1Kanto de suprenirado. Al la Eternulo mi vokis en mia sufero, Kaj Li auxskultis min.
1Palveteekonna laul. Ma hüüdsin oma kitsikuses Issanda poole ja tema vastas mulle.
2Ho Eternulo, savu mian animon de mensoga parolo, De falsa lango.
2Issand, vabasta mu hing valetajaist huultest ja petisest keelest!
3Kion Li donos al vi, Kaj kion Li alportos al vi, ho falsa lango?
3Mida anda sulle, mida lisada sulle, petis keel?
4Akrajn sagojn de fortulo Kun karboj genistaj.
4Sangari teravaid nooli koos leetpõõsa tuliste sütega.
5Ve al mi, ke mi gastas en Mesxehx, Ke mi logxas inter la tendoj de Kedar!
5Häda mulle, et ma võõrana elan Mesekis, et ma viibin Keedari telkide keskel!
6Tro longe logxis mia animo Inter malamantoj de paco.
6Juba kaua on mu hing elanud nende juures, kes vihkavad rahu.
7Mi estas pacema; Sed kiam mi ekparolas, ili komencas militon.
7Mina tahan rahu! Aga kui ma räägin, on nemad valmis sõjaks.