¹Ijob respondis kaj diris:

¹And Job answered and said,

²Se estus pesita mia cxagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,

²Oh that my grief were thoroughly weighed, and all my calamity laid in the balances!

³GXi estus nun pli peza, ol la sablo cxe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.

³For now it would be heavier than the sand of the seas; therefore my words are vehement.

⁴CXar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La terurajxoj de Dio direktigxis sur min.

⁴For the arrows of the Almighty are within me, their poison drinketh up my spirit: the terrors of +God are arrayed against me.

⁵CXu krias sovagxa azeno sur herbo? CXu bovo blekas kolere cxe sia mangxajxo?

⁵Doth the wild ass bray by the grass? loweth an ox over his fodder?

⁶CXu oni mangxas sengustajxon sen salo? CXu havas guston la albumeno de ovo?

⁶Shall that which is insipid be eaten without salt? Is there any taste in the white of an egg?

⁷Kion ne volis tusxi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia mangxajxo.

⁷What my soul refuseth to touch, that is as my loathsome food.

⁸Ho, se mia peto plenumigxus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!

⁸Oh that I might have my request, and that +God would grant my desire!

⁹Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!

⁹And that it would please +God to crush me, that he would let loose his hand and cut me off!

¹⁰Tio estus ankoraux konsolo por mi; Kaj mi gxojus, se en la turmento Li ne kompatus, CXar mi ne forpusxis ja la vortojn de la Sanktulo.

¹⁰Then should I yet have comfort; and in the pain which spareth not I would rejoice that I have not denied the words of the Holy One.

¹¹Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?

¹¹What is my strength, that I should hope? and what is mine end, that I should have patience?

¹²CXu mia forto estas forto de sxtonoj? CXu mia karno estas kupro?

¹²Is my strength the strength of stones? is my flesh of brass?

¹³Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpusxita for de mi.

¹³Is it not that there is no help in me, and soundness is driven away from me?

¹⁴Al malfelicxulo decas kompato de amiko, Ecx se li forlasas la timon antaux la Plejpotenculo.

¹⁴For him that is fainting kindness [is meet] from his friend; or he forsaketh the fear of the Almighty.

¹⁵Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,

¹⁵My brethren have dealt deceitfully as a stream, as the channel of streams which pass away,

¹⁶Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kasxas sin negxo;

¹⁶Which are turbid by reason of the ice, in which the snow hideth itself:

¹⁷En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forsxovigxas de sia loko.

¹⁷At the time they diminish, they are dried up; when heat affecteth them, they vanish from their place:

¹⁸Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.

¹⁸They wind about in the paths of their course, they go off into the waste and perish.

¹⁹Sercxas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el SXeba;

¹⁹The caravans of Tema looked, the companies of Sheba counted on them:

²⁰Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj rugxigxas de honto.

²⁰They are ashamed at their hope; they come thither, and are confounded.

²¹Nun vi neniigxis; Vi ekvidis terurajxon, kaj ektimis.

²¹So now ye are nothing; ye see a terrible object and are afraid.

²²CXu mi diris:Donu al mi, El via havajxo donacu pro mi,

²²Did I say, Bring unto me, and make me a present from your substance?

²³Savu min el la mano de premanto, Aux liberigu min el la mano de turmentantoj?

²³Or, rescue me from the hand of the oppressor, and redeem me from the hand of the violent?

²⁴Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.

²⁴Teach me, and I will hold my tongue; and cause me to understand wherein I have erred.

²⁵Kial vi mallauxdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?

²⁵How forcible are right words! but what doth your upbraiding reprove?

²⁶CXu vi intencas riprocxi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.

²⁶Do ye imagine to reprove words? The speeches of one that is desperate are indeed for the wind.

²⁷Ecx orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.

²⁷Yea, ye overwhelm the fatherless, and dig [a pit] for your friend.

²⁸Nun, cxar vi komencis, rigardu min; CXu mi mensogos antaux via vizagxo?

²⁸Now therefore if ye will, look upon me; and it shall be to your face if I lie.

²⁹Rigardu denove, vi ne trovos malpiajxon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.

²⁹Return, I pray you, let there be no wrong; yea, return again, my righteousness shall be in it.

³⁰CXu estas peko sur mia lango? CXu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?

³⁰Is there wrong in my tongue? cannot my taste discern mischievous things?