¹Mia filo! atentu mian sagxon; Al mia prudento klinu vian orelon,

¹Sine moj, čuj moju mudrost, prigni uho mojoj razboritosti

²Por ke vi konservu prudenton Kaj via busxo tenu scion.

²da sačuvaš oprez, da ti usne zadrže znanje.

³CXar la busxo de malcxastulino elversxas mielon, Kaj sxia gorgxo estas pli glata ol oleo.

³Jer s usana žene preljubnice kaplje med i nepce joj je glađe od ulja,

⁴Sed sxia sekvajxo estas maldolcxa kiel absinto, Akra kiel ambauxtrancxa glavo.

⁴ali je ona naposljetku gorka kao pelin, oštra kao dvosjekli mač.

⁵SXiaj piedoj iras malsupren al la morto; SXiaj pasxoj atingas SXeolon.

⁵Njene noge silaze k smrti, a koraci vode u Podzemlje.

⁶SXi ne iras rekte laux la vojo de vivo; SXiaj pasxoj sxanceligxas, sed tion sxi ne scias.

⁶Ona ne pazi na put života, ne mari što su joj staze kolebljive.

⁷Kaj nun, infanoj, auxskultu min, Kaj ne forklinigxu de la vortoj de mia busxo.

⁷Zato me sada poslušaj, sine, i ne odstupaj od riječi mojih usta.

⁸Malproksimigu de sxi vian vojon, Kaj ne proksimigxu al la pordo de sxia domo,

⁸Neka je put tvoj daleko od nje i ne približuj se vratima njezine kuće,

⁹Por ke vi ne fordonu al aliaj vian honoron Kaj viajn jarojn al la kruelulo,

⁹da drugima ne bi dao svoju slavu i okrutnima svoje godine;

¹⁰Por ke fremduloj ne satigxu de via havo, Kaj viaj laboroj ne estu en fremda domo,

¹⁰da se ne bi tuđinci nasitili tvoga dobra i da tvoja zaslužba ne ode u tuđu kuću;

¹¹GXis vi gxemos en la fino, Kiam konsumigxos via karno kaj via korpo,

¹¹da ne ridaš na koncu kad ti nestane tijela i puti

¹²Kaj vi diros:Ho, kiel mi malamis instruon, Kaj mia koro malsxatis moraligon!

¹²i da ne kažeš: "Oh, kako sam mrzio pouku i kako mi je srce preziralo ukor!

¹³Kaj mi ne auxskultis la vocxon de miaj instruantoj, Kaj mi ne klinis mian orelon al miaj lernigantoj.

¹³I ne slušah glasa svojih učitelja, niti priklonih uho onima što me poučavahu.

¹⁴Mi estis preskaux en cxia malbono Meze de kunveno kaj societo.

¹⁴I umalo ne zapadoh u svako zlo, usred zbora i zajednice!"

¹⁵Trinku akvon el via cisterno, Kaj fluantan el via puto.

¹⁵Pij vodu iz svoje nakapnice i onu što teče iz tvoga studenca.

¹⁶Viaj fontoj disfluu eksteren, Akvaj torentoj en la stratojn.

¹⁶Moraju li se tvoji izvori razlijevati i tvoji potoci teći ulicama?

¹⁷Ili apartenu al vi sola, Sed ne al aliaj kun vi.

¹⁷Nego neka oni budu samo tvoji, a ne i tuđinaca koji su uza te.

¹⁸Via fonto estu benata; Kaj havu gxojon de la edzino de via juneco.

¹⁸Neka je blagoslovljen izvor tvoj i raduj se sa ženom svoje mladosti:

¹⁹SXi estas cxarma kiel cervino, Kaj aminda kiel ibeksino; SXiaj karesoj gxuigu vin en cxiu tempo, SXia amo cxiam donu al vi plezuron.

¹⁹neka ti je kao mila košuta i ljupka gazela, neka te grudi njene opajaju u svako doba, njezina ljubav zatravljuje bez prestanka!

²⁰Kaj kial, mia filo, vi volas sercxi al vi plezuron cxe fremda virino Kaj enbrakigi ne apartenantan al vi?

²⁰TÓa zašto bi se, sine moj, zanosio preljubnicom i grlio tuđinki njedra?

²¹CXar antaux la okuloj de la Eternulo estas la vojoj de homo, Kaj cxiujn liajn irojn Li pripensas.

²¹Jer pred Jahvinim su očima čovjekovi putovi i on motri sve njegove staze.

²²Liaj propraj malbonfaroj enkaptos la malpiulon, Kaj la sxnuroj de lia peko lin tenos.

²²Opakoga će uhvatiti njegova zloća i sapet će ga užad njegovih grijeha.

²³Li mortos pro manko de eduko; Kaj la multo de lia senprudenteco lin devojigos.

²³Umrijet će jer nema pouke, propast će zbog svoje goleme gluposti.