1CXion cxi tion mia okulo vidis, Mia orelo auxdis kaj komprenis.
1Očima svojim sve to ja vidjeh, ušima svojim čuh i razumjeh.
2Kion vi scias, mi ankaux scias; Kaj mi ne estas malpli valora ol vi.
2Sve što vi znate znadem to i ja, ni u čemu od vas gori nisam.
3Sed mi volus paroli kun la Plejpotenculo, Mi dezirus disputi kun Dio.
3Zato, zborit' moram sa Svesilnim, pred Bogom svoj razlog izložiti.
4Tamen vi komentarias malvere, Vi cxiuj estas senutilaj kuracistoj.
4Jer, kovači laži vi ste pravi, i svi ste vi zaludni liječnici!
5Ho, se vi silentus, Tio estus sagxeco de via flanko.
5Kada biste bar znali šutjeti, mudrost biste svoju pokazali!
6Auxskultu do mian moralinstruon, Kaj atentu la defendan parolon de mia busxo.
6Dokaze mi ipak poslušajte, razlog mojih usana počujte.
7CXu pro Dio vi volas paroli malveron, Kaj pro Li paroli falsajxon?
7Zar zbog Boga govorite laži, zar zbog njega riječi te prijevarne?
8CXu vi volas esti personfavoraj al Li, Aux pro Dio vi volas disputi?
8Zar biste pristrano branit' htjeli Boga, zar biste mu htjeli biti odvjetnici?
9CXu estos bone, kiam Li esploros vin? CXu vi volas trompi Lin, kiel oni trompas homon?
9Zar bi dobro bilo da vas on ispita? Zar biste ga obmanuli k'o čovjeka?
10Li certe vin punos, Se vi sekrete estos personfavoraj.
10Kaznom preteškom on bi vas pokarao poradi potajne vaše pristranosti.
11CXu Lia majesto ne konfuzas vin? CXu ne falas sur vin timo antaux Li?
11Zar vas veličanstvo njegovo ne plaši i zar vas od njega užas ne spopada?
12Viaj memorigoj estas sentencoj polvaj, Via bastionoj estas amasoj da argilo.
12Razlozi su vam od pepela izreke, obrana je vaša obrana od blata.
13Silentu antaux mi, kaj parolos mi, Kio ajn trafos min.
13Umuknite sada! Dajte da govorim, pa neka me poslije snađe što mu drago.
14Por kio mi portu mian karnon en miaj dentoj Kaj metu mian animon en mian manon?
14Zar da meso svoje sam kidam zubima? Da svojom rukom život upropašćujem?
15Li ja mortigos min, kaj mi ne havas esperon; Sed pri mia konduto mi volas disputi antaux Li.
15On me ubit' može: nade druge nemam već da pred njim svoje držanje opravdam.
16Tio jam estos savo por mi, CXar ne hipokritulo venos antaux Lin.
16I to je već zalog mojega spasenja, jer bezbožnik preda nj ne može stupiti.
17Auxskultu mian parolon Kaj mian klarigon antaux viaj oreloj.
17Pažljivo mi riječi poslušajte, nek' vam prodre u uši besjeda.
18Jen mi pretigis jugxan aferon; Mi scias, ke mi montrigxos prava.
18Gle: ja sam pripremio parnicu, jer u svoje sam pravo uvjeren.
19Kiu povas procesi kontraux mi? Tiam mi eksilentus kaj mortus.
19Tko se sa mnom hoće parničiti? - Umuknut ću potom te izdahnut'.
20Nur du aferojn ne faru al mi, Tiam mi ne kasxos min antaux Via vizagxo:
20Dvije mi molbe samo ne uskrati da se od tvog lica ne sakrivam:
21Malproksimigu de mi Vian manon, Kaj Via teruro ne timigu min.
21digni s mene tešku svoju ruku i užasom svojim ne straši me.
22Tiam voku, kaj mi respondos; Aux mi parolos, kaj Vi respondu al mi.
22Tada me pitaj, a ja ću odgovarat'; ili ja da pitam, ti da odgovaraš.
23Kiom da malbonagoj kaj pekoj estas sur mi? Sciigu al mi miajn krimojn kaj pekojn.
23Koliko počinih prijestupa i grijeha? Prekršaj mi moj pokaži i krivicu.
24Kial Vi kasxas Vian vizagxon Kaj rigardas min kiel Vian malamikon?
24Zašto lice svoje kriješ sad od mene, zašto u meni vidiš neprijatelja?
25CXu Vi volas montri Vian forton kontraux desxirita folio? Kaj cxu sekigxintan pajleron Vi volas persekuti?
25Zašto strahom mučiš list vjetrom progonjen, zašto se na suhu obaraš slamčicu?
26CXar Vi skribas kontraux mi maldolcxajxon Kaj venigas sur min la pekojn de mia juneco.
26O ti, koji mi gorke pišeš presude i teretiš mene grijesima mladosti,
27Vi metis miajn piedojn en sxtipon, Vi observas cxiujn miajn vojojn, Kaj Vi observas la plandojn de miaj piedoj;
27koji si mi noge u klade sapeo i koji bdiš nad svakim mojim korakom i tragove stopa mojih ispituješ!
28Dum mi ja disfalas kiel putrajxo, Kiel vesto dismangxita de tineoj.
28Život mi se k'o trulo drvo raspada, k'o haljina što je moljci izjedaju!