1Kiel negxo en somero, kaj kiel pluvo en tempo de rikolto, Tiel ne konvenas honoro por malsagxulo.
1Nagu lumi suvel ja vihm lõikusajal, nõnda ei sobi albile au.
2Kiel birdo forlevigxas, kiel hirundo forflugas, Tiel senkauxza malbeno ne efektivigxas.
2Nagu koduta lind, nagu lendav pääsuke, nõnda on teenimata needus: see ei lähe täide.
3Vipo estas por cxevalo, brido por azeno, Kaj bastono por la dorso de malsagxuloj.
3Hobusele piits, eeslile valjad ja alpide seljale vits.
4Ne respondu al malsagxulo laux lia malsagxeco, Por ke vi mem ne farigxu egala al li.
4Ära vasta albile ta rumalust eeskujuks võttes, et sinagi ei saaks tema sarnaseks!
5Respondu al malsagxulo laux lia malsagxeco, Por ke li ne estu sagxulo en siaj propraj okuloj.
5Vasta albile ta rumaluse peale, et ta ei hakkaks ennast targaks pidama!
6Kiu komisias aferon al malsagxulo, Tiu trancxas al si la piedojn kaj sin suferigas.
6Kes albiga sõna saadab, raiub eneselt jalad ja peab jooma vägivalda.
7Kiel la kruroj de lamulo pendas peze, Tiel estas sentenco en la busxo de malsagxuloj.
7Nagu lonkuri jalgade kõikumine on õpetussõna alpide suus.
8Kiel iu, kiu alligas sxtonon al jxetilo, Tiel estas tiu, kiu faras honoron al malsagxulo.
8Otsekui asetaks kivi lingule, nõnda on albile au andmine.
9Kiel dorna kano en la mano de ebriulo, Tiel estas sentenco en la busxo de malsagxuloj.
9Otsekui joobnu kätte sattunud orjavits on õpetussõna alpide suus.
10Kompetentulo cxion bone faras; Sed kiu dungas pasantojn, tiu dungas malsagxulojn.
10Nagu kütt, kes haavab kõiki, on see, kes palkab albi või palkab möödujaid.
11Kiel hundo revenas al sia vomitajxo, Tiel malsagxulo ripetas sian malsagxajxon.
11Nagu oma okse juurde tagasi pöörduv koer on oma rumalust kordav alp.
12CXu vi vidas homon, kiu estas sagxa en siaj okuloj? Estas pli da espero por malsagxulo ol por li.
12Kui näed meest, kes iseenese silmis on tark, siis on albil enam lootust kui temal.
13Maldiligentulo diras:Leono estas sur la vojo, Leono estas sur la stratoj.
13Laisk ütleb: Noor lõvi on tee peal! Kiskja keset turgu!
14Pordo turnigxas sur sia hoko, Kaj maldiligentulo sur sia lito.
14Uks pöörleb hingedel, laisk oma asemel.
15Maldiligentulo sxovas sian manon en la poton, Kaj ne volas venigi gxin al sia busxo.
15Laisk pistab käe kaussi, aga ei viitsi seda suu juurde viia.
16Maldiligentulo estas en siaj okuloj pli sagxa, Ol sep veraj sagxuloj.
16Laisk on iseenese meelest targem kui seitse arukalt vastajat.
17Pasanto, kiu sin miksas en malpropran disputon, Estas kiel iu, kiu kaptas hundon je la oreloj.
17Otsekui koera kõrvust haarab kinni see, kes mööda minnes vihastab riiu pärast, millega temal ei ole tegemist.
18Kiel frenezulo, kiu jxetas fajron, Sagojn, kaj morton,
18Nagu meeletu, kes ammub tuliseid surmanooli,
19Tiel estas homo, kiu trompas sian proksimulon, Kaj diras:Mi ja sxercas.
19on mees, kes petab oma ligimest ja ütleb: Ma teen ju ainult nalja.
20Kie ne estas ligno, estingigxas la fajro; Kaj se ne estas kalumnianto, cxesigxas malpaco.
20Puude puudusel kustub tuli, ja kui ei ole keelepeksjat, vaibub tüli.
21Karbo servas por ardajxo, ligno por fajro, Kaj homo malpacema por provoki malpacon.
21Mida söed hõõgusele ja puud tulele, seda on riiakas mees tüli õhutamisel.
22La vortoj de kalumnianto estas kiel frandajxoj, Kaj ili penetras en la profundon de la ventro.
22Keelepeksja sõnad on nagu maiuspalad ja need lähevad otse sisikonna soppidesse.
23Varmegaj lipoj kun malica koro Estas nepurigita argxento, kiu kovras argilajxon.
23Põlevad huuled ja kuri süda on nagu hõbevaabaga kaetud potitükk.
24Malamanto havas maskitajn parolojn, Kaj en sia koro li preparas malicon.
24Vihkaja teeskleb huultega, aga südames ta haub pettust:
25Kiam li cxarmigas sian vocxon, ne kredu al li; CXar sep abomenajxoj estas en lia koro.
25kui ta teeb oma hääle mahedaks, siis ära usu teda, sest tal on seitse jäledust südames.
26Kiu trompe kasxas malamon, Tiu aperigos sian malbonecon en popola kunveno.
26Vihkamine katab ennast kavalasti, aga koguduses tuleb ta kurjus ilmsiks.
27Kiu fosas foson, tiu falos en gxin; Kaj kiu rulas sxtonon, al tiu gxi revenos.
27Kes kaevab augu, langeb ise sinna sisse, ja kes paneb kivi veerema, selle peale see veereb tagasi.
28Mensogema lango malamas tiujn, kiujn gxi dispremis; Kaj hipokrita busxo kauxzas pereon.
28Valelik keel vihkab oma ohvreid, ja meelitaja suu valmistab hukatuse.