¹Mia filo! se vi garantiis por via proksimulo Kaj donis vian manon por aliulo,

¹Sine moj, kad jamčiš bližnjemu svojem i daš svoju ruku drugome,

²Tiam vi enretigxis per la vortoj de via busxo, Kaptigxis per la vortoj de via busxo.

²vezao si se vlastitim usnama, uhvatio se riječima svojih usta;

³Tiam, mia filo, agu tiel kaj savigxu, CXar vi falis en la mano de via proksimulo: Iru, vigligxu, kaj petegu vian proksimulon;

³učini onda ovo, sine moj: oslobodi se! Jer si dopao u ruke bližnjemu svojemu; idi, baci se preda nj i salijeći bližnjega svoga.

⁴Ne lasu viajn okulojn dormi Kaj viajn palpebrojn dormeti;

⁴Ne daj sna svojim očima ni drijema svojim vjeđama;

⁵Savu vin, kiel gazelo, el la mano, Kaj kiel birdo el la mano de la birdokaptisto.

⁵otmi se kao gazela iz mreže i kao ptica iz ruku ptičaru.

⁶Iru al la formiko, vi maldiligentulo; Rigardu gxian agadon, kaj sagxigxu.

⁶Idi k mravu, lijenčino, promatraj njegove pute i budi mudar:

⁷Kvankam gxi ne havas estron, Nek kontrolanton, nek reganton,

⁷on nema vođe, nadzornika, ni nadstojnika,

⁸GXi pretigas en la somero sian panon, GXi kolektas dum la rikolto sian mangxon.

⁸ljeti se sebi brine za hranu i prikuplja jelo u doba žetve.

⁹GXis kiam, maldiligentulo, vi kusxos? Kiam vi levigxos de via dormo?

⁹A ti, dokle ćeš, lijenčino, spavati? Kad ćeš se dići oda sna svoga?

¹⁰Iom da dormo, iom da dormeto, Iom da kunmeto de la manoj por kusxado;

¹⁰Još malo odspavaj, još malo odrijemaj, još malo podvij ruke za počinak

¹¹Kaj venos via malricxeco kiel rabisto, Kaj via senhaveco kiel viro armita.

¹¹i doći će tvoje siromaštvo kao skitač i tvoja oskudica kao oružanik.

¹²Homo sentauxga, homo malbonfarema, Iras kun busxo malica,

¹²Nevaljalac i opak čovjek hodi s lažljivim ustima;

¹³Donas signojn per la okuloj, aludas per siaj piedoj, Komprenigas per siaj fingroj;

¹³namiguje očima, lupka nogama, pokazuje prstima;

¹⁴Perverseco estas en lia koro, li intencas malbonon; En cxiu tempo li semas malpacon.

¹⁴prijevare su mu u srcu, snuje zlo u svako doba, zameće svađe.

¹⁵Tial subite venos lia pereo; Li estos rompita subite, kaj neniu lin sanigos.

¹⁵Zato će mu iznenada doći propast, i učas će se slomiti i neće mu biti lijeka.

¹⁶Jen estas ses aferoj, kiujn la Eternulo malamas, Kaj sep, kiujn Li abomenegas.

¹⁶Šest je stvari koje Gospod mrzi, a sedam ih je gnusoba njegovu biću:

¹⁷Arogantaj okuloj, mensogema lango, Kaj manoj, kiuj versxas senkulpan sangon,

¹⁷ohole oči, lažljiv jezik, ruke koje prolijevaju krv nevinu,

¹⁸Koro, kiu preparas malbonfarajn intencojn, Piedoj, kiuj rapidas kuri al malbono,

¹⁸srce koje smišlja grešne misli, noge koje hitaju na zlo,

¹⁹Falsa atestanto, kiu elspiras mensogojn; Kaj tiu, kiu semas malpacon inter fratoj.

¹⁹lažan svjedok koji širi laži, i čovjek koji zameće svađe među braćom.

²⁰Konservu, mia filo, la ordonon de via patro, Kaj ne forjxetu la instruon de via patrino.

²⁰Sine moj, čuvaj zapovijedi oca svoga i ne odbacuj nauka matere svoje.

²¹Ligu ilin por cxiam al via koro, Volvu ilin sur vian kolon.

²¹Priveži ih sebi na srce zauvijek, ovij ih oko svoga grla;

²²Kiam vi iros, ili gvidos vin; Kiam vi kusxigxos, ili vin gardos; Kaj kiam vi vekigxos, ili parolos kun vi.

²²da te vode kada hodiš, da te čuvaju kada spavaš i da te razgovaraju kad se probudiš.

²³CXar moralordono estas lumingo, kaj instruo estas lumo, Kaj edifaj predikoj estas vojo de vivo,

²³Jer je zapovijed svjetiljka, pouka je svjetlost, opomene stege put su života;

²⁴Por gardi vin kontraux malbona virino, Kontraux glata lango de fremdulino.

²⁴da te čuvaju od zle žene, od laskava jezika tuđinke.

²⁵Ne deziregu en via koro sxian belecon, Kaj ne kaptigxu per sxiaj palpebroj.

²⁵Ne poželi u svom srcu njezine ljepote i ne daj da te osvoji trepavicama svojim,

²⁶CXar la kosto de publikulino estas nur unu pano; Sed fremda edzino forkaptas la grandvaloran animon.

²⁶jer bludnici dostaje i komad kruha, dok preljubnica lovi dragocjeni život.

²⁷CXu iu povas teni fajron en sia sino tiel, Ke liaj vestoj ne brulu?

²⁷Može li tko nositi oganj u njedrima a da mu se odjeća ne upali?

²⁸CXu iu povas marsxi sur ardantaj karboj, Ne bruligante siajn piedojn?

²⁸Može li tko hoditi po živom ugljevlju a svojih nogu da ne ožeže?

²⁹Tiel ankaux estas kun tiu, kiu venas al la edzino de sia proksimulo; Neniu, kiu sxin ektusxas, restas sen puno.

²⁹Tako biva onomu tko ide k ženi svoga bližnjega: neće ostati bez kazne tko god se nje dotakne.

³⁰Oni ne faras grandan honton al sxtelanto, Se li sxtelas por sin satigi, kiam li malsatas;

³⁰Ne sramote li lupeža sve ako je krao da gladan utoli glad:

³¹Kaj kiam oni lin kaptas, li pagas sepoble; La tutan havon de sia domo li fordonas.

³¹uhvaćen, on sedmerostruko vraća i plaća svim imanjem kuće svoje.

³²Sed kiu adultas kun virino, tiu estas sensagxa; Tiu, kiu faras tion, pereigas sian animon;

³²Nerazuman je, dakle, tko se upušta s preljubnicom; dušu svoju gubi koji tako čini.

³³Batojn kaj malhonoron li ricevas, Kaj lia honto ne elvisxigxas;

³³Bruke i sramote dopada i rug mu se nikad ne briše.

³⁴CXar furiozas la jxaluzo de la edzo; Kaj li ne indulgas en la tempo de la vengxo.

³⁴Jer bijesna je ljubomornost u muža: on ne zna za milost u osvetni dan;

³⁵Li rigardas nenian kompenson, Kaj li ne akceptas, se vi volas ecx multe donaci.

³⁵ne pristaje ni na kakav otkup i ne prima ma kolike mu darove dao.