¹And Zophar the Naamathite answered and said,

¹Naamalı Sofar şöyle yanıtladı:

²Should not the multitude of words be answered? and should a man of much talk be justified?

²‹‹Bunca söz yanıtsız mı kalsın?Çok konuşan haklı mı sayılsın?

³Should thy fictions make men hold their peace? and shouldest thou mock, and no one make [thee] ashamed?

³Saçmalıkların karşısında sussun mu insanlar?Sen alay edince kimse seni utandırmasın mı?

⁴For thou sayest, My doctrine is pure, and I am clean in thine eyes.

⁴Tanrıya, ‹İnancım arıdır› diyorsun,‹Senin gözünde temizim.›

⁵But oh that +God would speak, and open his lips against thee;

⁵Ama keşke Tanrı konuşsa,Sana karşı ağzını açsa da,

⁶And that he would shew thee the secrets of wisdom, how that they are the double of what is realised; and know that +God passeth by [much] of thine iniquity!

⁶Bilgeliğin sırlarını bildirse!Çünkü bilgelik çok yönlüdür.Bil ki, Tanrı günahlarından bazılarını unuttu bile.

⁷Canst thou by searching find out +God? canst thou find out the Almighty to perfection?

⁷‹‹Tanrının derin sırlarını anlayabilir misin?Her Şeye Gücü Yetenin sınırlarına ulaşabilir misin?

⁸[It is as] the heights of heaven; what wilt thou do? deeper than Sheol; what canst thou know?

⁸Onlar gökler kadar yüksektir, ne yapabilirsin?Ölüler diyarından derindir, nasıl anlayabilirsin?

⁹The measure thereof is longer than the earth, and broader than the sea.

⁹Ölçüleri yeryüzünden uzun,Denizden geniştir.

¹⁰If he pass by, and shut up, and call to judgment, who can hinder him?

¹⁰‹‹Gelip seni hapsetse, mahkemeye çağırsa,Kim Ona engel olabilir?

¹¹For he knoweth vain men, and seeth wickedness when [man] doth not consider it;

¹¹Çünkü O yalancıları tanır,Kötülüğü görür de dikkate almaz mı?

¹²Yet a senseless man will make bold, though man be born [like] the foal of a wild ass.

¹²Ne zaman yaban eşeği insan doğurursa,Aptal da o zaman sağduyulu olur.

¹³If thou prepare thy heart and stretch out thy hands toward him,

¹³‹‹Ona yüreğini adar,Ellerini açarsan,

¹⁴If thou put far away the iniquity which is in thy hand, and let not wrong dwell in thy tents;

¹⁴İşlediğin günahı kendinden uzaklaştırır,Çadırında haksızlığa yer vermezsen,

¹⁵Surely then shalt thou lift up thy face without spot, and thou shalt be stedfast and shalt not fear:

¹⁵Utanmadan başını kaldırır,Sağlam ve korkusuz olabilirsin.

¹⁶For thou shalt forget misery; as waters that are passed away shalt thou remember it;

¹⁶Sıkıntılarını unutur,Akıp gitmiş sular gibi anarsın onları.

¹⁷And life shall arise brighter than noonday; though thou be enshrouded in darkness, thou shalt be as the morning,

¹⁷Yaşamın öğlen güneşinden daha parlak olur,Karanlık sabaha döner.

¹⁸And thou shalt have confidence, because there shall be hope; and having searched about [thee], thou shalt take rest in safety.

¹⁸Güven duyarsın, çünkü umudun olur,Çevrene bakıp güvenlik içinde yatarsın.

¹⁹Yea, thou shalt lie down, and none shall make thee afraid; and many shall seek thy favour.

¹⁹Uzanırsın, korkutan olmaz,Birçokları senden lütuf diler.

²⁰But the eyes of the wicked shall fail, and [all] refuge shall vanish from them, and their hope [shall be] the breathing out of life.

²⁰Ama kötülerin gözlerinin feri sönecek,Kaçacak yer bulamayacaklar,Tek umutları son soluklarını vermek olacak.››