¹Bless Jehovah, O my soul! Jehovah my God, thou art very great; thou art clothed with majesty and splendour;

¹ ای خداوند، خدای من، تو چقدر بزرگ هستی! تو با عظمت و جلال آراسته‌ای.

²Covering thyself with light as with a garment, stretching out the heavens like a tent-curtain; --

² خود را با نور پوشانیده و آسمان را مانند خیمه‌ای گسترانیده‌ای.

³Who layeth the beams of his upper chambers in the waters, who maketh clouds his chariot, who walketh upon the wings of the wind;

³ خانه‌ات را بر فراز آبها بنا نموده‌ای. ابرها را ارابهٔ خود ساخته‌ای و بر بالهای باد سوار شده‌ای.

⁴Who maketh his angels spirits; his ministers a flame of fire.

⁴ بادها پیام‌آوران تو و شعله‌های آتش خادمان تو هستند.

⁵He laid the earth upon its foundations: it shall not be removed for ever.

⁵ اساس زمین را چنان استوار کردی که هرگز تکان نمی‌خورد.

⁶Thou hadst covered it with the deep, as with a vesture; the waters stood above the mountains:

⁶ دریاها آن را مانند ردا دربر گرفت و آب، کوهها را پوشانید.

⁷At thy rebuke they fled, at the voice of thy thunder they hasted away; --

⁷ از توبیخ تو، آبها خروشیدند و از شنیدن صدای فرمان تو، آنها گریختند.

⁸The mountains rose, the valleys sank, unto the place which thou hadst founded for them; --

⁸ از روی کوهها به‌ دشتها جاری شدند و دشتها را پُر کردند، به جاهایی که برای آنها تعیین نموده بودی.

⁹Thou hast set a bound which they may not pass over, that they turn not again to cover the earth.

⁹ برای آنها حدودی را معیّن کردی تا از آن نگذرند و بار دیگر تمام روی زمین را نپوشانند.

¹⁰He sendeth the springs into the valleys: they run among the mountains;

¹⁰ چشمه‏ها را در وادیها و رودخانه‏ها را بین کوهها جاری ساختی.

¹¹They give drink to every beast of the field; the wild asses quench their thirst.

¹¹ تا حیوانات وحشی از آنها بنوشند و الاغهای وحشی، تشنگی خود را فرونشانند.

¹²The birds of heaven dwell by them; they give forth their voice from among the branches.

¹² پرندگان، بر شاخه‏های درختانِ نزدیک آنها آشیانه می‌سازند و نغمه‏سرایی می‌کنند.

¹³He watereth the mountains from his upper-chambers: the earth is satisfied with the fruit of thy works.

¹³ از آسمان بر کوهها باران می‌بارانی و زمین را از نعماتت پُر می‌سازی.

¹⁴He maketh the grass to grow for the cattle, and herb for the service of man; bringing forth bread out of the earth,

¹⁴ برای مصرف حیوانات علف را می‌رویانی و برای انسانها نباتات را آفریدی تا غذای خود را از آنها به دست آورند.

¹⁵And wine which gladdeneth the heart of man; making [his] face shine with oil; and with bread he strengtheneth man's heart.

¹⁵ تا برای شادی دل خود شراب، و برای شادابی چهرهٔ‌شان روغن، و جهت تقویت جسمانی خود، نان تهیّه کنند.

¹⁶The trees of Jehovah are satisfied, the cedars of Lebanon, which he hath planted,

¹⁶ سروهای لبنان که درختان خداوند هستند، سیراب می‌شوند.

¹⁷Where the birds make their nests; [as for] the stork, the fir trees are her house.

¹⁷ پرندگان بر درختان سرو، و لک‌لکها روی درختان صنوبر، آشیانه می‌سازند.

¹⁸The high mountains are for the wild goats; the cliffs, a refuge for the rock-badgers.

¹⁸ کوهها پناهگاه بُزهای کوهی و صخره‏ها لانهٔ گورکن‏هاست.

¹⁹He made the moon for seasons: the sun knoweth its going down.

¹⁹ مهتاب را جهت تعیین فصلها آفریدی و آفتاب وقت غروب خود را می‌داند.

²⁰Thou makest darkness, and it is night, wherein all the beasts of the forest creep forth:

²⁰ شب را به وجود آوردی تا در تاریکی آن حیوانات وحشی از لانه‌های خود بیرون آیند.

²¹The young lions roar after the prey, and to seek their food from ùGod.

²¹ شیرهای جوان برای طعمه‏ای که خدا برایشان فراهم کرده است، غرّش می‌کنند.

²²The sun ariseth, they retreat, and lay them down in their dens.

²² در وقت طلوع آفتاب، دوباره به بیشهٔ خود می‌روند و استراحت می‌کنند.

²³Man goeth forth unto his work, and to his labour until the evening.

²³ انسانها برای کسب و کار از خانه‏های خود بیرون می‌روند و تا هنگام شب تلاش می‌کنند.

²⁴How manifold are thy works, O Jehovah! in wisdom hast thou made them all: the earth is full of thy riches.

²⁴ خداوندا، کارهای تو چه بسیار است، همهٔ آنها را با حکمت انجام داده‌ای، زمین از مخلوقات تو پُر است.

²⁵Yonder is the great and wide sea: therein are moving things innumerable, living creatures small and great.

²⁵ اقیانوسها بزرگ و وسیع هستند و حیوانات بی‌شمار، کوچک و بزرگ در آنها زندگی می‌کنند.

²⁶There go the ships; [there] that leviathan, which thou hast formed to play therein.

²⁶ کشتی‌ها بر روی آنها حركت می‌کنند و هیولای دریایی در آنها بازی می‌کند.

²⁷These all look unto thee, that thou mayest give their food in its season:

²⁷ همهٔ آنها محتاج تو هستند، تا روزیِ آنها را بدهی.

²⁸That thou givest unto them, they gather; thou openest thy hand, they are filled with good.

²⁸ هر آنچه تو به آنها می‌دهی، آنها جمع می‌نمایند. تو برایشان غذا آماده می‌کنی و آنها را سیر می‌سازی.

²⁹Thou hidest thy face, they are troubled; thou takest away their breath, they expire and return to their dust.

²⁹ وقتی از آنها روی برمی‌گردانی، به وحشت می‌افتند و هنگامی‌که جانشان را می‌گیری، می‌میرند و به خاک برمی‌گردند زیرا که از آن ساخته شده‌اند.

³⁰Thou sendest forth thy spirit, they are created, and thou renewest the face of the earth.

³⁰ چون روح خود را می‌فرستی زنده می‌شوند و زمین، زندگی تازه پیدا می‌کند.

³¹The glory of Jehovah will endure for ever; Jehovah will rejoice in his works.

³¹ جلال خداوند جاودان باد. خداوند از کارهای خود خشنود باشد.

³²He looketh on the earth, and it trembleth; he toucheth the mountains, and they smoke.

³² او به زمین می‌نگرد و زمین به لرزه می‌آید و چون کوهها را لمس می‌کند، چون آتشفشان فَوَران می‌کنند.

³³I will sing unto Jehovah as long as I live; I will sing psalms to my God while I have my being.

³³ تا زنده‌ام سرود حمد خواهم سرایید، و تا آخر عمر خود، خداوند را ستایش خواهم كرد.

³⁴My meditation shall be pleasant unto him; I will rejoice in Jehovah.

³⁴ امیدوارم که دعا و مناجات من او را خشنود سازد، زیرا او سرچشمهٔ سرور و شادی من است. گناهکاران از روی زمین محو شوند و اثری از مردمان بدکار باقی نماند. ای جان من خداوند را ستایش کن. خداوند را سپاس باد.

³⁵Sinners shall be consumed out of the earth, and the wicked shall be no more. Bless Jehovah, O my soul. Hallelujah!

³⁵ گناهکاران از روی زمین محو شوند و اثری از مردمان بدکار باقی نماند. ای جان من خداوند را ستایش کن. خداوند را سپاس باد.