¹Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj sxafaroj;

¹But now they that are younger than I have me in derision, whose fathers I would have disdained to set with the dogs of my flock.

²Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;

²Yea, whereto [should] the strength of their hands [profit] me, [men] in whom vigour hath perished?

³Kiuj pro malricxeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;

³Withered up through want and hunger, they flee into waste places long since desolate and desert:

⁴Kiuj elsxiras atriplon apud la arbetajxoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.

⁴They gather the salt-wort among the bushes, and the roots of the broom for their food.

⁵El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur sxteliston;

⁵They are driven forth from among [men] -- they cry after them as after a thief --

⁶En terfendoj cxe la valoj ili logxas, En truoj de la tero kaj de rokoj;

⁶To dwell in gloomy gorges, in caves of the earth and the rocks:

⁷Inter la arbetajxoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektigxas;

⁷They bray among the bushes; under the brambles they are gathered together:

⁸Kiel infanoj de sentauxguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.

⁸Sons of fools, and sons of nameless sires, they are driven out of the land.

⁹Kaj nun mi farigxis objekto de ilia mokokanto, Mi farigxis por ili objekto de babilado.

⁹And now I am their song, yea, I am their byword.

¹⁰Ili abomenas min, malproksimigxas de mi, Ne timas kracxi sur mian vizagxon.

¹⁰They abhor me, they stand aloof from me, yea, they spare not to spit in my face.

¹¹Li malligis mian sxnuron kaj turmentas min, Kaj ili forjxetis antaux mi la bridon.

¹¹For he hath loosed my cord and afflicted me; so they cast off the bridle before me.

¹²Dekstre buboj starigxis, kaj pusxas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraux mi siajn pereigajn vojojn;

¹²At [my] right hand rise the young brood; they push away my feet, and raise up against me their pernicious ways;

¹³Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;

¹³They mar my path, they set forward my calamity, without any to help them;

¹⁴Ili venas kiel tra largxa brecxo, JXetas sin tumulte.

¹⁴They come in as through a wide breach: amid the confusion they roll themselves onward.

¹⁵Teruroj turnis sin kontraux min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia felicxo.

¹⁵Terrors are turned against me; they pursue mine honour as the wind; and my welfare is passed away like a cloud.

¹⁶Kaj nun elversxigxas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.

¹⁶And now my soul is poured out in me; days of affliction have taken hold upon me.

¹⁷En la nokto miaj ostoj traborigxas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.

¹⁷The night pierceth through my bones [and detacheth them] from me, and my gnawing pains take no rest:

¹⁸Kun granda malfacileco demetigxas mia vesto; Premas min la rando de mia cxemizo.

¹⁸By their great force they have become my raiment; they bind me about as the collar of my coat.

¹⁹Oni komparas min kun koto; Mi similigxis al polvo kaj cindro.

¹⁹He hath cast me into the mire, and I have become like dust and ashes.

²⁰Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.

²⁰I cry unto thee, and thou answerest me not; I stand up, and thou lookest at me.

²¹Vi farigxis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.

²¹Thou art changed to a cruel one to me; with the strength of thy hand thou pursuest me.

²²Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.

²²Thou liftest me up to the wind; thou causest me to be borne away, and dissolvest my substance.

²³Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de cxio vivanta.

²³For I know that thou wilt bring me to death, and into the house of assemblage for all living.

²⁴Sed cxu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfelicxo?

²⁴Indeed, no prayer [availeth] when he stretcheth out [his] hand: though they cry when he destroyeth.

²⁵CXu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfelicxan tempon? CXu mia animo ne afliktigxis pri malricxulo?

²⁵Did not I weep for him whose days were hard? was not my soul grieved for the needy?

²⁶Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.

²⁶For I expected good, and there came evil; and I waited for light, but there came darkness.

²⁷Miaj internajxoj bolas kaj ne cxesas; Atakis min tempo de mizero.

²⁷My bowels well up, and rest not; days of affliction have confronted me.

²⁸Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi levigxas en la komunumo kaj krias.

²⁸I go about blackened, but not by the sun; I stand up, I cry in the congregation.

²⁹Mi farigxis frato al la sxakaloj Kaj kamarado al la strutoj.

²⁹I am become a brother to jackals, and a companion of ostriches.

³⁰Mia hauxto nigrigxis sur mi, Kaj miaj ostoj sekigxis de varmego.

³⁰My skin is become black [and falleth] off me, and my bones are parched with heat.

³¹Mia harpo farigxis plendilo, Kaj mia fluto farigxis vocxo de plorantoj.

³¹My harp also is [turned] to mourning, and my pipe into the voice of weepers.