¹My son, keep my words, and lay up my commandments with thee.

¹ ای فرزندم، هرچه می‌گویم به‌خاطر بسپار و هرگز فراموش نکن

²Keep my commandments, and live; and my teaching, as the apple of thine eye.

² هرچه می‌گویم انجام بده تا زنده بمانی. تعالیم مرا مانند چشم خودت محافظت کن.

³Bind them upon thy fingers, write them upon the tablet of thy heart.

³ آنها را حفظ کن و بر قلبت بنویس.

⁴Say unto wisdom, Thou art my sister, and call intelligence [thy] kinswoman:

⁴ حکمت را خواهر خود محسوب کن و بینش را مانند نزدیکترین دوست خود بدان.

⁵that they may keep thee from the strange woman, from the stranger who flattereth with her words.

⁵ آنها تو را از زن شوهردار و از سخنان تملّق‌آمیز آنها دور می‌کنند.

⁶For at the window of my house, I looked forth through my lattice,

⁶ یک روز از پنجرهٔ اتاقم به بیرون نگاه می‌کردم.

⁷and I beheld among the simple ones, I discerned among the sons, a young man void of understanding,

⁷ در بین جوانان بی‌تجربه، جوان احمقی را دیدم که در موقع تاریک شدن هوا، در کوچه‌ای به طرف خانهٔ زنی می‌رفت.

⁸passing through the street near her corner; and he went the way to her house,

⁸ آن زن به طرف او آمد. لباس زنان هرزه را پوشیده بود و نقشه‌های پلیدی در سر داشت.

⁹in the twilight, in the evening of the day, in the blackness of night and the darkness.

⁹ زنِ گستاخ و بی‌حیایی بود، از آن زنهایی که همیشه در خیابانها گردش می‌کنند و یا در گوشهٔ خیابانها و کوچه و بازارها می‌ایستند.

¹⁰And behold, there met him a woman in the attire of a harlot, and subtle of heart.

¹⁰ دستهایش را به گردن آن جوان انداخت او را بوسید و با نگاهی شرم آور گفت:

¹¹She is clamorous and unmanageable; her feet abide not in her house:

¹¹ «امروز نذر خود را ادا کرده، قربانی نموده‌ام و از گوشت آن غذا پخته‌ام.

¹²now without, now in the broadways, -- and she lieth in wait at every corner.

¹² پس بیرون آمده دنبال تو می‌گشتم. خواستم تو را پیدا کنم و حالا پیدایت کردم.

¹³And she caught him and kissed him, and with an impudent face said unto him,

¹³ رختخواب خود را با پارچه‌های ابریشمی رنگارنگ مصری پوشانیده‌ام

¹⁴I have peace-offerings with me; this day have I paid my vows:

¹⁴ و با بهترین عطرهای خوشبو آن را معطّر کرده‌ام.

¹⁵therefore came I forth to meet thee, to seek earnestly thy face, and I have found thee.

¹⁵ بیا برویم تا صبح عشق‌بازی کنیم و در آغوش هم لذّت ببریم،

¹⁶I have decked my bed with tapestry coverlets of variegated linen from Egypt;

¹⁶ شوهرم در خانه نیست و به سفر درازی رفته‌است.

¹⁷I have perfumed my couch with myrrh, aloes, and cinnamon.

¹⁷ پول زیادی با خود برده و تا دو هفته دیگر برنمی‌گردد.»

¹⁸Come, let us revel in love until the morning, let us delight ourselves with loves.

¹⁸ سرانجام با زبان چرب و نرم و با چاپلوسی او را فریب داد.

¹⁹For the husband is not at home, he is gone a long journey;

¹⁹ ناگهان او مثل گاوی که به کشتارگاه می‌رود

²⁰he hath taken the money-bag with him, he will come home on the day of the full moon.

²⁰ و مانند آهویی که خرامان به سوی تله پیش می‌رود تا تیری به قلبش زده شود و مانند پرنده‌ای که به طرف دام می‌رود، به دنبال آن زن به راه افتاد و نمی‌دانست که زندگی او در خطر است.

²¹With her much enticement she beguiled him; with the smoothness of her lips she constrained him.

²¹ پس ای پسران من توجّه کنید و به سخنان من گوش بدهید:

²²He went after her straightway, as an ox goeth to the slaughter, and as stocks [serve] for the correction of the fool;

²² نگذارید چنین زنی قلب شما را اسیر کند. به دنبال او نروید.

²³till an arrow strike through his liver: as a bird hasteth to the snare, and knoweth not that it is for its life.

²³ او مردان زیادی را بیچاره کرده و عدّهٔ بی‌شماری را به مرگ کشانده است. اگر به خانهٔ چنین زنانی بروی در راه دنیای مردگان هستی و این راه، کوتاهترین راه مرگ و نابودی است.

²⁴And now, ye sons, hearken unto me, and attend to the words of my mouth.

²⁴ اگر به خانهٔ چنین زنانی بروی در راه دنیای مردگان هستی و این راه، کوتاهترین راه مرگ و نابودی است.

²⁵Let not thy heart decline to her ways, go not astray in her paths:

²⁶for she hath cast down many wounded, and all slain by her were strong.

²⁷Her house is the way to Sheol, going down to the chambers of death.