¹Tedis al mia animo mia vivo; Mi fordonos min al mia plendado; Mi parolos en la malgxojeco de mia animo.

¹My soul is weary of my life: I will give free course to my complaint; I will speak in the bitterness of my soul.

²Mi diros al Dio:Ne kondamnu min, Sciigu al mi, pro kio Vi malpacas kontraux mi.

²I will say unto +God, Do not condemn me; shew me wherefore thou strivest with me.

³CXu Vi trovas tion bona, ke Vi turmentas, Ke Vi forpusxas la laboritajxon de Viaj manoj, Sendas brilon sur la entreprenon de malpiuloj?

³Doth it please thee to oppress, that thou shouldest despise the work of thy hands, and shine upon the counsel of the wicked?

⁴CXu Vi havas okulojn karnajn, Kaj cxu Vi rigardas, kiel homo rigardas?

⁴Hast thou eyes of flesh? or seest thou as man seeth?

⁵CXu Viaj tagoj estas kiel la tagoj de homo, Aux cxu Viaj jaroj estas kiel la vivtempo de homo,

⁵Are thy days as the days of a mortal? are thy years as a man's days,

⁶Ke Vi sercxas mian kulpon Kaj penas trovi mian pekon,

⁶That thou searchest after mine iniquity, and inquirest into my sin;

⁷Kvankam Vi scias, ke mi ne estas malbonagulo, Sed el Via mano neniu povas savi?

⁷Since thou knowest that I am not wicked, and that there is none that delivereth out of thy hand?

⁸Viaj manoj min formis kaj faris min tutan cxirkauxe, Kaj tamen Vi min pereigas!

⁸Thy hands have bound me together and made me as one, round about; yet dost thou swallow me up!

⁹Rememoru, ke kiel argilon Vi min prilaboris; Kaj Vi returne faros min polvo.

⁹Remember, I beseech thee, that thou hast made me as clay, and wilt bring me into dust again.

¹⁰Vi elversxis ja min kiel lakton, Kaj kiel fromagxon Vi min kundensigis.

¹⁰Hast thou not poured me out as milk, and curdled me like cheese?

¹¹Per hauxto kaj karno Vi min vestis, Per ostoj kaj tendenoj Vi min plektis.

¹¹Thou hast clothed me with skin and flesh, and knit me together with bones and sinews;

¹²Vivon kaj bonon Vi donis al mi, Kaj Via prizorgado gardis mian spiriton.

¹²Thou hast granted me life and favour, and thy care hath preserved my spirit;

¹³Sed cxi tion Vi kasxis en Via koro; Mi scias, ke Vi tion intencis:

¹³And these things didst thou hide in thy heart; I know that this was with thee.

¹⁴Se mi pekos, Vi tion rimarkos sur mi, Kaj mian pekon Vi ne lasos senpuna.

¹⁴If I sinned, thou wouldest mark me, and thou wouldest not acquit me of mine iniquity.

¹⁵Se mi agis malbone, ve al mi! Se mi estas prava, mi ne povas tamen levi mian kapon, Estante tute humiligita Kaj vidante mian mizeron.

¹⁵If I were wicked, woe unto me! and righteous, I will not lift up my head, being [so] full of shame, and beholding mine affliction; --

¹⁶Se gxi levigxas, Vi cxasas min kiel leono, Kaj denove montras sur mi Vian mirindan potencon.

¹⁶And it increaseth: thou huntest me as a fierce lion; and ever again thou shewest thy marvellous power upon me.

¹⁷Vi elmetas kontraux mi novajn atestojn, Plifortigas Vian koleron kontraux mi; Nova armeo min atakas.

¹⁷Thou renewest thy witnesses before me and increasest thy displeasure against me; successions [of evil] and a time of toil are with me.

¹⁸Por kio Vi elirigis min el la ventro? Ho, se mi estus pereinta, ke nenies okulo min vidu!

¹⁸And wherefore didst thou bring me forth out of the womb? I had expired, and no eye had seen me.

¹⁹Tiam mi estus kiel ne estinta; El la ventro mi estus transportita en la tombon.

¹⁹I should be as though I had not been; I should have been carried from the womb to the grave.

²⁰Mia vivo estas ja mallonga; CXesu do, lasu min libera, por ke mi iom revigligxu,

²⁰Are not my days few? cease then and let me alone, that I may revive a little,

²¹Antaux ol mi foriros senrevene En la landon de mallumo kaj de morta ombro,

²¹Before I go, and never to return, -- to the land of darkness and the shadow of death;

²²En la landon, kie la lumo estas kiel mallumo, Kie estas morta ombro kaj senordeco, Kie estas lume kiel en mallumego.

²²A land of gloom, as darkness itself; of the shadow of death, without any order, where the light is as thick darkness.