¹Dit zijn ook spreuken van Salomo, die de mannen van Hizkia, den koning van Juda, uitgeschreven hebben.

¹Følglende er også ordsprog af SALOMO, som Kong Ezekias af Judas Mænd samlede.

²Het is Gods eer een zaak te verbergen; maar de eer der koningen een zaak te doorgronden.

²Guds Ære er det at skjule en Sag, Kongers Ære at granske en Sag.

³Aan de hoogte des hemels, en aan de diepte der aarde, en aan het hart der koningen is geen doorgronding.

³Himlens Højde og Jordens Dybde og Kongers Hjerte kan ingen granske.

⁴Doe het schuim van het zilver weg, en er zal een vat voor den smelter uitkomen;

⁴Når Slagger fjernes fra Sølv, så bliver det hele lutret;

⁵Doe den goddelozen weg van het aangezicht des konings, en zijn troon zal door gerechtigheid bevestigd worden.

⁵når gudløse fjernes fra Koogen, grundfæstes hans Trone ved Retfærd.

⁶Praal niet voor het aangezicht des konings, en sta niet in de plaats der groten;

⁶Bryst dig ikke for Kongen og stil dig ikke på de stores Plads;

⁷Want het is beter, dat men tot u zegge: Kom hier bovenaan, dan dat men u vernedere voor het aangezicht eens prinsen, dien uw ogen gezien hebben.

⁷det er bedre, du får Bud: "Kom heropl" end man flytter dig ned for en Stormands Øjne. Hvad end dine Øjne har set,

⁸Vaar niet haastelijk voort om te twisten, opdat gij misschien in het laatste daarvan niet wat doet, als uw naaste u zou mogen beschaamd hebben.

⁸skrid ikke til Trætte straks; thi hvad vil du siden gøre, når din Næste gør dig til Skamme?

⁹Twist uw twistzaak met uw naaste; maar openbaar het heimelijke van een ander niet;

⁹Før Sagen med din Næste til Ende, men røb ej Andenmands Hemmelighed

¹⁰Opdat degene, die het hoort, u niet smade; want uw kwaad gerucht zou niet afgekeerd worden.

¹⁰thi ellers vil den, der bører det, smæde dig og dit onde Rygte aldrig dø hen.

¹¹Een rede, op zijn pas gesproken, is als gouden appelen in zilveren gebeelde schalen.

¹¹Æbler af Guld i Skåle af Sølv er Ord, som tales i rette Tid.

¹²Een wijs bestraffer bij een horend oor, is een gouden oorsiersel, en een halssieraad van het fijnste goud.

¹²En Guldring, et gyldent Smykke er revsende Vismand for lyttende Øre.

¹³Een trouw gezant is dengenen, die hem zenden, als de koude der sneeuw ten dage des oogstes; want hij verkwikt zijns heren ziel.

¹³Som kølende Sne en Dag i Høst er pålideligt Bud for dem, der sender ham; han kvæger sin Herres Sjæl.

¹⁴Een man, die zichzelven beroemt over een valse gift, is als wolken en wind, waar geen regen bij is.

¹⁴Som Skyer og Blæst uden Regn er en Mand, der skryder med skrømtet Gavmildhed.

¹⁵Een overste wordt door lankmoedigheid overreed; en een zachte tong breekt het gebeente.

¹⁵Ved Tålmod overtales en Dommer, mild Tunge sønderbryder Ben.

¹⁶Hebt gij honig gevonden, eet dat u genoeg is; opdat gij misschien daarvan niet zat wordt, en dien uitspuwt.

¹⁶Finder du Honning, så spis til Behov, at du ikke bliver mæt og igen spyr den ud.

¹⁷Spaar uw voet van het huis uws naasten, opdat hij niet zat van u worde, en u hate.

¹⁷Sæt sjældent din Fod i din Næstes Hus, at han ej får for meget af dig og ledes.

¹⁸Een man, tegen zijn naaste een valse getuigenis sprekende, is een hamer, en zwaard, en scherpe pijl.

¹⁸Som Stridsøkse, Sværd og hvassen Pil er den, der vidner falsk mod sin Næste.

¹⁹Het vertrouwen op een trouweloze, ten dage der benauwdheid, is als een gebroken tand en verstuikte voet.

¹⁹Som ormstukken Tand og vaklende Fod er troløs Mand på Trængselens Dag.

²⁰Die liederen zingt bij een treurig hart, is gelijk hij, die een kleed aflegt ten dage der koude, en edik op salpeter.

²⁰Som at lægge Frakken, når det er Frost, og hælde surt over Natron, så er det at synge for mismodig Mand.

²¹Indien dengene, die u haat, hongert, geef hem brood te eten; en zo hij dorstig is, geef hem water te drinken;

²¹Sulter din Fjende, så giv ham at spise, tørster han, giv ham at drikke;

²²Want gij zult vurige kolen op zijn hoofd hopen, en de HEERE zal het u vergelden.

²²da sanker du gloende Kul på hans Hoved, og HERREN lønner dig for det.

²³De noordenwind verdrijft den regen, en een vergramd aangezicht de verborgen tong.

²³Nordenvind fremkalder Regn, bagtalende Tunge vrede Miner.

²⁴Het is beter te wonen op een hoek van het dak, dan met een kijfachtige huisvrouw, en dat in een huis van gezelschap.

²⁴Hellere bo i en Krog på Taget end fælles Hus med trættekær Kvinde.

²⁵Een goede tijding uit een ver land is als koud water op een vermoeide ziel.

²⁵Hvad koldt Vand er for en vansmægtet Sjæl, er Glædesbud fra et Land i det fjerne.

²⁶De rechtvaardige, wankelende voor het aangezicht des goddelozen, is een beroerde fontein, en verdorven springader.

²⁶Som grumset Kilde og ødelagt Væld er retfærdig, der vakler i gudløses Påsyn.

²⁷Veel honigs te eten is niet goed; maar de onderzoeking van de heerlijkheid van zulke dingen is eer.

²⁷Ej godt at spise for megen Honning, spar på hædrende Ord.

²⁸Een man, die zijn geest niet wederhouden kan, is een opengebrokene stad zonder muur.

²⁸Som åben By uden Mur er en Mand, der ikke kan styre sit Sind.