¹Hallelujah! Looft den HEERE, want Hij is goed, want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid.

¹Aleluja. Kremtoni Zotin, sepse ai është i mirë, sepse mirësia e tij vazhdon përjetë.

²Wie zal de mogendheden des HEEREN uitspreken, al Zijn lof verkondigen?

²Kush mund të përshkruajë bëmat e Zotit ose të shpallë tërë lavdinë e tij?

³Welgelukzalig zijn zij, die het recht onderhouden, die te aller tijd gerechtigheid doet.

³Lum ata që respektojnë drejtësinë, që bëjnë atë që është e drejtë në çdo kohë.

⁴Gedenk mijner, o HEERE! naar het welbehagen tot Uw volk, bezoek mij met Uw heil;

⁴Mos më harro mua, o Zot, sipas mirësisë sate që tregon ndaj popullit tënd, dhe më vizito me shpëtimin tënd,

⁵Opdat ik aanschouwe het goede Uwer uitverkorenen; opdat ik mij verblijde met de blijdschap Uws volks; opdat ik mij beroeme met Uw erfdeel.

⁵me qëllim që të shoh mirëqënien e të zgjedhurve të tu, të kënaqem në gëzimin e kombit tënd dhe të mbushem me lavdi për trashëgiminë tënde.

⁶Wij hebben gezondigd, mitsgaders onze vaderen, wij hebben verkeerdelijk gedaan; wij hebben goddelooslijk gehandeld.

⁶Ne dhe etërit tanë kemi mëkatuar, kemi bërë paudhësi dhe të këqija.

⁷Onze vaders in Egypte hebben niet gelet op Uw wonderen; zij zijn der menigte Uwer goedertierenheid niet gedachtig geweest; maar zij waren wederspannig aan de zee, bij de Schelfzee.

⁷Etërit tanë në Egjipt nuk i kuptuan mrekullitë e tua, nuk kujtuan numrin e madh të mirësive të tua dhe ngritën krye pranë detit, Deti i Kuq.

⁸Doch Hij verloste hen om Zijns Naams wil, opdat Hij Zijn mogendheid bekend maakte.

⁸Megjithatë Zoti i shpëtoi për hir të emrit të tij, për të bërë të njohur fuqinë e tij.

⁹En Hij schold de Schelfzee, zodat zij verdroogde, en Hij deed hen wandelen door de afgronden, als door een woestijn.

⁹I bërtiti Detit të Kuq dhe ai u tha, dhe i udhëhoqi nëpër humnerat si nëpër një shkretëtirë.

¹⁰En Hij verloste hen uit de hand des haters, en Hij bevrijdde hen van de hand des vijands.

¹⁰I shpëtoi nga dora e atij që i urrente dhe i shpengoi nga dora e armikut.

¹¹En de wateren overdekten hun wederpartijders; niet een van hen bleef over.

¹¹Dhe ujërat i mbuluan armiqtë e tyre, dhe nuk shpëtoi as edhe një prej tyre.

¹²Toen geloofden zij aan Zijn woorden; zij zongen Zijn lof.

¹²Atëherë u besuan fjalëve të tij dhe kënduan lavdinë e tij.

¹³Doch zij vergaten haast Zijn werken, zij verbeidden naar Zijn raad niet.

¹³Por shpejt i harruan veprat e tij dhe nuk pritën me besim plotësimin e planit të tij.

¹⁴Maar zij werden belust met lust in de woestijn, en zij verzochten God in de wildernis.

¹⁴U ndezën nga lakmia në shkretëtirë dhe e tunduan Perëndinë në vetmi.

¹⁵Toen gaf Hij hun hun begeerte; maar Hij zond aan hun zielen een magerheid.

¹⁵Dhe ai u dha atyre sa i kërkonin, por dërgoi midis tyre një lëngatë që pakësoi numrin e tyre.

¹⁶En zij benijdden Mozes in het leger, en Aaron, den heilige des HEEREN.

¹⁶Kur në kamp patën smirë Moisiun dhe Aaronin, i shenjti i Zotit,

¹⁷De aarde deed zich open, en verslond Dathan, en overdekte de vergadering van Abiram.

¹⁷toka u hap dhe përpiu Dathanin dhe groposi grupin e Abiramit.

¹⁸En een vuur brandde onder hun vergadering, een vlam stak de goddelozen aan brand.

¹⁸Një zjarr shpërtheu në mes të tyre dhe flaka i përpiu të pabesët.

¹⁹Zij maakten een kalf bij Horeb, en zij bogen zich voor een gegoten beeld.

¹⁹Bënë një viç në Horeb dhe adhuruan një shëmbëlltyrë prej metali të shkrirë,

²⁰En zij veranderden hun Eer in de gedaante van een os, die gras eet.

²⁰dhe e ndërruan lavdinë e tyre me shëmbëllytrën e një kau që ha bar.

²¹Zij vergaten God, hun Heiland, Die grote dingen gedaan had in Egypte;

²¹Harruan Perëndinë, Shpëtimtarin e tyre, që kishte bërë gjëra të mëdha në Egjipt,

²²Wonderdaden in het land van Cham; vreselijke dingen aan de Schelfzee.

²²mrekullitë në vendin e Kamit, gjëra të tmerrshme në Detin e Kuq.

²³Dies Hij zeide, dat Hij hen verdelgen zou, ten ware Mozes, Zijn uitverkorene, in de scheure voor Zijn aangezicht gestaan had, om Zijn grimmigheid af te keren, dat Hij hen niet verdierf.

²³Prandaj ai foli t'i shfarosë, por Moisiu, i zgjedhuri i tij, u paraqit mbi të çarën përpara tij për të penguar që zemërimi i tij t'i shkatërronte.

²⁴Zij versmaadden ook het gewenste land; zij geloofden Zijn woord niet.

²⁴Ata e përçmuan akoma vendin e mrekullueshëm, nuk i besuan fjalës së tij,

²⁵Maar zij murmureerden in hun tenten; naar de stem des HEEREN hoorden zij niet.

²⁵por murmuritën në çadrat e tyre dhe nuk dëgjuan zërin e Zotit.

²⁶Dies hief Hij tegen hen Zijn hand op, zwerende dat Hij hen nedervellen zou in de woestijn;

²⁶Prandaj ai ngriti dorën kundër tyre, duke u betuar se do t'i rrëzonte në shkretëtirë,

²⁷En dat Hij hun zaad zou nedervellen onder de heidenen, en hen verstrooien zou door de landen.

²⁷dhe se do t'i zhdukte pasardhësit e tyre midis kombeve dhe se do t'i shpërndante në të gjitha vendet.

²⁸Ook hebben zij zich gekoppeld aan Baal-Peor, en zij hebben de offeranden der doden gegeten.

²⁸Ata i shërbyen edhe Baal-Peorit dhe hëngrën flijimet e të vdekurve.

²⁹En zij hebben den HEERE tot toorn verwekt met hun daden, zodat de plaag een inbreuk onder hen deed.

²⁹E zemëruan Perëndinë me veprimet e tyre dhe në mes tyre plasi murtaja.

³⁰Toen stond Pinehas op, en hij oefende gericht, en de plaag werd opgehouden.

³⁰Por Finehasi u ngrit dhe bëri drejtësi; dhe murtaja pushoi.

³¹En het is hem gerekend tot gerechtigheid, van geslacht tot geslacht tot in eeuwigheid.

³¹Dhe kjo iu vu në llogari të drejtësisë, brez pas brezi, përjetë.

³²Zij maakten Hem ook zeer toornig aan het twistwater, en het ging Mozes kwalijk om hunnentwil.

³²Ata e provokuan përsëri në ujërat e Meribas, dhe Moisiu pësoi të keqen për shkak të tyre,

³³Want zij verbitterden zijn geest, zodat hij wat onbedachtelijk voortbracht met zijn lippen.

³³sepse e ashpërsoi frymën e tij (të Moisiut) dhe ai foli pa u menduar me buzët e tij.

³⁴Zij hebben die volken niet verdelgd, die de HEERE hun gezegd had;

³⁴Ata nuk shkatërruan popujt, siç i kishte porositur Zoti;

³⁵Maar zij vermengden zich met de heidenen, en leerden derzelver werken.

³⁵por u përzien midis popujve dhe mësuan veprat e tyre;

³⁶En zij dienden hun afgoden, en zij werden hun tot een strik.

³⁶u shërbyen idhujve të tyre, dhe këta u bënë një lak për ta;

³⁷Daarenboven hebben zij hun zonen en hun dochteren den duivelen geofferd.

³⁷ua flijuan demonëve bijtë dhe bijat e tyre,

³⁸En zij hebben onschuldig bloed vergoten, het bloed hunner zonen en hunner dochteren, die zij den afgoden van Kanaan hebben opgeofferd; zodat het land door deze bloedschulden is ontheiligd geworden.

³⁸dhe derdhën gjak të pafajshëm, gjakun e bijve të tyre dhe të bijave të tyre, që u flijuan për idhujtë e Kanaanit; dhe vendi u ndot nga gjaku i derdhur.

³⁹En zij ontreinigden zich door hun werken, en zij hebben gehoereerd door hun daden.

³⁹Kështu ata u ndotën me veprat e tyre dhe u kurvëruan me aktet e tyre.

⁴⁰Dies is de toorn des HEEREN ontstoken tegen Zijn volk, en Hij heeft een gruwel gehad aan Zijn erfdeel.

⁴⁰Dhe zemërimi i Zotit u ndez kundër popullit të tij, dhe ai ndjeu një neveri për trashëgiminë e tij.

⁴¹En Hij gaf hen in de hand der heidenen, en hun haters heersten over hen.

⁴¹I la në dorë të kombeve, dhe u sunduan nga ata që i urrenin.

⁴²En hun vijanden hebben hen verdrukt, en zij zijn vernederd geworden onder hun hand.

⁴²Armiqtë e tyre i shtypën dhe ata iu nënshtruan pushtetit të tyre.

⁴³Hij heeft hen menigmaal gered; maar zij verbitterden Hem door hun raad, en werden uitgeteerd door hun ongerechtigheid.

⁴³Ai i çliroi shumë herë, por ata vazhduan të ngrenë krye dhe të zhyten në paudhësinë e tyre.

⁴⁴Nochtans zag Hij hun benauwdheid aan, als Hij hun geschrei hoorde.

⁴⁴Megjithatë ai i kushtoi kujdes ankthit të tyre, kur dëgjoi britmat e tyre,

⁴⁵En Hij dacht tot hun beste aan Zijn verbond, en het berouwde Hem naar de veelheid Zijner goedertierenheden.

⁴⁵dhe iu kujtua besëlidhja e lidhur me ta dhe në dhemshurinë e madhe të tij u qetësua.

⁴⁶Dies gaf Hij hun barmhartigheid voor het aangezicht van allen, die hen gevangen hadden.

⁴⁶Bëri që ata të fitojnë përkrahje ndër të gjithë ata që i kishin çuar në robëri.

⁴⁷Verlos ons, HEERE, onze God! en verzamel ons uit de heidenen, opdat wij den Naam Uwer heiligheid loven, ons beroemende in Uw lof.

⁴⁷Na shpëto, o Zot, Perëndia ynë, dhe na mblidh midis kombeve, me qëllim që të kremtojmë emrin tënd të shenjtë dhe të lumturohemi duke të lëvduar.

⁴⁸Geloofd zij de HEERE, de God Israels, van eeuwigheid en tot in eeuwigheid; en al het volk zegge: Amen, Hallelujah!

⁴⁸I bekuar qoftë Zoti, Perëndia i Izraelit, nga përjetësia në përjetësi. Dhe tërë populli le të thotë: "Amen". Aleluja.