¹{An instruction: of Asaph.} Why, O God, hast thou cast off for ever? [why] doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?

¹ خدایا، چرا ما را برای همیشه ترک کردی؟ چرا بر ما که گوسفندان مرتع تو هستیم چنین خشمگین شده‌ای؟

²Remember thine assembly, which thou hast purchased of old, which thou hast redeemed [to be] the portion of thine inheritance, this mount Zion, wherein thou hast dwelt.

² قوم خود را به یاد آور، آنانی را که از زمان قدیم برگزیدی تا قوم تو باشند. آنانی را که از بردگی بازخرید کردی تا طایفهٔ خاص تو باشند. صهیون را که در آن ساکن بودی به یاد آور.

³Lift up thy steps unto the perpetual desolations: everything in the sanctuary hath the enemy destroyed.

³ بر این خرابه‌ها عبور کن و ببین که دشمن چگونه همه‌چیز را در خانهٔ تو ویران نموده است!

⁴Thine adversaries roar in the midst of thy place of assembly; they set up their signs [for] signs.

⁴ دشمنانت در معبد بزرگ تو، بانگ پیروزی برآوردند و پرچم خود را در آنجا برافراشتند.

⁵[A man] was known as he could lift up axes in the thicket of trees;

⁵ مانند هیزم‌شکنانی که با تبر برای قطع درختان آمده باشند،

⁶And now they break down its carved work altogether, with hatchets and hammers.

⁶ تمام نقش‌های تراشیده شده را با چکش و تبر خراب کردند.

⁷They have set on fire thy sanctuary, they have profaned the habitation of thy name to the ground.

⁷ مکانهای مقدّس تو را خراب کردند و آن را به آتش کشیدند و جایی را که محل پرستش تو بود، بی‌حرمت ساختند.

⁸They said in their heart, Let us destroy them together: they have burned up all ùGod's places of assembly in the land.

⁸ با خود گفتند: «آنها را بکلّی لِه می‌کنیم.» پس تمام معابد را در سراسر خاک اسرائیل آتش زدند.

⁹We see not our signs; there is no more any prophet, neither is there among us any that knoweth how long.

⁹ همه آثار مقدّس ما را از بین بردند. هیچ‌یک از انبیا باقی نمانده‌اند و هیچ‌کس نمی‌‌داند که این وضع تا به کی ادامه خواهد داشت.

¹⁰How long, O God, shall the adversary reproach? Shall the enemy contemn thy name for ever?

¹⁰ خدایا، تا به کی به دشمنانت اجازه می‌دهی که به تو توهین کنند؟ آیا آنان همیشه نام تو را بی‌حرمت خواهند ساخت؟

¹¹Why withdrawest thou thy hand, and thy right hand? [pluck it] out of thy bosom: consume [them].

¹¹ چرا به ما کمک نمی‌کنی؟ چرا دست خود را عقب کشیده‌ای؟

¹²But God is my king of old, accomplishing deliverances in the midst of the earth.

¹² امّا تو ای خدا، از روز ازل پادشاه ما بوده‌ای و بارها ما را نجات داده‌ای.

¹³*Thou* didst divide the sea by thy strength; thou didst break the heads of the monsters on the waters:

¹³ با قدرت خود دریا را شکافتی و سر نهنگها را در اعماق دریا شکستی.

¹⁴*Thou* didst break in pieces the heads of leviathan, thou gavest him to be meat to those that people the desert.

¹⁴ تو سر هیولای دریایی را شکستی و او را خوراک صحرانشینان کردی.

¹⁵*Thou* didst cleave fountain and torrent, *thou* driedst up ever-flowing rivers.

¹⁵ چشمه‌ها و جوی‌ها را جاری ساختی و رودخانه‌های بزرگی را که همیشه جاری بودند خشک کردی.

¹⁶The day is thine, the night also is thine; *thou* hast prepared the moon and the sun:

¹⁶ شب و روز را پدید آوردی و ماه و خورشید را در آسمان قرار دادی.

¹⁷*Thou* hast set all the borders of the earth; summer and winter -- *thou* didst form them.

¹⁷ حدّ و حدود تمام جهان از توست و تو تابستان و زمستان را به وجود آوردی.

¹⁸Remember this, that an enemy hath reproached Jehovah, and a foolish people have contemned thy name.

¹⁸ امّا خداوندا، ببین که دشمنان چگونه تو را مسخره می‌کنند و مردم بی‌خدا، به نام تو توهین می‌کنند.

¹⁹Give not up the soul of thy turtle-dove unto the wild beast; forget not the troop of thine afflicted for ever.

¹⁹ قوم بیچاره‌ات را فراموش نکن و قوم خود را به دست دشمنانشان رها مکن.

²⁰Have respect unto the covenant; for the dark places of the earth are full of the dwellings of violence.

²⁰ پیمانی را که با ما بسته‌ای به یاد آور، زیرا که شریران در مکانهای تاریک، در سرتاسر سرزمین ما در کمینند.

²¹Oh let not the oppressed one return ashamed; let the afflicted and needy praise thy name.

²¹ مظلومان را شرمنده مکن، تا مردم مسکین و نیازمند نام تو را ستایش کنند.

²²Rise up, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee all the day;

²² خدایا، برخیز و از حق خود دفاع کن، ببین که مردم بی‌خدا، تمام روز به تو توهین می‌کنند. فریاد خشمگین دشمنان و غوغای مخالفین را که همیشه بلند است، نادیده مگیر!

²³Forget not the voice of thine adversaries: the tumult of those that rise up against thee ascendeth continually.

²³ فریاد خشمگین دشمنان و غوغای مخالفین را که همیشه بلند است، نادیده مگیر!