1Auxskultu, infanoj, la instruon de la patro, Kaj atentu, por lerni prudenton;
1Kuulge, pojad, isa manitsust, ja pange tähele, et õpiksite arukust!
2CXar bonan instruon mi donis al vi; Mian legxon ne forlasu.
2Sest ma annan teile hea õpetuse, ärge hüljake mu juhatust!
3CXar mi estis filo de mia patro, Dorlotata kaj sola de mia patrino.
3Kui ma alles olin oma isa poeg, õrn ja ainus oma ema hoole all,
4Kaj li instruis min, kaj diris al mi: Via koro akceptu miajn vortojn; Observu miajn ordonojn, kaj vi vivos.
4siis õpetas mind mu isa ja ütles mulle: Su süda hoidku minu sõnu, pea mu käske, siis sa jääd elama!
5Akiru sagxon, akiru prudenton; Ne forgesu, kaj ne deflankigxu de la paroloj de mia busxo.
5Taotle tarkust, taotle arukust - ära seda unusta - ära kaldu kõrvale mu suu sõnadest!
6Ne forlasu gxin, kaj gxi vin gardos; Amu gxin, kaj gxi zorgos pri vi.
6Ära seda hülga, siis see hoiab sind; armasta seda, siis see kaitseb sind!
7La komenco de sagxo estas:akiru sagxon; Kaj por via tuta havo akiru prudenton.
7Tarkuse algus on see: taotle tarkust ja taotle arukust kogu oma varanduse hinnaga.
8SXatu gxin alte, kaj gxi vin altigos; Kaj gxi donos al vi honoron, se vi gxin enbrakigos.
8Pea seda kõrgeks, siis see ülendab sind, kui sa seda süleled, siis see austab sind!
9GXi donos cxarman ornamon al via kapo; Belan kronon gxi donacos al vi.
9See paneb sulle pähe ilupärja, kingib sulle kauni krooni.
10Auxskultu, mia filo, kaj akceptu miajn vortojn; Kaj multigxos la jaroj de via vivo.
10Kuula, mu poeg, ja võta vastu mu sõnad, siis saab sulle palju eluaastaid!
11Mi kondukos vin laux la vojo de sagxo; Mi irigos vin sur rekta vojstreko.
11Ma õpetan sulle tarkuseteed, ma juhin sind õigeisse rööpaisse.
12Kiam vi iros, via irado ne estos malfaciligata; Kaj kiam vi kuros, vi ne falpusxigxos.
12Kui sa seal käid, siis on su samm vaba, ja kui sa jooksed, siis sa ei komista.
13Tenu forte la instruon, ne forlasu gxin; Konservu gxin, cxar gxi estas via vivo.
13Haara kinni õpetusest, ära lase lahti, hoia seda, sest see on su elu!
14La vojstrekon de malpiuloj ne iru, Kaj ne ekpasxu sur la vojo de malbonuloj;
14Ära mine õelate rajale ja ära astu kurjade teele!
15Evitu gxin, ne trapasu gxin; Flankigxu de gxi, kaj preterpasu.
15Jäta see, ära käi seal, hoidu sellest ja mine mööda!
16CXar ili ne ekdormas, se ili ne faris malbonon; Kaj ili perdas la dorman ripozon, se ili ne pekigis;
16Sest nad ei saa magada, enne kui nad kurja on teinud; neilt võetakse uni, kui nad kedagi ei ole saanud panna komistama.
17CXar ili mangxas panon de malpio Kaj trinkas vinon de krimo.
17Sest nad söövad õeluse leiba ja joovad vägivalla veini.
18Kaj la vojo de piuloj estas kiel lumo levigxanta, Kiu cxiam pli lumas gxis plena tagigxo.
18Aga õigete rada on otsekui valgusepaistus, mis muutub üha selgemaks, kuni päev on saabunud.
19La vojo de malpiuloj estas kiel mallumo; Ili ne scias, je kio ili falpusxigxos.
19Õelate tee on nagu pilkane pimedus: nad ei tea, mille peale nad komistavad.
20Mia filo, atentu miajn vortojn; Klinu vian orelon al miaj paroloj.
20Mu poeg, pane tähele mu sõnu, pööra oma kõrv mu kõnede poole!
21Ili ne forigxu de viaj okuloj; Gardu ilin en via koro.
21Ära kaota neid enesel silmist, hoia need oma südames;
22CXar ili estas vivo por tiuj, kiuj ilin trovis, Kaj sanigaj por ilia tuta korpo.
22sest need on eluks sellele, kes need leiab, ja terviseks kogu ta ihule!
23Pli ol cxion gardatan, gardu vian koron; CXar el gxi eliras la vivo.
23Hoia oma südant enam kui kõike muud, mida tuleb hoida, sest sellest lähtub elu!
24Forigu de vi falsemon de la busxo, Kaj malicon de la lipoj malproksimigu de vi.
24Saada enesest ära valelik suu ja hoidu huulte väärusest!
25Viaj okuloj rigardu rekte, Kaj viaj palpebroj direktigxu rekte antauxen.
25Su silmad vaadaku otse ja su pilk olgu suunatud ettepoole!
26Fortikigu la direkton de viaj piedoj, Kaj cxiuj viaj vojoj estu firmaj.
26Pane tähele oma jala suunda, siis on kõik su teed kindlad!
27Ne sxanceligxu dekstren, nek maldekstren; Forigu de malbono vian piedon.
27Ära kaldu paremale ega vasakule, hoia oma jalga kurjast!