¹Kaj tiuj tri viroj cxesis respondi al Ijob, cxar li opiniis sin prava.

¹Tie trys vyrai liovėsi atsakinėti Jobui, nes jis laikė save teisiu.

²Tiam ekflamis la kolero de Elihu, filo de Barahxel, Buzano, el la familio de Ram. Kontraux Ijob ekflamis lia kolero pro tio, ke li opiniis sin pli prava ol Dio;

²Barachelio sūnus Elihuvas, buzitas iš Ramo giminės, supyko ant Jobo, nes jis teisino save, o ne Dievą.

³kaj kontraux liaj tri amikoj ekflamis lia kolero pro tio, ke ili ne trovis respondon kaj akuzis Ijobon.

³Jis supyko ir ant jo trijų draugų, nes jie nesurado atsakymo, tačiau kaltino Jobą.

⁴Elihu atendis, dum ili parolis kun Ijob, cxar ili estis pli agxaj ol li.

⁴Jobui kalbant, Elihus laukė, nes jie buvo vyresni už jį.

⁵Sed kiam Elihu vidis, ke ne trovigxas respondo en la busxo de la tri viroj, ekflamis lia kolero.

⁵Kai Elihus pamatė, kad tie trys vyrai nesurado atsakymo, užsidegė jo pyktis.

⁶Kaj ekparolis Elihu, filo de Barahxel, la Buzano, kaj diris: Mi estas juna, kaj vi estas maljunuloj; Tial mi hezitis kaj timis eldiri al vi mian opinion.

⁶Barakelio sūnus Elihus, buzitas, atsakydamas tarė: “Aš dar jaunas, jūs senesni amžiumi, todėl bijojau ir nedrįsau jums pareikšti savo nuomonės.

⁷Mi pensis:La agxo parolu, Kaj la jarmulto montru sagxon.

⁷Aš galvojau: ‘Amžius tegul kalba, metų skaičius tepamoko išminties’.

⁸Sed la spirito en la homoj kaj la spiro de la Plejpotenculo Donas al ili prudenton.

⁸Tačiau dvasia yra žmoguje ir Visagalio įkvėpimas duoda jam supratimą.

⁹Ne la grandaj estas la plej prudentaj, Kaj ne la maljunuloj sole scias jugxi,

⁹Seniai ne visados išmintingi ir ne amžius leidžia suvokti, kas teisinga.

¹⁰Tial mi diras:Auxskultu min; Mi ankaux eldiros mian opinion.

¹⁰Todėl pasiklausykite manęs. Aš irgi pareikšiu savo nuomonę.

¹¹Jen mi atendis viajn vortojn, Mi atentis vian kompetentecon, GXis vi trovos la gxustan parolon.

¹¹Aš laukiau jūsų žodžių, klausiau jūsų svarstymų, kai ieškojote, ką atsakyti.

¹²Sed atentante vin, mi vidis, Ke neniu el vi donas al Ijob moralinstruon, Respondante al liaj paroloj.

¹²Aš atidžiai jus stebėjau, tačiau nė vienas iš jūsų neįtikino Jobo ir neatsakė į jo žodžius.

¹³Ne diru:Ni trovis la sagxon. Dio instruu lin, ne homo.

¹³Nesakykite, kad atsakėte išmintingai: ‘Dievas jį įveiks, ne žmogus’.

¹⁴Li ne direktis al mi siajn vortojn, Kaj per viaj diroj mi ne respondos al li.

¹⁴Jis nesikreipė savo žodžiais į mane, ir aš jam neatsakysiu jūsų žodžiais.

¹⁵Ili perdis la kuragxon, ili ne plu respondis; Mankas al ili vortoj.

¹⁵Jie nustebę stovi, netekę žado, nebežino, ką sakyti.

¹⁶Mi atendis, gxis ili cxesos paroli; Sed cxar ili haltis kaj ne plu respondis,

¹⁶Kai aš laukiau, o jie stovėjo tylėdami ir nieko nesakė,

¹⁷Tial ankaux mi de mia flanko respondos, Mi ankaux eldiros mian opinion.

¹⁷aš nusprendžiau atsakyti ir pareikšti savo nuomonę.

¹⁸CXar mi estas plena de vortoj; La spirito de mia interno min premas.

¹⁸Aš turiu žodžių pakankamai, o dvasia mane ragina.

¹⁹Mia interno estas kiel vino sxtopfermita, Kiu krevigas novan felsakon.

¹⁹Mano pilvas kaip vynas, nerandąs išėjimo, plėšantis naujas odines.

²⁰Mi ekparolos, kaj tiam farigxos al mi pli facile; Mi malfermos mian busxon, kaj mi respondos.

²⁰Aš turiu kalbėti, kad man būtų lengviau; praversiu savo lūpas ir atsakysiu.

²¹Mi ne atentos la vizagxon de persono, Kaj mi ne flatos al homo;

²¹Nebūsiu šališkas ir niekam nepataikausiu.

²²CXar mi ne povoscias flati; Aliokaze pereigu min mia Kreinto.

²²Jei pataikaučiau, mano Kūrėjas greitai pašalintų mane”.