¹Al la hxorestro. De la Korahxidoj. Psalmo. Auxskultu cxi tion, cxiuj popoloj; Atentu, cxiuj logxantoj de la mondo,

¹{To the chief Musician. Of the sons of Korah. A Psalm.} Hear this, all ye peoples; give ear, all inhabitants of the world:

²Kaj altrangulo kaj malaltrangulo, Ricxulo kaj malricxulo kune.

²Both men of low and men of high degree, rich and poor alike.

³Mia busxo diros sagxajxon, Kaj la penso de mia koro prudentajxon.

³My mouth shall speak wisdom, and the meditation of my heart shall be of understanding:

⁴Mi klinos mian orelon al sentenco; Sur harpo mi esprimos mian enigmon.

⁴I will incline mine ear to a parable, I will open my riddle upon the harp.

⁵Kial mi devus timi en tagoj de malbono, Kiam min cxirkauxas la malboneco de miaj persekutantoj,

⁵Wherefore should I fear in the days of adversity, [when] the iniquity of my supplanters encompasseth me? --

⁶Kiuj fidas sian potencon Kaj fanfaronas per sia granda ricxeco?

⁶They depend upon their wealth, and boast themselves in the abundance of their riches. ...

⁷Fraton tute ne liberigos homo, Nek donos al Dio elacxeton por li

⁷None can by any means redeem his brother, nor give to God a ransom for him,

⁸(Multekosta estus la elacxeto de ilia animo, Kaj neniam tio estos),

⁸(For the redemption of their soul is costly, and must be given up for ever,)

⁹Ke li restu viva eterne, Ke li ne vidu la tombon.

⁹That he should still live perpetually, [and] not see corruption.

¹⁰Oni ja vidas, ke sagxuloj mortas, Kaj ankaux malsagxulo kaj sensciulo pereas Kaj lasas al aliaj sian havon.

¹⁰For he seeth that wise men die; all alike, the fool and the brutish perish, and they leave their wealth to others.

¹¹Ilia deziro estas, ke iliaj domoj ekzistu por cxiam, Kaj iliaj logxejoj de generacio al generacio; Ili nomas siajn bienojn laux siaj nomoj.

¹¹Their inward thought is, that their houses are for ever, their dwelling-places from generation to generation: they call the lands after their own names.

¹²Sed homo ne restas longe en honoro; Li egaligxas al bruto bucxota.

¹²Nevertheless, man being in honour abideth not: he is like the beasts that perish.

¹³Tia estas ilia vojo, ilia espero, Kaj iliaj posteuloj aprobas ilian opinion. Sela.

¹³This their way is their folly, yet they that come after them delight in their sayings. Selah.

¹⁴Kiel sxafoj ili estos metataj en SXeolon; La morto ilin pasxtos; Kaj matene virtuloj ilin ekposedos, Kaj ilia bildo pereos en SXeol, perdinte logxejon.

¹⁴Like sheep are they laid in Sheol: Death feedeth on them; and the upright shall have dominion over them in the morning; and their comeliness shall be for Sheol to consume, that there be no habitation for them.

¹⁵Sed Dio liberigos mian animon el la mano de SXeol, CXar Li prenos min. Sela.

¹⁵But God will redeem my soul from the power of Sheol: for he will receive me. Selah.

¹⁶Ne timu, kiam homo ricxigxas, Kiam grandigxas la gloro de lia domo.

¹⁶Be not afraid when a man becometh rich, when the glory of his house is increased:

¹⁷CXar mortante li nenion prenos; Ne iros post li malsupren lia honoro.

¹⁷For when he dieth, he shall carry nothing away; his glory shall not descend after him.

¹⁸CXar kvankam li gxuigas sian animon dum sia vivado, Kaj oni vin lauxdas por tio, ke vi faras al vi bone,

¹⁸Though he blessed his soul in his lifetime, -- and men will praise thee when thou doest well to thyself, --

¹⁹Tamen li iros al la generacio de siaj patroj, Kiuj neniam vidos lumon.

¹⁹It shall go to the generation of his fathers: they shall never see light.

²⁰Homo, kiu estas en honoro, sed ne havas prudenton, Estas egala al bruto bucxota.

²⁰Man that is in honour, and understandeth not, is like the beasts that perish.