¹Mia filo! konservu miajn vortojn, Kaj gardu cxe vi miajn moralordonojn.

¹Čuvaj, sine, riječi moje i pohrani moje zapovijedi kod sebe.

²Konservu miajn moralordonojn, kaj vivu; Kaj mian instruon, kiel la pupilon de viaj okuloj.

²Čuvaj moje zapovijedi, i bit ćeš živ, i nauk moj kao zjenicu oka svoga.

³Ligu ilin al viaj fingroj; Skribu ilin sur la tabelo de via koro.

³Priveži ih sebi na prste, upiši ih na ploči srca svoga;

⁴Diru al la sagxo:Vi estas mia fratino; Kaj la prudenton nomu mia parencino;

⁴reci mudrosti: "Moja si sestra" i razboritost nazovi "sestričnom",

⁵Por ke vi estu gardata kontraux fremda edzino, Kontraux fremdulino, kies paroloj estas glataj.

⁵da te čuva od žene preljubnice, od tuđinke koja laskavo govori.

⁶CXar mi rigardis tra fenestro de mia domo, Tra mia krado;

⁶Kad bijah jednom na prozoru svoje kuće i gledah van kroz rešetku,

⁷Kaj mi vidis inter la naivuloj, Mi rimarkis inter la nematuruloj junulon senprudentan,

⁷vidjeh među lakovjernima, opazih među momcima nerazumna mladića:

⁸Kiu pasis sur la placo preter sxia angulo, Kaj iris la vojon al sxia domo,

⁸prolazio je ulicom kraj njezina ugla i koracao putem k njezinoj kući

⁹En krepusko, en vespero de tago, Kiam farigxis nokto kaj mallumo.

⁹u sumraku između dana i večeri kad se hvata noćna tmina;

¹⁰Kaj jen renkonte al li iras virino En ornamo de publikulino, ruzema je la koro.

¹⁰i gle, susrete ga žena, bludno odjevena i s prijevarom u srcu.

¹¹Bruema kaj vagema; SXiaj piedoj ne logxas en sxia domo.

¹¹Jogunasta bijaše i razuzdana, noge joj se nisu mogle u kući zadržati;

¹²Jen sxi estas sur la strato, jen sur la placoj, Kaj apud cxiu angulo sxi embuskas.

¹²bila je čas na ulici, čas na trgovima i vrebala kod svakog ugla;

¹³Kaj sxi kaptis lin, kaj kisis lin Kun senhonta vizagxo, kaj diris al li:

¹³i uhvati ga i poljubi i reče mu bezobrazna lica:

¹⁴Mi devis alporti dankan oferdonon; Hodiaux mi plenumis mian solenan promeson.

¹⁴"Bila sam dužna žrtvu pričesnicu, i danas izvrših svoj zavjet;

¹⁵Tial mi eliris al vi renkonte, Por sercxi vian vizagxon, kaj mi vin trovis.

¹⁵zato sam ti izašla u susret, da te tražim, i nađoh te.

¹⁶Mi bele kovris mian liton Per multkoloraj teksajxoj el Egiptujo.

¹⁶Svoju sam postelju nastrla sagovima, vezenim pokrivačima misirskim;

¹⁷Mi parfumis mian kusxejon Per mirho, aloo, kaj cinamo.

¹⁷svoj sam krevet namirisala smirnom, alojem i cimetom.

¹⁸Venu, ni gxuu suficxe volupton gxis la mateno, Ni plezurigxu per la amo.

¹⁸Hajde da se opijamo nasladom do jutra i da se radujemo užicima ljubavi.

¹⁹CXar mia edzo ne estas hejme, Li iris en malproksiman vojon;

¹⁹Jer muža mi nema kod kuće: otišao je na dalek put;

²⁰La sakon kun mono li prenis kun si; Li revenos hejmen je la plenluno.

²⁰uzeo je sa sobom novčani tobolac; a vratit će se kući tek o uštapu."

²¹SXi forlogis lin per sia multeparolado, Per sia glata busxo sxi lin entiris.

²¹Tako ga zavede svojim vičnim nagovorom, odvuče ga svojim glatkim usnama.

²²Li tuj iras post sxi, Kiel bovo iras al la bucxo Kaj kiel katenita malsagxulo al la puno;

²²I ludo on pođe za njom, kao što vol ide na klaonicu i kao što jelen zapleten u mrežu čeka

²³GXis sago fendas al li la hepaton; Kiel birdo rapidas al la kaptilo, Kaj ne scias, ke gxi pereigas sian vivon.

²³dok mu strijela ne probije jetra, i kao ptica što ulijeće u zamku, i ne znajući da će ga to života stajati.

²⁴Kaj nun, infanoj, auxskultu min, Atentu la vortojn de mia busxo.

²⁴Zato me, sine moj, poslušaj i čuj riječi mojih usta.

²⁵Via koro ne flankigxu al sxia vojo, Ne eraru sur sxia irejo;

²⁵Nek' ti srce ne zastranjuje na njezine putove i ne lutaj po njezinim stazama.

²⁶CXar multajn sxi vundis kaj faligis, Kaj multegaj estas sxiaj mortigitoj.

²⁶Jer je mnoge smrtno ranila i oborila, i mnogo je onih što ih je pobila.

²⁷SXia domo estas vojoj al SXeol, Kiuj kondukas malsupren al la cxambroj de la morto.

²⁷U Podzemlje vode putovi kroz njenu kuću, dolje u odaje smrti.