1Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:
1Ja Eliihu jätkas ning ütles:
2Atendu ankoraux iom; mi montros al vi, CXar mi havas ankoraux kion paroli pro Dio.
2'Olgu sul minuga pisut kannatust, siis ma õpetan sind, sest mul on veel Jumala heaks sõnu!
3Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.
3Ma tahan tuua oma tarkuse kaugemalt ja anda õiguse oma Loojale.
4CXar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaux vi.
4Sest mu sõnad pole tõesti mitte valed, täiuslik teadja on su ees.
5Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malsxatas; Li estas potenca per la forto de la koro.
5Vaata, Jumal on vägev, kuid ta ei põlga kedagi, vägev on tema südame jõud!
6Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.
6Õelat ei jäta ta elama, aga viletsaile annab ta õiguse.
7Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun regxoj sur trono Li sidigas ilin por cxiam, Por ke ili estu altaj.
7Ta ei pööra oma silmi ära õigete pealt, vaid paneb need koos kuningatega igaveseks istuma aujärjele, ja nad ülendatakse.
8Kaj se ili estas ligitaj per cxenoj, Malliberigitaj mizere per sxnuroj,
8Ja kui nad on pandud ahelaisse, vangistatud viletsuse köidikuisse,
9Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.
9siis ta heidab neile ette nende tegu ja üleastumisi, et nad on olnud ülemeelikud,
10Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.
10ja avab nende kõrvad hoiatuseks ning käsib neid taganeda ülekohtust.
11Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;
11Kui nad siis kuulavad ja teenivad teda, siis nad lõpetavad oma päevad õnnes ja aastad õndsuses.
12Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.
12Aga kui nad ei kuula, siis nad tormavad oda otsa ja heidavad arutuina hinge.
13La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;
13Südamest jumalatud peavad viha, nad ei hüüa appi, kui ta on nad vangistanud.
14Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malcxastuloj.
14Nende hing sureb noorelt ja nende elu pordumeeste seas.
15Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.
15Ta päästab viletsa tema viletsuse kaudu ja avab tema kõrva, kui ta on hädas.
16Ankaux vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon cxe via tablo, plena de grasajxoj.
16Ta meelitaks sindki kitsikuse kurgust piiramata avarusse ja su laud oleks täis rasvast rooga.
17Sed vi farigxis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj jugxo tenas sin kune.
17Aga sa oled täis õelate kohut, kohus ja õigus tabavad sind.
18Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elacxeto ne deklinu vin.
18Hoia, et viha sind liialt ei mõjustaks ja rohke lunaraha sind ei eksitaks!
19CXu Li atentos vian ricxecon? Ne, nek oron, nek forton aux potencon.
19Kas su õilsus on küllaldane? Ei aita kuld ega kõik su jõupingutused!
20Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.
20Ära igatse ööd, kui rahvad tõusevad oma asemeilt!
21Gardu vin, ne klinigxu al malpieco; CXar tion vi komencis pro la mizero.
21Hoidu pöördumast ülekohtu poole, sest seda sa eelistad viletsusele!
22Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?
22Vaata, Jumal toimib võimsalt oma jõus! Kes oleks seesugune õpetaja nagu tema?
23Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri:Vi agis maljuste?
23Kes on temale määranud ta tee, ja kes julgeks öelda: 'Sa oled ülekohut teinud'?
24Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.
24Pea meeles, et sinagi pead ülistama tema tööd, millest inimesed on laulnud!
25CXiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.
25Kõik inimesed näevad seda - inimene vaatab seda kaugelt.
26Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.
26Vaata, Jumal on suur ja meie ei mõista teda, tema aastate arv on uurimatu.
27Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili versxigxas pluve el la nebulo;
27Sest ta tõmbab veepiisad üles: need nõrguvad tema udust vihmaks,
28Versxigxas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.
28mida pilved kallavad ja tilgutavad paljude inimeste peale.
29Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapisxojn de Sia tendo,
29Tema, kes korraldab ka pilvekihte, oma kojast müristamist,
30Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.
30vaata, ta laotab talle oma valgust ja katab sellega mere põhjad.
31CXar per ili Li jugxas la popolojn Kaj donas ankaux mangxajxon abunde.
31Sest sellega ta toidab rahvaid ja annab külluses rooga.
32Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al gxi aperi denove.
32Ta võtab välgu oma kätte ja käsib sellel märki tabada.
33Antauxdiras pri gxi gxia bruo, Kaj ecx la brutaroj, kiam gxi alproksimigxas.
33Tema mürin kuulutab sellest, loomakarigi kuulutab tõusvat tormi.