¹Mijn zoon, bewaar mijn redenen, en leg mijn geboden bij u weg.

¹בני שמר אמרי ומצותי תצפן אתך׃

²Bewaar mijn geboden, en leef, en mijn wet als den appel uwer ogen.

²שמר מצותי וחיה ותורתי כאישון עיניך׃

³Bind ze aan uw vingeren, schrijf ze op de tafels uws harten.

³קשרם על אצבעתיך כתבם על לוח לבך׃

⁴Zeg tot de wijsheid: Gij zijt mijn zuster; en heet het verstand uw bloedvriend;

⁴אמר לחכמה אחתי את ומדע לבינה תקרא׃

⁵Opdat zij u bewaren voor een vreemde vrouw, voor de onbekende, die met haar redenen vleit.

⁵לשמרך מאשה זרה מנכריה אמריה החליקה׃

⁶Want door het venster van mijn huis, door mijn tralie keek ik uit;

⁶כי בחלון ביתי בעד אשנבי נשקפתי׃

⁷En ik zag onder de slechten; ik merkte onder de jonge gezellen een verstandelozen jongeling;

⁷וארא בפתאים אבינה בבנים נער חסר לב׃

⁸Voorbijgaande op de straat, nevens haar hoek, en hij trad op den weg van haar huis.

⁸עבר בשוק אצל פנה ודרך ביתה יצעד׃

⁹In de schemering, in den avond des daags, in den zwarten nacht en de donkerheid;

⁹בנשף בערב יום באישון לילה ואפלה׃

¹⁰En ziet, een vrouw ontmoette hem in hoerenversiersel, en met het hart op haar hoede;

¹⁰והנה אשה לקראתו שית זונה ונצרת לב׃

¹¹Deze was woelachtig en wederstrevig, haar voeten bleven in haar huis niet;

¹¹המיה היא וסררת בביתה לא ישכנו רגליה׃

¹²Nu buiten, dan op de straten zijnde, en bij alle hoeken loerende;

¹²פעם בחוץ פעם ברחבות ואצל כל פנה תארב׃

¹³En zij greep hem aan, en kuste hem; zij sterkte haar aangezicht, en zeide tot hem:

¹³והחזיקה בו ונשקה לו העזה פניה ותאמר לו׃

¹⁴Dankoffers zijn bij mij, ik heb heden mijn geloften betaald;

¹⁴זבחי שלמים עלי היום שלמתי נדרי׃

¹⁵Daarom ben ik uitgegaan u tegemoet, om uw aangezicht naarstiglijk te zoeken, en ik heb u gevonden.

¹⁵על כן יצאתי לקראתך לשחר פניך ואמצאך׃

¹⁶Ik heb mijn bedstede met tapijtsieraad toegemaakt, met uitgehouwen werken, met fijn linnen van Egypte;

¹⁶מרבדים רבדתי ערשי חטבות אטון מצרים׃

¹⁷Ik heb mijn leger met mirre, aloe en kaneel welriekende gemaakt;

¹⁷נפתי משכבי מר אהלים וקנמון׃

¹⁸Kom, laat ons dronken worden van minnen tot den morgen toe; laat ons ons vrolijk maken in grote liefde.

¹⁸לכה נרוה דדים עד הבקר נתעלסה באהבים׃

¹⁹Want de man is niet in zijn huis, hij is een verren weg getogen;

¹⁹כי אין האיש בביתו הלך בדרך מרחוק׃

²⁰Hij heeft een bundel gelds in zijn hand genomen; ten bestemden dage zal hij naar zijn huis komen.

²⁰צרור הכסף לקח בידו ליום הכסא יבא ביתו׃

²¹Zij bewoog hem door de veelheid van haar onderricht, zij dreef hem aan door het gevlei harer lippen.

²¹הטתו ברב לקחה בחלק שפתיה תדיחנו׃

²²Hij ging haar straks achterna, gelijk een os ter slachting gaat, en gelijk een dwaas tot de tuchtiging der boeien.

²²הולך אחריה פתאם כשור אל טבח יבוא וכעכס אל מוסר אויל׃

²³Totdat hem de pijl zijn lever doorsneed; gelijk een vogel zich haast naar den strik, en niet weet, dat dezelve tegen zijn leven is.

²³עד יפלח חץ כבדו כמהר צפור אל פח ולא ידע כי בנפשו הוא׃

²⁴Nu dan, kinderen, hoort naar mij, en luistert naar de redenen mijns monds.

²⁴ועתה בנים שמעו לי והקשיבו לאמרי פי׃

²⁵Laat uw hart tot haar wegen niet wijken, dwaalt niet op haar paden.

²⁵אל ישט אל דרכיה לבך אל תתע בנתיבותיה׃

²⁶Want zij heeft veel gewonden nedergeveld, en al haar gedoden zijn machtig vele.

²⁶כי רבים חללים הפילה ועצמים כל הרגיה׃

²⁷Haar huis zijn wegen des grafs, dalende naar de binnenkameren des doods.

²⁷דרכי שאול ביתה ירדות אל חדרי מות׃