¹En Job ging voort zijn spreuk op te heffen, en zeide:

¹Huan Jobin a gentehna thu a gen nawna, hichiin a chi a:

²Och, of ik ware, gelijk in de vorige maanden, gelijk in de dagen, toen God mij bewaarde!

²Aw nidanglai khate banga om hileng, Pathianin a honveh lai nite bangin;

³Toen Hij Zijn lamp deed schijnen over mijn hoofd, en ik bij Zijn licht de duisternis doorwandelde;

³Ka lu tunga a khawnvak a tana, amah vakna a khomiala ka vak lai;

⁴Gelijk als ik was in de dagen mijner jonkheid, toen Gods verborgenheid over mijn tent was;

⁴Ka hoihlai nitea ka om banga, ka puanin tunga a Pathian thuguk a om laiin;

⁵Toen de Almachtige nog met mij was, en mijn jongens rondom mij;

⁵Ka kianga Thilbangkimhihthei a om laia, ka kima ka tate a om lai un;

⁶Toen ik mijn gangen wies in boter, en de rots bij mij oliebeken uitgoot;

⁶Ka kalsuante bawngnawia sawp a hiha, suangpiin sathau luipite a honbut khiaklaiin:

⁷Toen ik uitging naar de poort door de stad, toen ik mijn stoel op de straat liet bereiden.

⁷Khopia kongpi juana ka pai laiin, kongzinga ka tutna ka bawl laiin,

⁸De jongens zagen mij, en verstaken zich, en de stokouden rezen op en stonden.

⁸Tangvalten a honmu ua, huan a bu ua: huan upate a thou ua a ding uh:

⁹De oversten hielden de woorden in, en leiden de hand op hun mond.

⁹Lalte houlim a kidek ua, huan a kam uah a khut uh a koih uh:

¹⁰De stem der vorsten verstak zich, en hun tong kleefde aan hun gehemelte.

¹⁰Miliante aw a daia, huan a lei uh a kam dangtawng uah a belh hi.

¹¹Als een oor mij hoorde, zo hield het mij gelukzalig; als mij een oog zag, zo getuigde het van mij.

¹¹Bilin a honjak laiin, hampha a honchia; huan mitin a honmuh laiin, pom a honchia;

¹²Want ik bevrijdde den ellendige, die riep, en den wees, die geen helper had.

¹²A kap mi genthei, amah panpih ding kuamah neilou, pa bei leng ka suahtaksak jiakin.

¹³De zegen desgenen, die verloren ging, kwam op mij; en het hart der weduwe deed ik vrolijk zingen.

¹³Mangthang dinga mansa vualjawlna ka tungah a hongtunga: huan meithai lungtang kipah jiaka lasa dingin ka omsaka.

¹⁴Ik bekleedde mij met gerechtigheid, en zij bekleedde mij; mijn oordeel was als een mantel en vorstelijke hoed.

¹⁴Diktatna ka silha, huan a hontuam hi: ka dikna puannak thupi bang leh suangmantam bang ahi.

¹⁵Den blinden was ik tot ogen, en den kreupelen was ik tot voeten.

¹⁵Mittaw adingin mitte ka hi a, khebai adingin khete ka hi.

¹⁶Ik was den nooddruftigen een vader; en het geschil, dat ik niet wist, dat onderzocht ik.

¹⁶Tasam adingin pa ka hia: huan ka theihlouh thubul ka zong khia hi.

¹⁷En ik verbrak de baktanden des verkeerden, en wierp den roof uit zijn tanden.

¹⁷Diktatlou mi haijek ka hihtana, huan aha akipan a samat ka khahsak.

¹⁸En ik zeide: Ik zal in mijn nest den geest geven, en ik zal de dagen vermenigvuldigen als het zand.

¹⁸Huan ken, Ka bu ah ka si dinga, piaunel bangin ka nite ka pungsak ding, ka chi a:

¹⁹Mijn wortel was uitgebreid aan het water, en dauw vernachtte op mijn tak.

¹⁹Ka zungte tuite phain a dalh jaka, huan ka hiangah jankhuain daitui a kai:

²⁰Mijn heerlijkheid was nieuw bij mij, en mijn boog veranderde zich in mijn hand.

²⁰Kei ah ka thupina a thak gige a, huan ka khut ah ka thalpeu a thak gige.

²¹Zij hoorden mij aan, en wachtten, en zwegen op mijn raad.

²¹Miten a honngai ua, a ngak ua, ka thuhilh adingin a dai dide uh.

²²Na mijn woord spraken zij niet weder, en mijn rede drupte op hen.

²²Ka thute zohin a pau nawn kei uh; huan ka thugen a tunguah a takkhia.

²³Want zij wachtten naar mij, gelijk naar den regen, en sperden hun mond open, als naar den spaden regen.

²³Huan vuah ngak bangin a honngak ua; huan vuah nanungte ading bangin lianpiin a kamka uh.

²⁴Lachte ik hun toe, zij geloofden het niet; en het licht mijns aangezichts deden zij niet nedervallen.

²⁴Kimuanna a neih louh chiangun a tunguah ka nuihmai a; huan ka mel tang a paikhe kei uh.A lampi ding uh ka telsaka, hausa bangin ka tua; sepaihpawl laka kumpipa bangin ka lenga, sunmite lungmuanmi bangin.

²⁵Verkoos ik hun weg, zo zat ik bovenaan, en woonde als een koning onder de benden, als een, die treurigen vertroost.

²⁵A lampi ding uh ka telsaka, hausa bangin ka tua; sepaihpawl laka kumpipa bangin ka lenga, sunmite lungmuanmi bangin.