth not [whither].

⁶ هرگز در راه راست قدم نمی‌گذارد، بلکه آواره و سرگردان است و خودش این را نمی‌داند.

⁷And now, children, hearken unto me, and depart not from the words of my mouth.

⁷ پس ای پسران من، به من گوش کنید و آنچه را که می‌گویم هرگز فراموش نکنید.

⁸Remove thy way far from her, and come not nigh the door of her house:

⁸ از این قبیل زنان دوری کنید و حتّی نزدیک خانهٔ آنها هم نروید.

⁹lest thou give thine honour unto others, and thy years unto the cruel;

⁹ مبادا عزّت و احترام خود را از دست داده و در جوانی به دست ظالمان هلاک شوید.

¹⁰lest strangers be filled with thy wealth, and the fruits of thy toil [come] into the house of a stranger;

¹⁰ مبادا اموال شما نصیب بیگانگان شده و نتیجهٔ یک عمر زحمتتان به هدر رود،

¹¹and thou mourn in thine end, when thy flesh and thy body are consumed;

¹¹ گوشت و استخوانهایتان فاسد شوند و در آخر عمر برای خودتان ماتم بگیرید،

¹²and thou say, How have I hated instruction, and my heart despised reproof!

¹² و به خود بگویید که چرا به پند و نصیحت دیگران گوش ندادم و نخواستم عبرت بگیرم،

¹³and I have not hearkened unto the voice of my teachers, nor inclined mine ear to those that instructed me;

¹³ به سخنان معلّمان خود گوش ندادم و به آنها توجّه نکردم.

¹⁴I was well nigh in all evil in the midst of the congregation and assembly.

¹⁴ ناگهان متوجّه شدم که در پیش چشمان مردم رسوا شده‌ام.

¹⁵Drink waters out of thine own cistern, and running waters out of thine own well.

¹⁵ به زن خود وفادار باش و فقط او را دوست بدار.

¹⁶Thy fountains shall be poured forth, as water-brooks in the broadways.

¹⁶ تا به تو وفادار بماند و به دنبال مردهای دیگر نرود.

¹⁷Let them be only thine own, and not strangers' with thee.

¹⁷ او فقط مال توست و نباید با مردهای دیگر رابطه داشته باشد.

¹⁸Let thy fountain be blessed; and have joy of the wife of thy youth.

¹⁸ بنابراین، از زن خود که در جوانی با او ازدواج کرده‌ای، لذّت ببر.

¹⁹As a lovely hind and a graceful roe, let her breasts satisfy thee at all times: be thou ravished continually with her love.

¹⁹ بگذار او مانند آهوی زیبا و خوش اندام، تو را با عشق و خوشی در آغوش بکشد.

²⁰And why shouldest thou, my son, be ravished with a strange woman, and embrace the bosom of a stranger?

²⁰ ای پسرم، چرا باید عشق خود را به زن دیگری ابراز کنی و چشمانت دنبال زنان شوهردار باشد؟

²¹For the ways of man are before the eyes of Jehovah, and he pondereth all his paths.

²¹ هر جا بروی و هر کاری که انجام دهی، خداوند می‌بیند.

²²His own iniquities shall take the wicked, and he shall be holden with the cords of his sin.

²² گناهان شخص شریر مانند دامی است که خودش در آن گرفتار می‌شود. چون نمی‌تواند جلوی خود را بگیرد، هلاک می‌گردد و نادانی او، او را به گور می‌فرستد.

²³He shall die for want of discipline; and in the greatness of his folly he shall go astray.

²³ چون نمی‌تواند جلوی خود را بگیرد، هلاک می‌گردد و نادانی او، او را به گور می‌فرستد.