¹Follow after love, and be emulous of spiritual [manifestations], but rather that ye may prophesy.

¹Sevginin ardınca koşun ve ruhsal armağanları, özellikle peygamberlik yeteneğini gayretle isteyin.

²For he that speaks with a tongue does not speak to men but to God: for no one hears; but in spirit he speaks mysteries.

²Bilmediği dilde konuşan, insanlarla değil, Tanrıyla konuşur. Kimse onu anlamaz. O, ruhuyla sırlar söyler.

³But he that prophesies speaks to men [in] edification, and encouragement, and consolation.

³Peygamberlikte bulunansa insanların ruhça gelişmesi, cesaret ve teselli bulması için insanlara seslenir.

⁴He that speaks with a tongue edifies himself; but he that prophesies edifies [the] assembly.

⁴Bilmediği dilde konuşan kendi kendini geliştirir; ama peygamberlikte bulunan, inanlılar topluluğunu geliştirir.

⁵Now I desire that ye should all speak with tongues, but rather that ye should prophesy. But greater is he that prophesies than he that speaks with tongues, unless he interpret, that the assembly may receive edification.

⁵Hepinizin dillerle konuşmasını isterim, ama peygamberlikte bulunmanızı yeğlerim. Diller inanlılar topluluğunun gelişmesi için çevrilmedikçe peygamberlikte bulunan, dillerle konuşandan üstündür.

⁶And now, brethren, if I come to you speaking with tongues, what shall I profit you, unless I shall speak to you either in revelation, or in knowledge, or in prophecy, or in teaching?

⁶Şimdi kardeşlerim, yanınıza gelip dillerle konuşsam, ama size bir vahiy, bir bilgi, bir peygamberlik sözü ya da bir öğreti getirmesem, size ne yararım olur?

⁷Even lifeless things giving a sound, whether pipe or harp, if they give not distinction to the sounds, how shall it be known what is piped or harped?

⁷Kaval ya da lir gibi ses veren cansız nesneler bile değişik sesler çıkarmasa, kaval mı, lir mi çalındığını kim anlar?

⁸For also, if the trumpet give an uncertain sound, who shall prepare himself for war?

⁸Borazan belirgin bir ses çıkarmasa, kim savaşa hazırlanır?

⁹Thus also *ye* with the tongue, unless ye give a distinct speech, how shall it be known what is spoken? for ye will be speaking to the air.

⁹Bunun gibi, siz de anlaşılır bir dil konuşmazsanız, söyledikleriniz nasıl anlaşılır? Havaya konuşmuş olursunuz!

¹⁰There are, it may be, so many kinds of voices in the world, and none of undistinguishable sound.

¹⁰Kuşkusuz dünyada çeşit çeşit diller vardır, hiçbiri de anlamsız değildir.

¹¹If therefore I do not know the power of the sound, I shall be to him that speaks a barbarian, and he that speaks a barbarian for me.

¹¹Ne var ki, konuşulan dili anlamazsam, ben konuşana yabancı olurum, konuşan da bana yabancı olur.

¹²Thus *ye* also, since ye are desirous of spirits, seek that ye may abound for the edification of the assembly.

¹²Bu nedenle, siz de ruhsal armağanlara heveslendiğinize göre, inanlılar topluluğunu geliştiren ruhsal armağanlar bakımından zenginleşmeye bakın.

¹³Wherefore let him that speaks with a tongue pray that he may interpret.

¹³Bunun için, bilmediği dili konuşan, kendi söylediklerini çevirebilmek için dua etsin.

¹⁴For if I pray with a tongue, my spirit prays, but my understanding is unfruitful.

¹⁴Bilmediğim dille dua edersem ruhum dua eder, ama zihnimin buna katkısı olmaz.

¹⁵What is it then? I will pray with the spirit, but I will pray also with the understanding; I will sing with the spirit, but I will sing also with the understanding.

¹⁵Öyleyse ne yapmalıyım? Ruhumla da zihnimle de dua edeceğim. Ruhumla da zihnimle de ilahi söyleyeceğim.

¹⁶Since otherwise, if thou blessest with [the] spirit, how shall he who fills the place of the simple [Christian] say Amen, at thy giving of thanks, since he does not know what thou sayest?

¹⁶Tanrıyı yalnız ruhunla översen, yeni katılanlar senin ne söylediğini bilmediğinden, ettiğin şükran duasına nasıl ‹‹Amin!›› desin?

¹⁷For *thou* indeed givest thanks well, but the other is not edified.

¹⁷Uygun biçimde şükrediyor olabilirsin, ama bu başkasını geliştirmez.

¹⁸I thank God I speak in a tongue more than all of you:

¹⁸Dillerle hepinizden çok konuştuğum için Tanrıya şükrediyorum.

¹⁹but in [the] assembly I desire to speak five words with my understanding, that I may instruct others also, [rather] than ten thousand words in a tongue.

¹⁹Ama inanlılar topluluğunda dillerle on bin söz söylemektense, başkalarını eğitmek için zihnimden beş söz söylemeyi yeğlerim.

²⁰Brethren, be not children in [your] minds, but in malice be babes; but in [your] minds be grown [men].

²⁰Kardeşler, çocuk gibi düşünmeyin. Kötülük konusunda çocuklar gibi, ama düşünmekte yetişkinler gibi olun.

²¹It is written in the law, By people of other tongues, and by strange lips, will I speak to this people; and neither thus will they hear me, saith the Lord.

²¹Kutsal Yasada şöyle yazılmıştır: ‹‹Rab, ‹Yabancı diller konuşanların aracılığıyla, Yabancıların dudaklarıyla bu halka sesleneceğim; Yine de beni dinlemeyecekler!› diyor.››

²²So that tongues are for a sign, not to those who believe, but to unbelievers; but prophecy, not to unbelievers, but to those who believe.

²²Görülüyor ki, bilinmeyen diller imanlılar için değil, imansızlar için bir belirtidir. Peygamberlikse imansızlar için değil, imanlılar için bir belirtidir.

²³If therefore the whole assembly come together in one place, and all speak with tongues, and simple [persons] enter in, or unbelievers, will not they say ye are mad?

²³Şimdi bütün inanlılar topluluğu bir araya gelip hep birlikte bilmedikleri dillerle konuşurlarken yeni katılanlar ya da iman etmeyenler içeri girerse, ‹‹Siz çıldırmışsınız!›› demezler mi?

²⁴But if all prophesy, and some unbeliever or simple [person] come in, he is convicted of all, he is judged of all;

²⁴Ama herkes peygamberlikte bulunurken iman etmeyen ya da yeni katılan biri içeri girerse, söylenen her sözle günahlı olduğuna ikna edilecek, her sözle yargılanacak.

²⁵the secrets of his heart are manifested; and thus, falling upon [his] face, he will do homage to God, reporting that God is indeed amongst you.

²⁵Yüreğindeki gizli düşünceler açığa çıkacak ve, ‹‹Tanrı gerçekten aranızdadır!›› diyerek yüzüstü yere kapanıp Tanrıya tapınacaktır.

²⁶What is it then, brethren? whenever ye come together, each [of you] has a psalm, has a teaching, has a tongue, has a revelation, has an interpretation. Let all things be done to edification.

²⁶Öyleyse ne diyelim, kardeşler? Toplandığınızda her birinizin bir ilahisi, öğretecek bir konusu, bir vahyi, bilmediği dilde söyleyecek bir sözü ya da bir çevirisi vardır. Her şey topluluğun gelişmesi için olsun.

²⁷If any one speak with a tongue, [let it be] two, or at the most three, and separately, and let one interpret;

²⁷Eğer bilinmeyen dillerle konuşulacaksa, iki ya da en çok üç kişi sırayla konuşsun, biri de söylenenleri çevirsin.

²⁸but if there be no interpreter, let him be silent in [the] assembly, and let him speak to himself and to God.

²⁸Çeviri yapacak biri yoksa, bilmediği dilde konuşan, toplulukta sessiz kalsın, içinden Tanrıyla konuşsun.

²⁹And let two or three prophets speak, and let the others judge.

²⁹İki ya da üç peygamber konuşsun, öbürleri söylenenleri iyice düşünüp tartsın.

³⁰But if there be a revelation to another sitting [there], let the first be silent.

³⁰Toplantıda oturanlardan birine vahiy gelirse, konuşmakta olan sussun.

³¹For ye can all prophesy one by one, that all may learn and all be encouraged.

³¹Herkesin öğrenmesi ve cesaret bulması için hepiniz teker teker peygamberlikte bulunabilirsiniz.

³²And spirits of prophets are subject to prophets.

³²Peygamberlerin ruhları peygamberlerin denetimi altındadır.

³³For God is not [a God] of disorder but of peace, as in all the assemblies of the saints.

³³Çünkü Tanrı karışıklık değil, esenlik Tanrısıdır. Kutsalların bütün topluluklarında böyledir.

³⁴Let [your] women be silent in the assemblies, for it is not permitted to them to speak; but to be in subjection, as the law also says.

³⁴Kadınlar toplantılarınızda sessiz kalsın. Konuşmalarına izin yoktur. Kutsal Yasanın da belirttiği gibi, uysal olsunlar.

³⁵But if they wish to learn anything, let them ask their own husbands at home; for it is a shame for a woman to speak in assembly.

³⁵Öğrenmek istedikleri bir şey varsa, evde kocalarına sorsunlar. Çünkü kadının toplantı sırasında konuşması ayıptır.

³⁶Did the word of God go out from you, or did it come to you only?

³⁶Tanrının sözü sizden mi kaynaklandı, ya da yalnız size mi ulaştı?

³⁷If any one thinks himself to be a prophet or spiritual, let him recognise the things that I write to you, that it is [the] Lord's commandment.

³⁷Kendini peygamber ya da ruhça olgun sayan varsa, bilsin ki, size yazdıklarım Rabbin buyruğudur.

³⁸But if any be ignorant, let him be ignorant.

³⁸Bunları önemsemeyenin kendisi de önemsenmesin.

³⁹So that, brethren, desire to prophesy, and do not forbid the speaking with tongues.

³⁹Özet olarak, kardeşlerim, peygamberlikte bulunmayı gayretle isteyin, bilinmeyen dillerle konuşulmasına engel olmayın. Ancak her şey uygun ve düzenli biçimde yapılsın.

⁴⁰But let all things be done comelily and with order.