¹Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.

¹By the rivers of Babylon, there we sat down; yea, we wept when we remembered Zion.

²Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.

²We hanged our harps upon the willows in the midst thereof.

³CXar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj gxojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.

³For there they that carried us away captive required of us a song; and they that made us wail [required] mirth, [saying,] Sing us [one] of the songs of Zion.

⁴Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?

⁴How should we sing a song of Jehovah's upon a foreign soil?

⁵Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesigxu mia dekstra mano;

⁵If I forget thee, Jerusalem, let my right hand forget [its skill];

⁶Algluigxu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj gxojoj.

⁶If I do not remember thee, let my tongue cleave to my palate: if I prefer not Jerusalem above my chief joy.

⁷Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu gxis gxia fundamento.

⁷Remember, O Jehovah, against the sons of Edom, the day of Jerusalem; who said, Lay [it] bare, Lay [it] bare, down to its foundation!

⁸Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.

⁸Daughter of Babylon, who art to be laid waste, happy he that rendereth unto thee that which thou hast meted out to us.

⁹Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur sxtono.

⁹Happy he that taketh and dasheth thy little ones against the rock.