¹Gewisselijk, er is voor het zilver een uitgang, en een plaats voor het goud, dat zij smelten.

¹Chihtaktakin dangka adingin khuk a oma, huan a hihsiang uh dangkaeng adingin mun.

²Het ijzer wordt uit stof genomen, en uit steen wordt koper gegoten.

²Lei akipanin sik a kilakhia a, huan suang akipanin dal a ki sungkhia hi.

³Het einde, dat God gesteld heeft voor de duisternis, en al het uiterste onderzoekt hij; het gesteente der donkerheid en der schaduw des doods.

³Mihingin khomial phaktawp a neisaka, huan khomial sah leh thukah phaktawp gamlapen tanin sik-bua a zongkhia.

⁴Breekt er een beek door, bij dengene, die daar woont, de wateren vergeten zijnde van den voet, worden van den mens uitgeput, en gaan weg.

⁴Mite om louhna ah kokhuk lutna hawm a tou vangua, mite apat gamla ah a kikhai ua, khatlam khatlamah a ki vei uh.

⁵Uit de aarde komt het brood voort, en onder zich wordt zij veranderd, alsof zij vuur ware.

⁵Lei ahihleh, huai akipanin tanghou a hongsuaka: huan a nuaiah meia hihbangin a kilumlet hi.

⁶Haar stenen zijn de plaats van den saffier, en zij heeft stofjes van goud.

⁶Huailaia suangte saphir suang mun ahi a, huan dangkaeng nen a nei hi.

⁷De roofvogel heeft het pad niet gekend, en het oog der kraai heeft het niet gezien.

⁷Huai lampi sasial ne vasain a theikei a, mu-akla mitin leng a mu ngei sam kei hi.

⁸De jonge hoogmoedige dieren hebben het niet betreden, de felle leeuw is daarover niet heengegaan.

⁸Gamsa kisatheiten a sikkha ngeikei ua, humpinelkai lunlai leng huailaiah a paikha neikei hi.

⁹Hij legt zijn hand aan de keiachtige rots, hij keert de bergen van den wortel om.

⁹Meisah suanpi tungah a khut a koiha; a zungin mualte a lumlet a lumlet hi.

¹⁰In de rotsstenen houwt hij stromen uit, en zijn oog ziet al het kostelijke.

¹⁰Suangpite lakah lam a tou honga; huan a mitin thil mangpha chiteng a mu hi.

¹¹Hij bindt de rivier toe, dat niet een traan uitkomt, en het verborgene brengt hij uit in het licht.

¹¹A takkhiak louhna ding un lui luangte a tuama; huan thilkisel khovak ah a honlakhia a.

¹²Maar de wijsheid, van waar zal zij gevonden worden? En waar is de plaats des verstands?

¹²Himahleh ko ilaiah a pilna a kimu dia? Huan theihsiamna mun koilaia om ahia?

¹³De mens weet haar waarde niet, en zij wordt niet gevonden in het land der levenden.

¹³Mihingin a lampi a theikei hi; mihing gamah leng muhin a om kei hi.

¹⁴De afgrond zegt: Zij is in mij niet; en de zee zegt: Zij is niet bij mij.

¹⁴Tui thukin, Ka kiangah a omkei, a chi a.

¹⁵Het gesloten goud kan voor haar niet gegeven worden, en met zilver kan haar prijs niet worden opgewogen.

¹⁵Dangkaenga muh theih ahi keia, huai man dingin dangka leng buk theih ahi kei hi.

¹⁶Zij kan niet geschat worden tegen fijn goud van Ofir, tegen den kostelijken Schoham, en den Saffier.

¹⁶Ophir dangkaeng toh a manphatna teh theih ahi kei ding, onik mantam hiam saphir toh hiam.

¹⁷Men kan het goud of het kristal haar niet gelijk waarderen; ook is zij niet te verwisselen voor een kleinood van dicht goud.

¹⁷Dangkaeng leh limlangin a kimpih theikei ua: huai khenna dingin dangkaeng hoih suangmantam leng ahi theikei ding hi.

¹⁸De Ramoth en Gabisch zal niet gedacht worden; want de trek der wijsheid is meerder dan der Robijnen.

¹⁸Suang dum hiam suang muhpaisuak theih a kigen kei ding: A hi, pilna man rubi suang sangin a sangjaw hi.

¹⁹Men kan de Topaas van Morenland haar niet gelijk waarderen; en bij het fijn louter goud kan zij niet geschat worden.

¹⁹Ethiopia topazi suangin a pha kei dia, dangkaeng tak toh leng a manphatna teh ding ahi kei.

²⁰Die wijsheid dan, van waar komt zij, en waar is de plaats des verstands?

²⁰Ahihleh pilna koi akipana hongpai ahia? Huan theihsiamna mun koia om hia?

²¹Want zij is verholen voor de ogen aller levenden, en voor het gevogelte des hemels is zij verborgen.

²¹Mihing tengteng mit akipana sel ahi chih leh, huihkhua a vasate akipan sitsa a om ahi chih theiin.

²²Het verderf en de dood zeggen: Haar gerucht hebben wij met onze oren gehoord.

²²Siatna leh sihnain, huaia thuthang ka bil un ka ja uh, a chi ua.

²³God verstaat haar weg, en Hij weet haar plaats.

²³Huaia lampi Pathianin a theisiam, huai amun a thei hi.

²⁴Want Hij schouwt tot aan de einden der aarde, Hij ziet onder al de hemelen.

²⁴Lei mong tanin a en ngala, huan van nuai thil tangtang a mu hi.

²⁵Als Hij den wind het gewicht maakte, en de wateren opwoog in mate;

²⁵Huiha dinga gikna a piak lain, leh tuite tehna a a teh laiin;

²⁶Als Hij den regen een gezette orde maakte, en een weg voor het weerlicht der donderen;

²⁶Vuah adinga thupiak a bawla, vanging khophia adia lampi a bawl laiin;

²⁷Toen zag Hij haar, en vertelde ze; Hij schikte ze, en ook doorzocht Hij ze.

²⁷Huailaiin aman a mua, a phuanga; ahih kipa, ahi, a zong khia hi.Huan mihing kiangah, Ngaiin, TOUPA kihtak, huai pilna ahi: huan hoihlou akipan pai mang theisiamna ahi, a chi hi.

²⁸Maar tot den mens heeft Hij gezegd: Zie, de vreze des HEEREN is de wijsheid, en van het kwade te wijken is het verstand.

²⁸Huan mihing kiangah, Ngaiin, TOUPA kihtak, huai pilna ahi: huan hoihlou akipan pai mang theisiamna ahi, a chi hi.