¹{[A Psalm] of David.} Blessed be Jehovah my rock, who teacheth my hands to war, my fingers to fight;

¹ خداوند را که پشتیبان من است سپاس باد! او مرا برای میدان جنگ تعلیم می‌دهد.

²My mercy and my fortress, my high tower and my deliverer, my shield and he in whom I trust, who subdueth my people under me!

² او پشت و پناه من است، او سپر و نجات‌دهندهٔ من است، به او توکّل دارم و او مردم را تحت فرمان من خواهد آورد.

³Jehovah, what is man, that thou takest knowledge of him, the son of man, that thou takest thought of him?

³ خداوندا، انسان چیست که تو به او توجّه داری؟ و بنی‌آدم کیست که او را به‌خاطر آوری؟

⁴Man is like to vanity; his days are as a shadow that passeth away.

⁴ او مانند سایه درگذر است و عمرش بیش از یک نفس نیست.

⁵Jehovah, bow thy heavens, and come down; touch the mountains, that they smoke;

⁵ ای خداوند، آسمان را بگشا و پایین بیا. کوهها را لمس کن تا از آنها دود برخیزد.

⁶Cast forth lightnings, and scatter them; send forth thine arrows, and discomfit them:

⁶ رعد و برق را بفرست و دشمنان خود را پراکنده کن و با تیرهای خود آنها را تار و مار گردان.

⁷Stretch out thy hands from above; rescue me, and deliver me out of great waters, from the hand of aliens,

⁷ دست خود را از عالم بالا دراز کن و مرا از عمق آبها، و از دست این بیگانگان نجات بده.

⁸Whose mouth speaketh vanity, and their right hand is a right hand of falsehood.

⁸ حرفهای آنان دروغ است و قسم دروغ می‌خورند.

⁹O God, I will sing a new song unto thee; with the ten-stringed lute will I sing psalms unto thee:

⁹ خداوندا، برای تو سرودی تازه می‌خوانم و با بربط ده تار می‌سرایم.

¹⁰Who givest salvation unto kings; who rescuest David thy servant from the hurtful sword.

¹⁰ پادشاهان را به پیروزی می‌رسانی و بنده‌ات، داوود را آزاد می‌سازی.

¹¹Rescue me, and deliver me from the hand of aliens, whose mouth speaketh vanity, and their right hand is a right hand of falsehood.

¹¹ خداوندا، مرا از دست دشمن ظالم برهان و از چنگ بیگانگان که سخنانشان سراسر دروغ است، نجات بده.

¹²That our sons may be as plants grown up in their youth; our daughters as corner-columns, sculptured after the fashion of a palace:

¹² پسران ما در جوانی، همچون نهالان، برومند و قد بلند گردند، دختران ما، چون ستونهای تراشیدهٔ کاخ پادشاهان باشند،

¹³Our granaries full, affording all manner of store; our sheep bringing forth thousands, ten thousands in our pastures;

¹³ انبارهای ما، پُر از محصولات گوناگون، و گوسفندان ما در صحرا هزاران برّه بزایند.

¹⁴Our kine laden [with young]; no breaking in and no going forth, and no outcry in our streets.

¹⁴ گاوهای ما، بدون از دست دادن گوساله‌ای، بارور و کثیر شوند. در کوچه‌های ما صدای هیچ غم و ناله‌ای نباشد. خوشا به حال ملّتی که از این برکات بهره‌مند گردند و خوشا به حال قومی که خداوند، خدای ایشان است.

¹⁵Blessed the people that is in such a case! Blessed the people whose God is Jehovah!

¹⁵ خوشا به حال ملّتی که از این برکات بهره‌مند گردند و خوشا به حال قومی که خداوند، خدای ایشان است.