¹{To the chief Musician. Upon the Gittith. [A Psalm] of Asaph.} Sing ye joyously unto God our strength, shout aloud unto the God of Jacob;

¹ برای خدایی که قوّت ماست، سرود شادی بسرایید و برای خدای یعقوب آواز شادمانی سر دهید.

²Raise a song, and sound the tambour, the pleasant harp with the lute.

² دف را بیاورید و با بربط و رباب سرود بخوانید.

³Blow the trumpet at the new moon, at the set time, on our feast day:

³ شیپور را در روزهای عید به صدا درآورید، در ماه نو و زمانی كه ماه كامل است.

⁴For this is a statute for Israel, an ordinance of the God of Jacob;

⁴ زیرا این رسمی است برای اسرائیل و دستوری است از جانب خدای یعقوب،

⁵He ordained it in Joseph [for] a testimony, when he went forth over the land of Egypt, [where] I heard a language that I knew not.

⁵ آن را به مردم اسرائیل داد، هنگامی‌که از مصر بیرون رفتند. صدای ناآشنایی به گوشم می‌رسد که می‌گوید:

⁶I removed his shoulder from the burden; his hands were freed from the basket.

⁶ «بار سنگین را از دوشتان برداشتم و دستهایتان را از حمل سبدها آزاد نمودم.

⁷Thou calledst in trouble, and I delivered thee; I answered thee in the secret place of thunder; I proved thee at the waters of Meribah. Selah.

⁷ هنگامی‌که در سختی بودید و به من روی آوردید، من شما را نجات دادم. از میان رعد تو را اجابت کردم، و در کنار چشمه‏‌های مریبا شما را آزمایش نمودم.

⁸Hear, my people, and I will testify unto thee; O Israel, if thou wouldest hearken unto me!

⁸ ای قوم من، به هشدار من توجّه کنید؛ ای بنی‌اسرائیل، از شما می‌‌‌‌خواهم که به من گوش دهید.

⁹There shall no strange ùgod be in thee, neither shalt thou worship any foreign ùgod.

⁹ شما هرگز نباید خدای دیگری را بپرستید و به خدای بیگانه سجده کنید.

¹⁰I am Jehovah thy God, that brought thee up out of the land of Egypt: open thy mouth wide, and I will fill it.

¹⁰ من خداوند، خدای شما هستم، که شما را از مصر خارج کردم. دهان خود را باز کنید و شما را سیر خواهم کرد.

¹¹But my people hearkened not to my voice, and Israel would none of me.

¹¹ «امّا قوم من به سخنان من گوش ندادند و بنی‌اسرائیل از من اطاعت نکردند.

¹²So I gave them up unto their own hearts' stubbornness: they walked after their own counsels.

¹² بنابراین آنها را به حال خودشان گذاشتم تا خواهش‌های خود را بجا آورند.

¹³Oh that my people had hearkened unto me, that Israel had walked in my ways!

¹³ ای کاش قوم من به من گوش می‌دادند و بنی‌اسرائیل از من اطاعت می‌کردند.

¹⁴I would soon have subdued their enemies, and turned my hand against their adversaries.

¹⁴ آنگاه بزودی دشمنانشان را سرکوب می‌نمودم و مخالفان آنها را مجازات می‌کردم.

¹⁵The haters of Jehovah would have come cringing unto him; but their time would have been for ever.

¹⁵ آنهایی که از خداوند نفرت دارند، با ترس در برابر او تعظیم می‌کردند و گرفتار مجازات ابدی می‌شدند. امّا شما را با بهترین گندم خوراک می‌دادم و با عسل وحشی سیر می‌گردانیدم.»

¹⁶And he would have fed them with the finest of wheat; yea, with honey out of the rock would I have satisfied thee.

¹⁶ امّا شما را با بهترین گندم خوراک می‌دادم و با عسل وحشی سیر می‌گردانیدم.»