1CXu ne vokas la sagxo? Kaj cxu la prudento ne auxdigas sian vocxon?
1Ne propovijeda li mudrost i ne diže li razboritost svoj glas?
2GXi staras sur la pinto de altajxoj, Apud la vojo, cxe la vojkrucxigxoj.
2Navrh brda, uza cestu, na raskršćima stoji,
3Apud la pordegoj, cxe la eniro en la urbon, CXe la eniro tra la pordoj, gxi kantas:
3kod izlaza iz grada, kraj ulaznih vrata, ona glasno viče:
4Al vi, ho viroj, mi vokas; Kaj mia vocxo sin turnas al la homoj:
4"Vama, o ljudi, propovijedam i upravljam svoj glas sinovima ljudskim.
5Komprenu, naivuloj, la prudenton, Kaj sensprituloj prenu en la koron.
5Shvatite mudrost, vi neiskusni, a vi nerazumni, urazumite srce.
6Auxskultu, cxar mi parolos gravajxon, Kaj gxustajxo eliros el mia busxo.
6Slušajte, jer ću zboriti o važnim stvarima, i moje će usne otkriti što je pravo.
7CXar mia lango parolos veron, Kaj malpiajxon abomenas miaj lipoj.
7Jer moje nepce zbori istinu i zloća je mojim usnama mrska.
8Justaj estas cxiuj paroloj de mia busxo; Ili ne enhavas falson kaj malicon.
8Sve su riječi mojih usta pravične, u njima nema ništa ni krivo ni prijetvorno.
9CXiuj ili estas gxustaj por tiu, kiu ilin komprenas, Kaj justaj por tiuj, kiuj akiris scion.
9Sve su one jasne razboritomu i pravedne onomu tko je stekao spoznaju.
10Prenu mian instruon, kaj ne argxenton; Kaj la scion sxatu pli, ol plej puran oron.
10Primajte radije moju pouku no srebro i znanje požudnije od zlata.
11CXar sagxo estas pli bona ol multekostaj sxtonoj; Kaj nenio, kion oni povas deziri, povas esti egala al gxi.
11Jer mudrost je vrednija od biserja i nikakve se dragocjenosti ne mogu porediti s njom.
12Mi, sagxo, logxas kun la prudento, Kaj mi trovas prudentajn konsilojn.
12Ja, mudrost, boravim s razboritošću i posjedujem znanje umna djelovanja.
13Timo antaux la Eternulo malamas malbonon, Fieron, malhumilon, kaj malbonan vojon; Malsinceran busxon mi malamas.
13Strah Gospodnji mržnja je na zlo. Oholost, samodostatnost, put zloće i usta puna laži - to ja mrzim.
14De mi venas konsilo kaj bonarangxo; Mi estas prudento; al mi apartenas forto.
14Moji su savjet i razboritost, ja sam razbor i moja je jakost.
15Per mi regxas la regxoj, Kaj la estroj donas legxojn de justeco.
15Po meni kraljevi kraljuju i velikaši dijele pravdu.
16Per mi regas la princoj Kaj la potenculoj kaj cxiuj jugxantoj sur la tero.
16Po meni knezuju knezovi i odličnici i svi suci zemaljski.
17Mi amas miajn amantojn; Kaj miaj sercxantoj min trovos.
17Ja ljubim one koji ljube mene i nalaze me koji me traže.
18Ricxo kaj gloro estas cxe mi, Dauxra havo kaj justo.
18U mene je bogatstvo i slava, postojano dobro i pravednost.
19Mia frukto estas pli bona ol oro kaj ol plej pura oro; Kaj la rikolto de mi estas pli bona ol elektita argxento.
19Moj je plod bolji od čista i žežena zlata i moj je prihod bolji od čistoga srebra.
20Laux la vojo de vero mi iras, Laux la vojstreko de la justo;
20Ja kročim putem pravde, sred pravičnih staza,
21Por heredigi al miaj amantoj esencan bonon, Kaj plenigi iliajn trezorejojn.
21da dadem dobra onima koji me ljube i napunim njihove riznice.
22La Eternulo min formis en la komenco de Sia vojo, Antaux Siaj kreitajxoj, tre antikve.
22Jahve me stvori kao počelo svoga djela, kao najraniji od svojih čina, u pradoba;
23Antaux eterno mi estis firme fondita, en la komenco, Antaux la kreo de la tero.
23oblikovana sam još od vječnosti, odiskona, prije nastanka zemlje.
24Kiam ankoraux ne ekzistis la abismoj, mi estis jam naskita, Kiam ankoraux ne ekzistis fontoj, sxprucigantaj akvon.
24Rodih se kad još nije bilo pradubina, dok nije bilo izvora obilnih voda.
25Antaux ol la montoj estis starigitaj, Antaux la altajxoj mi estis kreita;
25Rodih se prije nego su utemeljene gore, prije brežuljaka.
26Kiam la tero ankoraux ne estis farita, nek la kampoj, Nek la komencaj polveroj de la mondo.
26Kad još ne bijaše načinio zemlje, ni poljana, ni početka zemaljskom prahu;
27Dum Li firmigis la cxielojn, mi jam estis tie; Dum Li desegnis limojn sur la suprajxo de la abismo,
27kad je stvarao nebesa, bila sam nazočna, kad je povlačio krug na licu bezdana.
28Dum Li fortikigis la nubojn supre, Dum Li firmigis la fontojn de la abismo,
28Kad je u visini utvrđivao oblake i kad je odredio snagu izvoru pradubina;
29Dum Li donis Sian legxon al la maro, Por ke la akvoj ne transpasxu siajn bordojn, Kaj dum Li difinis la fundamentojn de la tero:
29kad je postavljao moru njegove granice da mu se vode ne preliju preko obala, kad je polagao temelje zemlji,
30Tiam mi estis cxe Li kiel konstruanto; Mi estis la gxojo de cxiuj tagoj, Ludante antaux Li cxiutempe.
30bila sam kraj njega, kao graditeljica, bila u radosti, iz dana u dan, igrajući pred njim sve vrijeme:
31Mi ludas sur Lia mondo-tero; Kaj mia gxojo estas inter la homidoj.
31igrala sam po tlu njegove zemlje, i moja su radost djeca čovjekova.
32Kaj nun, infanoj, auxskultu min; Kaj felicxaj estos tiuj, kiuj iras laux miaj vojoj.
32Tako, djeco, poslušajte me, blago onima koji čuvaju moje putove.
33Auxskultu instruon kaj sagxigxu, Kaj ne forjxetu gxin.
33Poslušajte pouku - da stečete mudrost i nemojte je odbaciti.
34Felicxa estas la homo, kiu min auxskultas, Kiu maldormas cxiutage cxe miaj pordoj, Kiu staras garde cxe la fostoj de miaj pordegoj.
34Blago čovjeku koji me sluša i bdi na mojim vratima svaki dan i koji čuva dovratnike moje.
35CXar kiu min trovis, tiu trovis vivon, Kaj akiros favoron de la Eternulo.
35Jer tko nalazi mene, nalazi život i stječe milost od Jahve.
36Sed kiu maltrafas min, tiu difektas sian animon; CXiuj, kiuj min malamas, amas la morton.
36A ako se ogriješi o mene, udi svojoj duši: svi koji mene mrze ljube smrt."