¹Mijn zoon, bewaar mijn redenen, en leg mijn geboden bij u weg.

¹Fiule, păstrează cuvintele mele, şi ţine la tine sfaturile mele.

²Bewaar mijn geboden, en leef, en mijn wet als den appel uwer ogen.

²Ţine sfaturile mele, şi vei trăi; păzeşte învăţăturile mele ca lumina ochilor.

³Bind ze aan uw vingeren, schrijf ze op de tafels uws harten.

³Leagă-le la degete, scrie-le pe tăbliţa inimii tale.

⁴Zeg tot de wijsheid: Gij zijt mijn zuster; en heet het verstand uw bloedvriend;

⁴Zi înţelepciunii: ,,Tu eşti sora mea!`` Şi numeşte priceperea prietena ta, -

⁵Opdat zij u bewaren voor een vreemde vrouw, voor de onbekende, die met haar redenen vleit.

⁵ca să te ferească de nevasta altuia, de străina care întrebuinţează cuvinte ademenitoare.

⁶Want door het venster van mijn huis, door mijn tralie keek ik uit;

⁶Stăteam la fereastra casei mele, şi mă uitam prin zăbrele.

⁷En ik zag onder de slechten; ik merkte onder de jonge gezellen een verstandelozen jongeling;

⁷Am zărit printre cei neîncercaţi, am văzut printre tineri pe un băiat fără minte.

⁸Voorbijgaande op de straat, nevens haar hoek, en hij trad op den weg van haar huis.

⁸Trecea pe uliţă, la colţul unde stătea una din aceste străine, şi a apucat pe calea care ducea spre locuinţa ei.

⁹In de schemering, in den avond des daags, in den zwarten nacht en de donkerheid;

⁹Era în amurg, seara, în noaptea neagră şi întunecoasă.

¹⁰En ziet, een vrouw ontmoette hem in hoerenversiersel, en met het hart op haar hoede;

¹⁰Şi, iată că, i -a alergat înainte o femeie îmbrăcată ca o curvă şi cu inima şireată.

¹¹Deze was woelachtig en wederstrevig, haar voeten bleven in haar huis niet;

¹¹Era bună de gură şi fără astîmpăr; picioarele nu -i puteau sta acasă:

¹²Nu buiten, dan op de straten zijnde, en bij alle hoeken loerende;

¹²cînd în uliţă, cînd în pieţe, pela toate colţurile stătea la pîndă.

¹³En zij greep hem aan, en kuste hem; zij sterkte haar aangezicht, en zeide tot hem:

¹³Ea l -a îmbrăţişat şi l -a sărutat, şi cu o faţă fără ruşine i -a zis:

¹⁴Dankoffers zijn bij mij, ik heb heden mijn geloften betaald;

¹⁴,,Eram datoare cu o jertfă de mulţămire, azi mi-am împlinit juruinţele.

¹⁵Daarom ben ik uitgegaan u tegemoet, om uw aangezicht naarstiglijk te zoeken, en ik heb u gevonden.

¹⁵De aceea ţi-am ieşit înainte, să te caut, şi te-am şi găsit.

¹⁶Ik heb mijn bedstede met tapijtsieraad toegemaakt, met uitgehouwen werken, met fijn linnen van Egypte;

¹⁶Mi-am împodobit patul cu învelitori, cu aşternut de pînzeturi din Egipt;

¹⁷Ik heb mijn leger met mirre, aloe en kaneel welriekende gemaakt;

¹⁷mi-am stropit aşternutul cu smirnă, aloe şi scorţişoară.

¹⁸Kom, laat ons dronken worden van minnen tot den morgen toe; laat ons ons vrolijk maken in grote liefde.

¹⁸Vino, să ne îmbătăm de dragoste pînă dimineaţă, să ne desfătăm cu desmierdări!

¹⁹Want de man is niet in zijn huis, hij is een verren weg getogen;

¹⁹Căci bărbatul meu nu este acasă, a plecat într'o călătorie lungă,

²⁰Hij heeft een bundel gelds in zijn hand genomen; ten bestemden dage zal hij naar zijn huis komen.

²⁰a luat cu el sacul cu bani, şi nu se va întoarce acasă decît la luna nouă.``

²¹Zij bewoog hem door de veelheid van haar onderricht, zij dreef hem aan door het gevlei harer lippen.

²¹Tot vorbindu -i, ea l -a ademenit, şi l -a atras cu buzele ei ademenitoare.

²²Hij ging haar straks achterna, gelijk een os ter slachting gaat, en gelijk een dwaas tot de tuchtiging der boeien.

²²De odată a început să meargă după ea, ca boul care se duce la măcelărie, ca un cerb care aleargă spre cursă,

²³Totdat hem de pijl zijn lever doorsneed; gelijk een vogel zich haast naar den strik, en niet weet, dat dezelve tegen zijn leven is.

²³ca pasărea care dă buzna în laţ, fără să ştie că o va costa viaţa, pînă ce săgeata îi străpunge ficatul.

²⁴Nu dan, kinderen, hoort naar mij, en luistert naar de redenen mijns monds.

²⁴Şi acum, fiilor, ascultaţi-mă, şi luaţi aminte la cuvintele gurii mele.

²⁵Laat uw hart tot haar wegen niet wijken, dwaalt niet op haar paden.

²⁵Să nu ţi se abată inima spre calea unei asemenea femei, nu te rătăci pe cărările ei.

²⁶Want zij heeft veel gewonden nedergeveld, en al haar gedoden zijn machtig vele.

²⁶Căci ea a făcut să cadă multe jertfe, şi mulţi sînt cei pe cari i -a ucis ea.

²⁷Haar huis zijn wegen des grafs, dalende naar de binnenkameren des doods.

²⁷Casa ei este drumul spre locuinţa morţilor, drumul care pogoară spre locaşurile morţii.