1Ekparolis Bildad, la SXuhxano, kaj diris:
1Siis rääkis suhiit Bildad ja ütles:
2Kiam vi cxesos jxetadi vortojn? Pripensu, kaj poste ni parolos.
2'Millal sa teed sõnadele lõpu? Mõtle järele, ja rääkigem siis.
3Kial ni estu rigardataj kiel brutoj, Kaj ni estu malpuruloj en viaj okuloj?
3Miks peetakse meid loomadeks, oleme rumalad teie silmis?
4Ho vi, kiu dissxiras sian animon en sia kolero, CXu por vi estu forlasata la tero, Kaj roko forsxovigxu de sia loko?
4Sina, kes vihas oma hinge lõhki käristad - kas sinu pärast jäetakse maha maa või nihutatakse kalju oma asemelt?
5La lumo de la malpiulo estingigxos, Kaj ne brilos la flamo de lia fajro.
5Jah, õela valgus kustub ja tema tuleleek ei paista.
6La lumo mallumigxos en lia tendo, Kaj lia lucerno super li estingigxos.
6Ta telgis pimeneb valgus ja ta kohal kustub tema lamp.
7Mallongigxos liaj fortaj pasxoj, Kaj lia propra intenco lin faligos.
7Ta jõudsad sammud jäävad lühikeseks ja ta oma nõu paiskab ta maha.
8CXar li trafis per siaj piedoj en reton, Kaj li movigxas en kaptilo.
8Sest ta oma jalad viivad ta võrku ja ta käib püüniste peal.
9La masxo enkrocxigos lian kalkanon, Kaj pereo lin atakos.
9Püüdepael haarab teda kannast, lõks hoiab teda kinni.
10Kasxita en la tero estas lia falilo, Kaj kaptiloj kontraux li estas sur la vojo.
10Tema jaoks on peidetud maa peale köis, teerajale silmus.
11De cxiuj flankoj timigos lin teruroj Kaj atakos liajn piedojn.
11Kõikjal kohutab teda suur hirm ja kihutab tema kannul.
12Malsato konsumos lian forton, Kaj pereo estas preparita por liaj flankoj.
12Õnnetus tunneb nälga tema järele, hukatus on valmis tema kukutamiseks.
13Konsumigxos la membroj de lia korpo, Liajn membrojn konsumos la unuenaskito de la morto.
13Tõbi sööb ta naha, surma esmasündinu sööb ta liikmed.
14Lia espero estos elsxirita el lia tendo, Kaj gxi pelos lin al la regxo de teruroj.
14Tema telgist kistakse ta lootus ja teda aetakse suure hirmu kuninga juurde.
15Nenio restos en lia tendo; Sur lian logxejon sxutigxos sulfuro.
15Tema telki asub elama see, mis pole tema oma, ta eluaseme peale puistatakse väävlit.
16Malsupre sekigxos liaj radikoj, Kaj supre detrancxigxos liaj brancxoj.
16Temal kuivavad juured alt ja närtsivad oksad pealt.
17La memoro pri li malaperos de sur la tero, Kaj sur la stratoj li ne havos nomon.
17Mälestus temast kaob maalt ja ta nime ei nimetata tänaval.
18Li estos elpelita el lumo en mallumon, Kaj el la mondo li estos elpusxita.
18Ta tõugatakse valgusest pimedusse ja aetakse maailmast ära.
19Nek filon nek nepon li havos en sia popolo, Kaj neniu restos cxe li en lia logxloko.
19Temale ei jää järglast ega sugu oma rahva seas, ja mitte ühtegi pääsenut sealt, kus ta viibis.
20La posteuloj sentos teruron pri lia tago, Kaj la antauxulojn kaptos timo.
20Inimesed läänes ehmuvad tema hukatuspäevast ja inimesi idas haarab hirm.
21Tia estas la logxejo de maljustulo, Kaj tia estas la loko de tiu, kiu ne konas Dion.
21Tõesti, nõnda sünnib ülekohtutegija hoonega ja nõnda selle paigaga, kes Jumalat ei tunne.'