1Haleluja! Gloru la Eternulon, cxar Li estas bona; CXar eterna estas Lia boneco.
1Halleluuja! Tänage Issandat, sest tema on hea, sest tema heldus kestab igavesti!
2Kiu eldiros la potencon de la Eternulo, Auxdigos Lian tutan gloron?
2Kes jõuab ära rääkida Issanda vägevaid tegusid ja kuulutada kõike tema kiitust?
3Bone estas al tiuj, kiuj observas justecon, Kiuj agas bone en cxiu tempo.
3Õndsad on need, kes peavad tema seadusi ja kes teevad õigust igal ajal.
4Memoru min, ho Eternulo, pro favoro al Via popolo; Sendu al mi Vian savon,
4Mõtle minule, Issand, su head meelt mööda oma rahva vastu, tule mind katsuma oma abiga,
5Por ke mi vidu la bonstaton de Viaj elektitoj, Por ke mi gxoju kun la gxojo de Via popolo, Por ke mi triumfu kun Via heredo.
5et ma näeksin su valitud rahva head põlve ning rõõmustaksin sinu rahva rõõmuga, kiitleksin koos sinu pärisosaga!
6Ni pekis kune kun niaj patroj, Ni malbonagis, ni malvirtis.
6Me oleme pattu teinud nagu meie esiisad, me oleme teinud paha ja olnud õelad.
7Niaj patroj en Egiptujo ne komprenis Viajn miraklojn, Ne memoris Vian grandan bonecon; Kaj ili ribelis apud la maro, apud la Rugxa Maro.
7Meie esiisad Egiptuses ei saanud õieti aru su imetegudest ega pidanud meeles su suurt heldust, vaid tõrkusid su vastu mere ääres, Kõrkjamere ääres.
8Sed Li savis ilin pro Sia nomo, Por montri Sian potencon.
8Aga tema päästis nad oma nime pärast, et ilmutada oma vägevust.
9Kaj Li ekkriis al la Rugxa Maro, kaj gxi elsekigxis; Kaj Li kondukis ilin tra la abismoj, kiel tra la dezerto.
9Ta sõitles Kõrkjamerd ja see sai kuivaks, ja ta talutas nad ürgvetest läbi otsekui kõrbet mööda.
10Kaj Li savis ilin el la mano de la malamanto, Kaj Li liberigis ilin en la mano de la malamiko.
10Nõnda ta päästis nad vihamehe käest ja lunastas nad vaenlaste käest.
11Kaj la akvo kovris iliajn kontrauxulojn; Ecx unu el ili ne restis.
11Veed matsid nende rõhujad, ei jäänud neist üle ühtainustki.
12Tiam ili ekkredis al Liaj vortoj, Ili ekkantis Lian gloron.
12Siis nad uskusid tema sõnu, nad laulsid temale kiitust.
13Sed baldaux ili forgesis Liajn farojn, Ili ne fidis Lian konsilon.
13Kuid varsti nad unustasid tema teod ega jäänud ootama tema nõuandmist.
14Ili fordonis sin al siaj kapricoj en la dezerto, Kaj ili incitis Dion en la stepo.
14Suur himu süttis neil kõrbes ja nad kiusasid Jumalat tühjal maal.
15Kaj Li plenumis ilian deziron, Sed Li sendis pereon al iliaj animoj.
15Siis andis tema neile, mida nad palusid, aga läkitas tõve nende sekka.
16Ili enviis Moseon en la tendaro, Aaronon, sanktulon de la Eternulo.
16Ja nad kadestasid leeris Moosest ja Aaronit, Issanda pühitsetut.
17Malfermigxis la tero kaj englutis Datanon, Kaj kovris la anaron de Abiram.
17Aga maa avanes ja neelas Daatani ja mattis kinni Abirami jõugu.
18Kaj ekbrulis fajro en ilia anaro, Flamo forbruligis la malvirtulojn.
18Ja tuli loitis nende jõugus, leek lõõmas õelate kallal.
19Ili faris bovidon cxe HXoreb, Kaj adorklinigxis antaux fandajxo.
19Nad tegid vasika Hoorebi mäe ääres ning kummardasid valatud kuju.
20Ili sxangxis sian honoron En bildon de bovo, kiu mangxas herbon.
20Nad vahetasid oma Aulise rohtu sööva härja kuju vastu.
21Ili forgesis Dion, sian savanton, Kiu faris grandajn farojn en Egiptujo,
21Nad unustasid Jumala, oma päästja, kes oli teinud suuri asju Egiptuses,
22Miraklojn en la lando de HXam, Timindajxojn apud la Rugxa Maro.
22imetegusid Haami maal, kardetavaid tegusid Kõrkjamere ääres.
23Kaj Li decidis ekstermi ilin; Sed Moseo, Lia elektito, starigxis antaux Li cxe la fendo, Por forklini Lian koleregon, ke Li ilin ne ekstermu.
23Siis ta lubas nad hävitada, kui poleks olnud Moosest, ta valitut, kes astus kaljulõhes ta palge ette, et ära pöörata tema vihaleeki hukatust toomast.
24Kaj ili malsxatis la dezirindan landon, Ili ne kredis al Lia vorto.
24Pärast nad põlgasid ära kalli maa, ei nad uskunud tema sõna.
25Ili murmuris en siaj tendoj, Kaj ne auxskultis la vocxon de la Eternulo.
25Siis nad nurisesid oma telkides ega tahtnud kuulda Issanda häält.
26Tial Li jxuris al ili per levo de Sia mano, Por faligi ilin en la dezerto,
26Aga tema tõstis oma käe nende vastu, et neid hukutada kõrbes,
27Kaj por disfaligi ilian semon inter la popoloj, Kaj disjxeti ilin en la landojn.
27ja et nende seeme langeks paganarahvaste sekka ning neid pillutataks mööda maid.
28Kaj ili aligxis al Baal-Peor, Kaj mangxis oferricevojn de malvivuloj.
28Siis nad astusid liitu Baal-Peoriga ja sõid surnute ohvreid
29Kaj ili kolerigis Lin per siaj faroj; Kaj disvastigxis inter ili epidemio.
29ja ärritasid teda oma tegudega, ja nii tungis taud nende kallale.
30Kaj starigxis Pinehxas kaj arangxis jugxon; Kaj la epidemio haltis.
30Siis Piinehas astus esile ja pidas kohut, ja taudile pandi piir.
31Kaj tio estas kalkulita al li kiel bonfaro, Por cxiuj generacioj kaj eterne.
31Ja see arvati temale õiguseks põlvest põlve, igavesti.
32Kaj ili kolerigis Lin cxe la akvo de Meriba, Kaj pro ili farigxis malbono al Moseo;
32Nad vihastasid teda Meriba vee ääres, nõnda et Mooseski sai kannatada nende pärast.
33CXar ili maldolcxigis lian spiriton, Kaj li eldiris ion nepripensitan per sia busxo.
33Sest nad tegid ta meele väga kibedaks, nõnda et ta huultele tulid mõtlemata sõnad.
34Ili ne ekstermis la popolojn, Pri kiuj diris al ili la Eternulo;
34Nad ei hävitanud rahvaid, keda Issand oli neid käskinud hävitada,
35Sed ili miksigxis kun la popoloj Kaj lernis iliajn farojn;
35vaid nad segasid endid paganarahvastega ning õppisid nende tegusid.
36Ili servis al iliaj idoloj, Kaj cxi tiuj farigxis reto por ili.
36Nad teenisid nende ebajumalaid ja need said neile püüniseks.
37Kaj ili oferdonis siajn filojn kaj filinojn al demonoj;
37Nad ohverdasid oma poegi ja tütreid kurjadele vaimudele
38Kaj ili versxis senkulpan sangon, la sangon de siaj filoj kaj filinoj, Kiujn ili oferportis al la Kanaanaj idoloj; Kaj la tero malpurigxis de sango.
38ja valasid süüta verd, oma poegade ja tütarde verd, mida nad ohverdasid Kaanani ebajumalaile. Ja maa reostati veresüüga.
39Kaj ili malpurigxis per siaj faroj, Kaj malcxastigxis per siaj agoj.
39Ja nad rüvetusid oma tegudest ning hoorasid oma eluviisidega.
40Kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontraux Lia popolo, Kaj Li abomenis Sian heredon;
40Siis süttis Issanda viha oma rahva vastu ja tema pärisosa sai jäledaks tema meelest;
41Kaj Li donis ilin en la manojn de idolanoj, Kaj iliaj malamantoj ekregis super ili.
41ja tema andis nad paganarahvaste kätte ning nende vihamehed valitsesid nende üle.
42Kaj premis ilin iliaj malamikoj, Kaj sub la manoj de cxi tiuj ili humiligxis.
42Ja nende vaenlased rõhusid neid ning nad alandati nende käe alla.
43Multajn fojojn Li ilin savis; Sed ili ribeladis per siaj entreprenoj, Kaj ili senfortigxis pro sia krimeco.
43Mitu korda ta kiskus nad välja, kuid nad jäid tõrksalt oma nõu juurde ning said jõuetuks oma pahategude tõttu.
44Sed Li ekrigardis ilian suferon, Kiam Li auxdis ilian kriadon;
44Aga ta vaatas nende kitsikusele, ja kui ta kuulis nende halisemist,
45Kaj Li rememoris Sian interligon kun ili, Kaj Li ekbedauxris laux Sia granda favorkoreco;
45siis ta meenutas oma lepingut nendega ja ta kahetses oma suurt heldust mööda
46Kaj Li aperigis kompaton por ili CXe cxiuj iliaj malliberigintoj.
46ning laskis neid leida halastust nende kõikide ees, kes nad olid vangi viinud.
47Savu nin, ho Eternulo, nia Dio, Kaj kolektu nin el inter la popoloj, Por glori Vian sanktan nomon, Por triumfi pro Via gloro.
47Päästa meid, Issand, meie Jumal! Ja kogu meid paganate seast, et saaksime tänada su püha nime ja kiidelda sinu kiitmisega!
48Glorata estu la Eternulo, Dio de Izrael, de eterne gxis eterne. Kaj la tuta popolo diru:Amen. Haleluja!
48Tänu olgu Issandale, Iisraeli Jumalale, igavesest ajast igavesti! Ja kõik rahvas öelgu: 'Aamen! Halleluuja!'