1Loof den HEERE, mijn ziel! O HEERE, mijn God! Gij zijt zeer groot, Gij zijt bekleed met majesteit en heerlijkheid.
1Beko, o shpirti im, Zotin! O Zot, Perëndia im, ti je jashtëzakonisht i madh; je veshur me shkëlqim dhe madhështi.
2Hij bedekt Zich met het licht, als met een kleed; Hij rekt den hemel uit als een gordijn.
2Ai të mbështjell me dritë si të ishte një mantel dhe i shtrin qiejtë si një çadër;
3Die Zijn opperzalen zoldert in de wateren, Die van de wolken Zijn wagen maakt, Die op de vleugelen des winds wandelt.
3ai ndërton mbi ujërat dhomat e tij të larta, i bën retë si qerren e tij dhe ecën mbi krahët erës.
4Hij maakt Zijn engelen geesten, Zijn dienaars tot een vlammend vuur.
4I bën erërat lajmëtarë të tij dhe flakët e zjarrit shërbëtorë të tij.
5Hij heeft de aarde gegrond op haar grondvesten; zij zal nimmermeer noch eeuwiglijk wankelen.
5Ai e ka krijuar tokën mbi themelet e saj; kjo nuk do të luajë kurrë përjetë.
6Gij hadt ze met den afgrond als een kleed overdekt; de wateren stonden boven de bergen.
6Ti e kishe mbuluar me humnerë si me një rrobe; ujërat ishin ndalur mbi malet.
7Van Uw schelden vloden zij, zij haastten zich weg voor de stem Uws donders.
7Në qortimin tënd ato ikën, në zërin e gjëmimit tënd u larguan me nxitim.
8De bergen rezen op, de dalen daalden, ter plaatse, die Gij voor hen gegrond hadt.
8Dolën malet dhe luginat u ulën në vendin që ti kishe caktuar për to.
9Gij hebt een paal gesteld, dien zij niet overgaan zullen; zij zullen de aarde niet weder bedekken.
9Ti u vure ujërave një kufi që nuk duhet ta kapërxenin; ato nuk do të kthehen më të mbulojnë tokën.
10Die de fonteinen uitzendt door de dalen, dat zij tussen de gebergten henen wandelen.
10Ai bën që të dalin burime në luginat; ato rrjedhin midis maleve,
11Zij drenken al het gedierte des velds; de woudezels breken er hun dorst mede.
11dhe u japin për të pirë tërë kafshëve të fushës; gomarët e egër shuajnë etjen e tyre.
12Bij dezelve woont het gevogelte des hemels, een stem gevende van tussen de takken.
12Pranë tyre banojnë shpendët e qiellit; midis gjelbërimeve lartojnë këngën e tyre.
13Hij drenkt de bergen uit Zijn opperzalen; de aarde wordt verzadigd van de vrucht Uwer werken.
13Nga dhomat e sipërme të tij ai u jep ujë maleve; toka ngopet me frytin e veprave të tua.
14Hij doet het gras uitspruiten voor de beesten, en het kruid tot dienst des mensen, doende het brood uit de aarde voortkomen.
14Ai bën që të rritet bari për bagëtinë dhe bimësia në shërbim të njeriut, duke nxjerrë nga toka ushqimin e tij,
15En den wijn, die het hart des mensen verheugt, doende het aangezicht blinken van olie; en het brood, dat het hart des mensen sterkt.
15dhe verën që gëzon zemrën e njeriut, vajin që bën të shkëlqejë fytyra tij dhe bukën që i jep forcë zemrës së njeriut.
16De bomen des HEEREN worden verzadigd, de cederbomen van Libanon, die Hij geplant heeft;
16Kështu ngopen drurët e Zotit dhe kedrat e Libanit që ai ka mbjellë;
17Alwaar de vogeltjes nestelen; des ooievaars huis zijn de dennebomen.
17aty bëjnë folenë e tyre zogjtë, ndërsa lejleku bën nëpër selvitë banesën e tij.
18De hoge bergen zijn voor de steenbokken; de steenrotsen zijn een vertrek voor de konijnen.
18Malet e larta janë për dhitë e egra, shkëmbinjtë janë streha e lepujve.
19Hij heeft de maan gemaakt tot de gezette tijden, de zon weet haar ondergang.
19Ai ka bërë hënën për stinët, dielli e di orën e perëndimit të tij.
20Gij beschikt de duisternis, en het wordt nacht, in denwelken al het gedierte des wouds uittreedt:
20Ti dërgon terrin dhe bëhet natë; gjatë asaj shkojnë rreth e qark gjithë kafshët e pyllit.
21De jonge leeuwen, briesende om een roof, en om hun spijs van God te zoeken.
21Luanët e vegjël vrumbullojnë duke kërkuar gjahun dhe i kërkojnë Perëndisë ushqimin e tyre.
22De zon opgaande, maken zij zich weg, en liggen neder in hun holen.
22Por, kur lind dielli, ata tërhiqen dhe rrinë në strofkat e tyre.
23De mens gaat dan uit tot zijn werk, en naar zijn arbeid tot den avond toe.
23Atëherë njeriu del për të punuar dhe punon deri në mbrëmje.
24Hoe groot zijn Uw werken, o HEERE! Gij hebt ze alle met wijsheid gemaakt; het aardrijk is vol van Uw goederen.
24Sa të shumta janë veprat e tua, o Zot! Ti i ke bërë të gjitha me dituri; toka është plot me pasuritë e tua.
25Deze zee, die groot en wijd van ruimte is, daarin is het wriemelende gedierte, en dat zonder getal, kleine gedierten met grote.
25Ja deti, i madh dhe i gjerë, ku gëlojnë krijesa të panumërta;
26Daar wandelen de schepen, en de Leviathan, dien Gij geformeerd hebt, om daarin te spelen.
26e përshkojnë anijet dhe Leviathani, që ti ke formuar për t'u tallur në të.
27Zij allen wachten op U, dat Gij hun hun spijze geeft te zijner tijd.
27Të gjithë presin që ti t'u japësh ushqimin në kohën e duhur.
28Geeft Gij ze hun, zij vergaderen ze; doet Gij Uw hand open, zij worden met goed verzadigd.
28Ti ua jep atyre dhe ata e mbledhin; ti hap dorën dhe ngopen me të mira.
29Verbergt Gij Uw aangezicht, zij worden verschrikt; neemt Gij hun adem weg, zij sterven, en zij keren weder tot hun stof.
29Ti fsheh fytyrën tënde dhe ata e humbasin fare; ti heq frymën, dhe ata vdesin duke u kthyer përsëri në pluhurin e tyre.
30Zendt Gij Uw Geest uit, zo worden zij geschapen, en Gij vernieuwt het gelaat des aardrijks.
30Ti dërgon frymën tënde dhe ata krijohen, kështu ti ripërtërin faqen e dheut.
31De heerlijkheid des HEEREN zij tot in der eeuwigheid; de HEERE verblijde Zich in Zijn werken.
31Lavdia e Zotit të rrojë përjetë; le të gëzohet Zoti me veprat e tij;
32Als Hij de aarde aanschouwt, zo beeft zij; als Hij de bergen aanroert, zo roken zij.
32ai shikon tokën dhe kjo dridhet; ai prek malet dhe ato nxjerrin tym.
33Ik zal den HEERE zingen in mijn leven; ik zal mijn God psalmzingen, terwijl ik nog ben.
33Unë do t'i këndoj Zotit deri sa të kem jetë; do t'i këndoj lavde Perëndisë tim deri sa të jem.
34Mijn overdenking van Hem zal zoet zijn; ik zal mij in den HEERE verblijden.
34Le të jetë mendimi im i pëlqyer prej tij; unë do të ngazëllohem tek Zoti.
35De zondaars zullen van de aarde verdaan worden, en de goddelozen zullen niet meer zijn. Loof den HEERE, mijn ziel! Hallelujah!
35Le të zhduken mëkatarët nga toka dhe të pabesët mos qofshin më. Shpirti im, bekoje Zotin! Aleluja.