¹Roept de Wijsheid niet, en verheft niet de Verstandigheid Haar stem?

¹Nu strigă înţelepciunea, şi nu-şi înalţă priceperea glasul?

²Op de spits der hoge plaatsen, aan den weg, ter plaatse, waar paden zijn, staat Zij;

²Ea se aşează sus pe înălţimi, afară pe drum, la răspîntii,

³Aan de zijde der poorten, voor aan de stad, aan den ingang der deuren roept Zij overluid:

³şi strigă lîngă porţi, la intrarea cetăţii, la intrarea porţilor:

⁴Tot u, o mannen! roep Ik, en Mijn stem is tot de mensenkinderen.

⁴,,Oamenilor, către voi strig, şi spre fiii oamenilor se îndreaptă glasul meu.

⁵Gij slechten! verstaat kloekzinnigheid, en gij zotten! verstaat met het hart.

⁵Învăţaţi-vă minte, proştilor, şi înţelepţiţi-vă nebunilor!

⁶Hoort, want ik zal vorstelijke dingen spreken, en de opening Mijner lippen zal enkel billijkheid zijn.

⁶Asculaţi, căci am lucruri mari de spus, şi buzele mi se deschid ca să înveţe pe alţii ce este drept.

⁷Want Mijn gehemelte zal de waarheid bedachtelijk uitspreken, en de goddeloosheid is Mijn lippen een gruwel.

⁷Căci gura mea vesteşte adevărul, şi buzele mele urăsc minciuna!

⁸Al de redenen Mijns monds zijn in gerechtigheid; er is niets verdraaids, noch verkeerds in.

⁸Toate cuvintele gurii mele sînt drepte, n'au nimic neadevărat nici sucit în ele.

⁹Zij zijn alle recht voor dengene, die verstandig is, en rechtmatig voor degenen, die wetenschap vinden.

⁹Toate sînt lămurite pentru cel priceput, şi drepte pentru ceice au găsit ştiinţa.

¹⁰Neemt Mijn tucht aan, en niet zilver, en wetenschap, meer dan het uitgelezen uitgegraven goud.

¹⁰Primiţi mai de grabă învăţăturile mele decît argintul, şi mai de grabă ştiinţa de cît aurul scump.

¹¹Want wijsheid is beter dan robijnen, en al wat men begeren mag, is met haar niet te vergelijken.

¹¹Căci înţelepciunea preţuieşte mai mult de cît mărgăritarele, şi nici un lucru de preţ nu se poate asemui cu ea.

¹²Ik, Wijsheid, woon bij de kloekzinnigheid, en vinde de kennis van alle bedachtzaamheid.

¹²Eu, Înţelepciunea, am ca locuinţă mintea, şi pot născoci cele mai chibzuite planuri.

¹³De vreze des HEEREN is, te haten het kwade, de hovaardigheid, en den hoogmoed, en den kwaden weg; Ik haat ook den mond der verkeerdheden.

¹³Frica de Domnul este urîrea răului; trufia şi mîndria, purtarea rea şi gura... mincinoasă, iată ce urăsc eu.

¹⁴Raad en het wezen zijn Mijne; Ik ben het Verstand, Mijne is de Sterkte.

¹⁴Dela mine vine sfatul şi izbînda, eu sînt priceperea, a mea este puterea.

¹⁵Door Mij regeren de koningen, en de vorsten stellen gerechtigheid.

¹⁵Prin mine împărăţesc împăraţii şi dau voivozii porunci drepte.

¹⁶Door Mij heersen de heersers, en de prinsen, al de rechters der aarde.

¹⁶Prin mine cîrmuiesc dregătorii, şi mai marii, toţi judecătorii pămîntului.

¹⁷Ik heb lief, die Mij liefhebben; en die Mij vroeg zoeken, zullen Mij vinden.

¹⁷Eu iubesc pe ceice mă iubesc, şi cei ce mă caută cu totdinadinsul mă găsesc.

¹⁸Rijkdom en eer is bij Mij, duurachtig goed en gerechtigheid.

¹⁸Cu mine este bogăţia şi slava, avuţiile trainice şi dreptatea.

¹⁹Mijn vrucht is beter dan uitgegraven goud, en dan dicht goud; en Mijn inkomen dan uitgelezen zilver.

¹⁹Rodul meu este mai bun decît aurul cel mai curat, şi venitul meu întrece argintul cel mai ales.

²⁰Ik doe wandelen op den weg der gerechtigheid, in het midden van de paden des rechts;

²⁰Eu umblu pe calea nevinovăţiei, pe mijlocul cărărilor neprihănirii,

²¹Opdat Ik Mijn liefhebbers doe beerven dat bestendig is, en Ik zal hun schatkameren vervullen.

²¹ca să dau o adevărată moştenire celor ce mă iubesc, şi să le umplu visteriile.

²²De HEERE bezat Mij in het beginsel Zijns wegs, voor Zijn werken, van toen aan.

²²Domnul m'a făcut cea dintîi dintre lucrările Lui, înaintea celor mai vechi lucrări ale Lui.

²³Ik ben van eeuwigheid af gezalfd geweest; van den aanvang, van de oudheden der aarde aan.

²³Eu am fost aşezată din vecinicie, înainte de orice început, înainte de a fi pămîntul.

²⁴Ik was geboren, als de afgronden nog niet waren, als nog geen fonteinen waren, zwaar van water;

²⁴Am fost născută cînd încă nu erau adîncuri, nici izvoare încărcate cu ape;

²⁵Aleer de bergen ingevest waren, voor de heuvelen was Ik geboren.

²⁵am fost născută înainte de întărirea munţilor, înainte de a fi dealurile,

²⁶Hij had de aarde nog niet gemaakt, noch de velden, noch de aanvang van de stofjes der wereld.

²⁶cînd nu era încă nici pămîntul, nici cîmpiile, nici cea dintîi fărîmă din pulberea lumii.

²⁷Toen Hij de hemelen bereidde, was Ik daar; toen Hij een cirkel over het vlakke des afgronds beschreef;

²⁷Cînd a întocmit Domnul cerurile, eu eram de faţă; cînd a tras o zare pe faţa adîncului,

²⁸Toen Hij de opperwolken van boven vestigde; toen Hij de fonteinen des afgronds vastmaakte;

²⁸cînd a pironit norii sus, şi cînd au ţîşnit cu putere izvoarele adîncului,

²⁹Toen Hij der zee haar perk zette, opdat de wateren Zijn bevel niet zouden overtreden; toen Hij de grondvesten der aarde stelde;

²⁹cînd a pus un hotar mării, ca apele să nu treacă peste porunca Lui, cînd a pus temeliile pămîntului,

³⁰Toen was Ik een voedsterling bij Hem, en Ik was dagelijks Zijn vermakingen, te aller tijd voor Zijn aangezicht spelende;

³⁰eu eram meşterul Lui, la lucru lîngă el, şi în toate zilele eram desfătarea Lui, jucînd neîncetat înaintea Lui,

³¹Spelende in de wereld Zijns aardrijks, en Mijn vermakingen zijn met de mensenkinderen.

³¹jucînd pe rotocolul pămîntului Său, şi găsindu-mi plăcerea în fiii oamenilor.

³²Nu dan, kinderen! hoort naar Mij; want welgelukzalig zijn zij, die Mijn wegen bewaren.

³²Şi acum, fiilor, ascultaţi-mă, căci ferice de ceice păzesc căile mele!

³³Hoort de tucht, en wordt wijs, en verwerpt die niet.

³³Ascultaţi învăţătura, ca să vă faceţi înţelepţi, şi nu lepădaţi sfatul meu.

³⁴Welgelukzalig is de mens, die naar Mij hoort, dagelijks wakende aan Mijn poorten, waarnemende de posten Mijner deuren.

³⁴Ferice de omul care m'ascultă, care veghează zilnic la porţile mele, şi păzeşte pragul uşii mele.

³⁵Want die Mij vindt, vindt het leven, en trekt een welgevallen van den HEERE.

³⁵Căci celce mă găseşte, găseşte viaţa, şi capătă bunăvoinţa Domnului.

³⁶Maar die tegen Mij zondigt, doet zijn ziel geweld aan; allen, die Mij haten, hebben den dood lief.

³⁶Dar celce păcătuieşte împotriva mea îşi vatămă sufletul său; toţi ceice mă urăsc pe mine, iubesc moartea.