1Mia filo! atentu mian sagxon; Al mia prudento klinu vian orelon,
1Mu poeg, pane tähele mu tarkust, pööra oma kõrv minu arusaamise poole,
2Por ke vi konservu prudenton Kaj via busxo tenu scion.
2et tallele panna head nõu ja et su huuled võiksid säilitada teadlikkuse!
3CXar la busxo de malcxastulino elversxas mielon, Kaj sxia gorgxo estas pli glata ol oleo.
3Sest võõra naise huuled tilguvad mett ja tema suulagi on libedam kui õli.
4Sed sxia sekvajxo estas maldolcxa kiel absinto, Akra kiel ambauxtrancxa glavo.
4Aga viimaks on ta kibe nagu koirohi, terav otsekui kaheterane mõõk.
5SXiaj piedoj iras malsupren al la morto; SXiaj pasxoj atingas SXeolon.
5Ta jalad lähevad alla surma, ta sammud veavad põrguhaua poole.
6SXi ne iras rekte laux la vojo de vivo; SXiaj pasxoj sxanceligxas, sed tion sxi ne scias.
6Ta ei pea silmas elurada, ta jäljed ekslevad, ilma et ta märkakski.
7Kaj nun, infanoj, auxskultu min, Kaj ne forklinigxu de la vortoj de mia busxo.
7Seepärast, mu pojad, kuulake mind, ja ärge lahkuge mu suu sõnadest!
8Malproksimigu de sxi vian vojon, Kaj ne proksimigxu al la pordo de sxia domo,
8Hoia oma tee temast kaugel ja ära mine tema koja ukse ligi,
9Por ke vi ne fordonu al aliaj vian honoron Kaj viajn jarojn al la kruelulo,
9et sa ei annaks oma au mitte teistele ega oma aastaid armutule,
10Por ke fremduloj ne satigxu de via havo, Kaj viaj laboroj ne estu en fremda domo,
10et võõrad ei küllastuks sinu varast ja su töövaev ei läheks muulase kotta,
11GXis vi gxemos en la fino, Kiam konsumigxos via karno kaj via korpo,
11et sa viimaks ei hakkaks vinguma, kui su liha ja ihu on lõppenud,
12Kaj vi diros:Ho, kiel mi malamis instruon, Kaj mia koro malsxatis moraligon!
12ega ütleks: 'Miks ma küll vihkasin õpetust ja miks mu süda põlgas noomitust?
13Kaj mi ne auxskultis la vocxon de miaj instruantoj, Kaj mi ne klinis mian orelon al miaj lernigantoj.
13Miks ma ei kuulanud juhatajate häält ega pööranud kõrva õpetajate poole?
14Mi estis preskaux en cxia malbono Meze de kunveno kaj societo.
14Peagi oleksin sattunud lausa õnnetusse keset kogukonda ja kogudust!'
15Trinku akvon el via cisterno, Kaj fluantan el via puto.
15Joo vett oma kaevust, voolavat vett oma allikast!
16Viaj fontoj disfluu eksteren, Akvaj torentoj en la stratojn.
16Kas peaksid su lätted valguma tänavale, su veeojad turgudele?
17Ili apartenu al vi sola, Sed ne al aliaj kun vi.
17Kuulugu need ainult sinule, aga mitte koos sinuga võõraile!
18Via fonto estu benata; Kaj havu gxojon de la edzino de via juneco.
18Olgu õnnistatud su allikas ja tunne rõõmu oma noorpõlve naisest,
19SXi estas cxarma kiel cervino, Kaj aminda kiel ibeksino; SXiaj karesoj gxuigu vin en cxiu tempo, SXia amo cxiam donu al vi plezuron.
19kes on otsekui armas emahirv, kena kaljukits - ta rinnad joovastagu sind igal ajal, eksi alati tema kallistustesse.
20Kaj kial, mia filo, vi volas sercxi al vi plezuron cxe fremda virino Kaj enbrakigi ne apartenantan al vi?
20Miks peaksid, mu poeg, eksima võõra naise juurde, kaisutama võõramaa naise põue?
21CXar antaux la okuloj de la Eternulo estas la vojoj de homo, Kaj cxiujn liajn irojn Li pripensas.
21Sest mehe teed on Issanda silme ees ja tema paneb tähele kõiki ta jälgi.
22Liaj propraj malbonfaroj enkaptos la malpiulon, Kaj la sxnuroj de lia peko lin tenos.
22Õelat tabavad tema enese süüteod ja teda peetakse kinni tema enese patuköitega.
23Li mortos pro manko de eduko; Kaj la multo de lia senprudenteco lin devojigos.
23Ta sureb õpetuse puudusest ja läheb eksiteele suurest rumalusest.