¹Gloru la Eternulon, cxar Li estas bona; CXar eterna estas Lia boneco:

¹Tänage Issandat, sest tema on hea, sest tema heldus kestab igavesti!

²Diru la liberigitoj de la Eternulo, Kiujn Li liberigis el la mano de malamiko,

²Nõnda öelgu Issanda lunastatud, keda tema on lunastanud kitsikusest

³Kiujn Li kolektis el la landoj, De oriento kaj okcidento, De nordo kaj de la maro.

³ja on kogunud võõrailt mailt, hommiku poolt ja õhtu poolt, põhja poolt ja lõuna poolt.

⁴Ili vagis en la dezerto, laux vojo senviva, Urbon logxatan ili ne trovis;

⁴Nad ekslesid kõrbes, tühjal maal, ega leidnud teed linna, kuhu asuda.

⁵Ili malsatis kaj soifis, Ilia animo en ili senfortigxis.

⁵Neil oli nälg ja janu, nende hing nõrkes nende sees.

⁶Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.

⁶Aga oma ahastuses nad kisendasid Issanda poole ja tema kiskus nad välja nende kitsikustest

⁷Kaj Li kondukis ilin laux gxusta vojo, Ke ili venu al urbo logxata.

⁷ning saatis nad minema õiget teed, et nad jõuaksid linna, kuhu asuda.

⁸Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.

⁸Tänagu nad Issandat ta helduse eest ja tema imeliste tegude eest inimlastele,

⁹CXar Li satigis animon soifantan, Kaj animon malsatan Li plenigis per bonajxo.

⁹et ta kosutas janunevat hinge ja täitis nälgiva hinge heaga.

¹⁰Ili sidis en mallumo kaj en ombro de morto, Katenitaj de mizero kaj fero;

¹⁰Nad istusid pimeduses ja surmavarjus, olid vangis viletsuses ja raudus,

¹¹CXar ili malobeis la vortojn de Dio Kaj malsxatis la decidon de la Plejaltulo.

¹¹sest nad olid tõrkunud vastu Jumala sõnadele ja olid põlanud Kõigekõrgema nõuannet.

¹²Kaj Li frapis ilian koron per sufero; Ili falis, kaj neniu helpis.

¹²Siis ta alandas nende südant vaevadega; nad komistasid, ja ei olnud aitajat.

¹³Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.

¹³Aga oma ahastuses nad kisendasid Issanda poole ja tema päästis nad nende kitsikustest.

¹⁴Li eligis ilin el mallumo kaj ombro de morto, Kaj iliajn ligilojn Li dissxiris.

¹⁴Ta viis nad välja pimedusest ja surmavarjust ning rebis katki nende köidikud.

¹⁵Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.

¹⁵Tänagu nad Issandat ta helduse eest ja tema imeliste tegude eest inimlastele!

¹⁶CXar Li rompis kuprajn pordojn, Kaj disbatis ferajn riglilojn.

¹⁶Sest tema on katki murdnud vaskuksed ja puruks raiunud raudriivid.

¹⁷La malsagxuloj suferis pro siaj pekaj vojoj Kaj pro siaj krimoj;

¹⁷Nad olid meeletud oma üleastumise tee tõttu ja nad said näha vaeva oma pahategude pärast.

¹⁸CXiujn mangxojn abomenis ilia animo, Kaj ili atingis la pordegon de la morto.

¹⁸Iga toit oli neile jäle ja nad olid juba surmaväravate lähedal.

¹⁹Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li liberigis ilin el ilia mizero.

¹⁹Aga oma ahastuses nad kisendasid Issanda poole ja tema päästis nad nende kitsikustest.

²⁰Li sendis Sian vorton, Kaj Li sanigis ilin kaj savis ilin de la tombo.

²⁰Ta läkitas neile oma sõna ja tervendas nad ning päästis nad haua veerelt.

²¹Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.

²¹Tänagu nad Issandat ta helduse eest ja tema imeliste tegude eest inimlastele

²²Kaj ili oferdonu dankajn oferojn, Kaj rakontu Liajn farojn kun kantado.

²²ja ohverdagu tänuohvreid ning jutustagu tema tegusid hõiskamisega!

²³Kiuj veturas per sxipoj sur la maro, Kiuj komercas sur grandaj akvoj,

²³Nad sõitsid laevadega merel ja toimetasid asju suurtel vetel.

²⁴Tiuj vidis la farojn de la Eternulo Kaj Liajn miraklojn en la profundo.

²⁴Nad nägid Issanda tegusid ja tema imetöid meresügavustes.

²⁵Li diris, kaj aperis granda ventego Kaj alte levis gxiajn ondojn:

²⁵Sest ta ütles sõna ning laskis tõusta marutuule ja tõstis merelained kõrgele.

²⁶Ili levigxas gxis la cxielo, mallevigxas en la abismojn; Ilia animo konsumigxas de sufero;

²⁶Need tõusid üles taeva poole ja vajusid alla sügavikesse, nende julgus hääbus hädaohus.

²⁷Ili iras cxirkauxe kaj sxanceligxas kiel ebriulo, Kaj ilia tuta sagxeco malaperas.

²⁷Nad taarusid ja tuikusid nagu joobnud ja kogu nende tarkus oli ära neelatud.

²⁸Sed ili ekkriis al la Eternulo en sia sufero, Kaj Li eligis ilin el ilia mizero.

²⁸Aga oma ahastuses nad kisendasid Issanda poole ja tema päästis nad nende kitsikustest.

²⁹Li kvietigis la ventegon, Kaj gxiaj ondoj silentigxis.

²⁹Ta muutis maru vaikseks ilmaks ja vete lained jäid vakka.

³⁰Kaj ili ekgxojis, kiam farigxis silente; Kaj Li alkondukis ilin al la dezirata haveno.

³⁰Siis nad rõõmustasid, kui lained soiku jäid, ja ta viis nad igatsetud sadamasse.

³¹Ili gloru la Eternulon por Lia boneco, Kaj por Liaj mirakloj antaux la homidoj.

³¹Tänagu nad Issandat ta helduse eest ja tema imeliste tegude eest inimlastele

³²Kaj ili altigu Lin en popola kunveno, Kaj en kunsido de plejagxuloj ili Lin lauxdu.

³²ning ülistagu teda rahvakogus ja kiitku vanemate koosolekul!

³³Li sxangxas riverojn en dezerton, Kaj fontojn de akvo en sekajxon;

³³Tema tegi jõed kõrbeks ja veelätted kuivaks maaks,

³⁴Fruktoportan teron en salan dezerton, Pro la malboneco de gxiaj logxantoj.

³⁴viljamaa soolanõmmeks tema elanike kurjuse pärast.

³⁵Li sxangxas dezerton en lagon, Kaj sekan teron en fontojn de akvo;

³⁵Tema tegi kõrbe järveks ja põuase maa veelätteks,

³⁶Kaj Li logxigas tie malsatulojn, Kaj ili konstruas urbon logxatan.

³⁶ja pani sinna elama näljased, ja need asutasid linna, kus elada.

³⁷Kaj ili prisemas kampojn, Plantas vinberujojn, kaj ricevas fruktojn.

³⁷Ja nad seemendasid põldusid ja istutasid viinamägesid, ja nad said hea viljasaagi.

³⁸Kaj Li ilin benas, kaj ili tre multigxas, Kaj brutoj ne mankas al ili.

³⁸Ja tema õnnistas neid, ja neid sai väga palju, ka nende loomi ta ei vähendanud.

³⁹Kaj kiam ili estas tre malmultaj kaj malfortaj Pro la premanta malbono kaj mizero,

³⁹Aga siis nad vähenesid ja raugesid õnnetuste ja murede läbi.

⁴⁰Li versxas honton sur eminentulojn, Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja.

⁴⁰Kuid tema, kes valab põlgust vürstide peale ja paneb nad eksima tühjal maal, kus ei ole teed,

⁴¹Malricxulon Li altigas el mizero, Kaj kreas familiojn kiel sxafojn.

⁴¹tema ülendas vaese viletsusest ja pani tema suguvõsa sigima nagu lambakarja.

⁴²La virtuloj tion vidas, kaj gxojas; Kaj cxia malboneco fermas sian busxon.

⁴²Õiglased näevad seda ja rõõmustavad, ja kõik ülekohus peab oma suu kinni.

⁴³Kiu estas sagxa, tiu tion observu, Kaj oni komprenu la favorajxojn de la Eternulo.

⁴³Kes tark on, see pidagu seda meeles, ja Issanda heldust pandagu tähele!