¹Instruo de Asaf. Kial, ho Dio, Vi forpusxis nin por cxiam? Kial fumas Via kolero kontraux la sxafoj de Via pasxtejo?

¹{An instruction: of Asaph.} Why, O God, hast thou cast off for ever? [why] doth thine anger smoke against the sheep of thy pasture?

²Rememoru Vian komunumon, kiun Vi acxetis en la tempo antikva, La genton de Via heredo, kiun Vi liberigis, CXi tiun monton Cion, sur kiu Vi logxigxis.

²Remember thine assembly, which thou hast purchased of old, which thou hast redeemed [to be] the portion of thine inheritance, this mount Zion, wherein thou hast dwelt.

³Direktu Viajn pasxojn al la eternaj ruinoj, Al cxio, kion detruis malamiko en la sanktejo.

³Lift up thy steps unto the perpetual desolations: everything in the sanctuary hath the enemy destroyed.

⁴Krias Viaj malamikoj en Via domo, Metis tie siajn signojn.

⁴Thine adversaries roar in the midst of thy place of assembly; they set up their signs [for] signs.

⁵Oni vidas, kiel ili levas la hakilojn Kontraux la lignajn plektajxojn.

⁵[A man] was known as he could lift up axes in the thicket of trees;

⁶Kaj nun cxiujn gxiajn skulptajxojn Ili dishakas per hakilo kaj marteloj.

⁶And now they break down its carved work altogether, with hatchets and hammers.

⁷Ili bruligis per fajro Vian sanktejon, Malhonore alterigis la logxejon de Via nomo.

⁷They have set on fire thy sanctuary, they have profaned the habitation of thy name to the ground.

⁸Ili diris en sia koro:Ni ruinigos ilin tute; Ili forbruligis cxiujn domojn de Dio en la lando.

⁸They said in their heart, Let us destroy them together: they have burned up all ùGod's places of assembly in the land.

⁹Niajn signojn ni ne vidis; Jam ne ekzistas profeto, Kaj neniu cxe ni scias, kiel longe tio dauxros.

⁹We see not our signs; there is no more any prophet, neither is there among us any that knoweth how long.

¹⁰Kiel longe, ho Dio, mokos la premanto? CXu eterne la malamiko insultos Vian nomon?

¹⁰How long, O God, shall the adversary reproach? Shall the enemy contemn thy name for ever?

¹¹Kial Vi retenas Vian brakon kaj Vian dekstran manon? Ekstermu ilin el Via basko.

¹¹Why withdrawest thou thy hand, and thy right hand? [pluck it] out of thy bosom: consume [them].

¹²Dio estas ja mia Regxo de antikve, Li faras savon sur la tero.

¹²But God is my king of old, accomplishing deliverances in the midst of the earth.

¹³Vi dissxiris per Via forto la maron, Vi rompis la kapojn de balenoj en la akvo;

¹³*Thou* didst divide the sea by thy strength; thou didst break the heads of the monsters on the waters:

¹⁴Vi disbatis la kapojn de la levjatano, Vi donis gxin por mangxo al la bestoj de la dezerto;

¹⁴*Thou* didst break in pieces the heads of leviathan, thou gavest him to be meat to those that people the desert.

¹⁵Vi elfendis fonton kaj torenton, Vi elsekigis potencajn riverojn.

¹⁵*Thou* didst cleave fountain and torrent, *thou* driedst up ever-flowing rivers.

¹⁶Al Vi apartenas la tago, kaj al Vi apartenas la nokto; Vi arangxis lumon kaj sunon;

¹⁶The day is thine, the night also is thine; *thou* hast prepared the moon and the sun:

¹⁷Vi difinis cxiujn limojn de la tero; La someron kaj la vintron Vi arangxis.

¹⁷*Thou* hast set all the borders of the earth; summer and winter -- *thou* didst form them.

¹⁸Rememoru tion, ke malamiko insultas la Eternulon Kaj popolo malsagxa malhonoras Vian nomon.

¹⁸Remember this, that an enemy hath reproached Jehovah, and a foolish people have contemned thy name.

¹⁹Ne fordonu al sovagxa besto la animon de Via turto; La anaron de Viaj mizeruloj ne forgesu por cxiam.

¹⁹Give not up the soul of thy turtle-dove unto the wild beast; forget not the troop of thine afflicted for ever.

²⁰Rememoru la interligon, CXar cxiuj mallumaj lokoj de la tero estas plenaj de rabejoj.

²⁰Have respect unto the covenant; for the dark places of the earth are full of the dwellings of violence.

²¹La suferanto ne reiru hontigita; Malricxulo kaj mizerulo gloru Vian nomon.

²¹Oh let not the oppressed one return ashamed; let the afflicted and needy praise thy name.

²²Levigxu, ho Dio, defendu Vian aferon; Rememoru la malhonoron, kiun malsagxulo faras al Vi cxiutage.

²²Rise up, O God, plead thine own cause: remember how the foolish man reproacheth thee all the day;

²³Ne forgesu la krion de Viaj malamikoj; La bruo de tiuj, kiuj levigxis kontraux Vi, konstante kreskas.

²³Forget not the voice of thine adversaries: the tumult of those that rise up against thee ascendeth continually.