¹Mi faris interligon kun miaj okuloj, Ke mi ne atentu virgulinon.

¹“Pasižadėjau niekada geisdamas nežiūrėti į mergaitę.

²Kia estas la parto, kiun donas Dio de supre? Kaj kion destinas la Plejpotenculo el la altaj sferoj?

²Kokia yra man Dievo skirta dalia? Ką paveldėsiu iš aukštybių nuo Visagalio?

³CXu ne malfelicxon al malpiulo, Kaj forpusxon de malbonagantoj?

³Ar žlugimas neskirtas nedorėliui ir pasmerkimas piktadariui?

⁴CXu Li ne vidas mian konduton, Ne kalkulas cxiujn miajn pasxojn?

⁴Jis juk mato visus mano kelius ir skaičiuoja mano žingsnius.

⁵CXu mi iradis en malvero, Kaj miaj piedoj rapidis al trompo?

⁵Ar aš kada vaikščiojau tuštybėje ir ar mano koja skubėjo į apgaulę?

⁶Li pesu min per justa pesilo, Kaj tiam Dio konvinkigxos pri mia senkulpeco.

⁶Tegul pasveria mane teisingomis svarstyklėmis ir Dievas žinos mano nekaltumą.

⁷Se mia pasxo forklinigxis de la vojo, Se mia koro sekvis miajn okulojn, Kaj se al mia mano algluigxis makulo:

⁷Jei mano žingsnis nukrypo nuo kelio, jei mano širdis sekė paskui akis, jei mano rankos nešvarios,

⁸Tiam mi semu kaj alia mangxu, Kaj mia idaro elradikigxu.

⁸tada, ką pasėsiu, tegul naudoja kiti ir mano palikuonys tebūna išrauti su šaknimis.

⁹Se mia koro forlogigxis al virino, Kaj mi kasxe atendis cxe la pordo de mia amiko:

⁹Jei mano širdis geidė moters ir jei tykojau prie savo artimo durų,

¹⁰Tiam mia edzino estu adultigata de aliulo, Kaj aliuloj klinigxu super sxi.

¹⁰tai mano žmona tegul mala kitam ir kitas tegul pasilenkia virš jos.

¹¹CXar tio estus malvirto, Tio estus krimo, kiun devas puni jugxistoj.

¹¹Tai begėdiškas nusikaltimas, kuris turi būti baudžiamas teismo;

¹²Tio estas fajro, kiu ekstermas gxis la abismo, Kaj mian tutan akiritajxon gxi elradikigus.

¹²tai ugnis, naikinanti viską, kuri išrautų visas mano gėrybes.

¹³CXu mi malsxatis la rajton de mia servisto aux de mia servistino, Kiam ili havis jugxan aferon kun mi?

¹³Jei aš nepaisiau savo tarno ar tarnaitės teisių, kai jie ginčijosi su manimi,

¹⁴Tiam kion mi farus, kiam Dio levigxus? Kaj kion mi respondus al Li, kiam Li esplordemandus?

¹⁴tai ką darysiu, kai Dievas pakils? Ką Jam atsakysiu, kai Jis aplankys mane?

¹⁵Lin kreis ja Tiu sama, kiu kreis min en la ventro, Kaj Tiu sama pretigis en la ventro ankaux lin.

¹⁵Ar ne Tas, kuris padarė mane įsčiose, padarė ir juos? Ar ne vienas sutvėrė mus įsčiose?

¹⁶CXu mi rifuzis la deziron de senhavuloj? Aux cxu mi turmentis la okulojn de vidvino?

¹⁶Ar aš neišpildžiau beturčio noro ir našlės prašymo?

¹⁷CXu mian panpecon mi mangxis sola? CXu ne mangxis de gxi ankaux orfo?

¹⁷Ar aš vienas valgiau ir nedaviau našlaičiui?

¹⁸CXar detempe de mia juneco mi estis kiel patro, Kaj de post la eliro el la ventro de mia patrino mi estis gvidisto.

¹⁸Nuo savo jaunystės aš auginau jį ir nuo savo gimimo padėdavau našlėms.

¹⁹Kiam mi vidis malfelicxulon sen vesto Kaj malricxulon sen kovro,

¹⁹Ar aš elgetai nedaviau drabužio ir beturčiui kuo apsikloti?

²⁰CXu tiam ne benis min liaj lumboj, CXu li ne estis varmigata per la lano de miaj sxafoj?

²⁰Ar jis nelinkėjo man laimės, susišildęs mano avių vilnomis?

²¹Se mi levis mian manon kontraux orfon, CXar mi vidis en la pordego helpon al mi,

²¹Jei pakėliau ranką prieš našlaitį, matydamas vartuose man pritariančius,

²²En tia okazo mia sxultro defalu de la dorso, Kaj mia brako rompigxu de kano.

²²tai tegul mano petys išnyra ir ranka tebūna sulaužyta.

²³CXar mi timas la punon de Dio, Kaj gxian pezon mi ne povus elteni.

²³Dievo bausmės aš bijojau ir Jo didybės akivaizdoje negalėčiau pakelti.

²⁴CXu mi faris la oron mia espero, Kaj la orbulon mi nomis mia fido?

²⁴Ar pasitikėjau auksu ir sakiau grynam auksui: ‘Tu mano viltis’?

²⁵CXu mi gxojis, ke mia ricxeco estas granda Kaj ke mia mano multe akiris?

²⁵Ar džiaugiausi dideliais turtais, mano rankų sukauptais?

²⁶Kiam mi vidis la lumon brilantan Kaj la lunon majeste irantan,

²⁶Ar man žvelgiant į šviečiančią saulę ir į keliaujantį mėnulį,

²⁷CXu tiam sekrete forlogigxis mia koro Kaj mi sendis kisojn per mia mano?

²⁷mano širdis buvo slapta suvedžiota, ar aš bučiavau savo ranką?

²⁸Ankaux tio estus krimo jugxinda, CXar mi forneus per tio Dion en la alto.

²⁸Tai būtų nusikaltimas, už kurį reikėtų bausti teisme, nes būčiau išsigynęs Dievo, kuris yra aukštybėse.

²⁹CXu mi gxojis pri malfelicxo de mia malamiko? Aux cxu mi estis ravita, se lin trafis malbono?

²⁹Ar aš džiaugiausi manęs nekenčiančio nelaime ir nesėkme?

³⁰Mi ne permesis al mia gorgxo peki Per eldiro de malbeno kontraux lia animo.

³⁰Aš neleidau savo lūpoms nusidėti, nelinkėjau prakeikimo jo sielai.

³¹CXu la homoj de mia tendo ne diris: Ho, se oni ne satigxus de lia karno!

³¹Mano palapinės vyrai sakė: ‘Ar yra tokių, kurie būtų nepasisotinę jo maistu?’

³²Ne noktis fremdulo sur la strato; Miajn pordojn mi malfermadis al migrantoj.

³²Gatvėje nenakvojo joks ateivis; keleiviui aš atidarydavau duris.

³³CXu mi hommaniere kovradis miajn kulpojn, Por kasxi en mia brusto miajn pekojn?

³³Aš nedangsčiau savo nuodėmių kaip Adomas ir neslėpiau savo kalčių;

³⁴En tia okazo mi timus grandan homamason, Kaj malestimo de familioj min timigus; Mi silentus, kaj ne elirus ekster la pordon.

³⁴nebijojau minios, artimųjų panieka nebaugino manęs, nesėdėjau savo namuose ir netylėjau.

³⁵Ho, se iu auxskultus min! Jen estas mia signo; la Plejpotenculo respondu al mi. Se mia akuzanto skribus libron,

³⁵O kad nors kas išklausytų mane! Štai mano parašas. Visagalis teatsako man, mano priešas teparašo knygą.

³⁶Mi portus gxin sur mia sxultro, Mi metus gxin sur min kiel kronon,

³⁶Tikrai ją ant pečių užsidėčiau arba kaip karūną ant savo galvos.

³⁷Mi raportus al li pri la nombro de miaj pasxoj; Mi alproksimigxus al li kiel al princo.

³⁷Aš skelbčiau Jam apie kiekvieną savo žingsnį, kaip kunigaikštis prie Jo ateičiau.

³⁸Se mia lando kriis kontraux mi, Kaj gxiaj sulkoj ploris,

³⁸Jei mano žemė šaukia prieš mane ir jos vagos skundžiasi,

³⁹Se gxiajn fruktojn mi mangxis senpage, Kaj mi afliktis la animon de gxiaj mastroj:

³⁹jei valgiau jos derlių neapmokėjęs ir jos darbininkams apsunkinau gyvenimą,

⁴⁰Tiam anstataux tritiko kresku por mi kardo, Kaj anstataux hordeo dornoj. Finigxis la paroloj de Ijob.

⁴⁰tai kviečių vietoje tegul auga erškėčiai, o miežių vietoje­piktžolės”. Taip Jobas baigė savo kalbą.