¹Auxskultu do, Ijob, miajn parolojn, Kaj atentu cxiujn miajn vortojn.

¹“Jobai, klausyk mano žodžių ir juos įsidėmėk.

²Jen mi malfermis mian busxon, Parolas mia lango en mia gorgxo.

²Atvėriau burną, ir mano liežuvis prabilo.

³GXuste el mia koro estas miaj paroloj, Kaj puran scion eldiros miaj lipoj.

³Mano žodžiai eis iš neklastingos širdies; mano lūpos kalbės tyrą pažinimą.

⁴La spirito de Dio min kreis, Kaj la spiro de la Plejpotenculo min vivigas.

⁴Dievo Dvasia mane sukūrė, Visagalis įkvėpė man gyvybę.

⁵Se vi povas, respondu al mi; Armu vin kontraux mi, kaj starigxu.

⁵Atsakyk man, jei gali, parink tinkamus žodžius ir ginkis.

⁶Jen mi simile al vi estas de Dio; Mi ankaux estas farita el argilo.

⁶Štai pagal tavo norą aš esu vietoje Dievo; padarytas iš molio, kaip ir tu.

⁷Vidu, vi ne bezonas timi min, Kaj mia sxargxo ne pezos sur vi.

⁷Aš tavęs negaliu išgąsdinti ir mano ranka neprislėgs tavęs.

⁸Vi parolis antaux miaj oreloj, Kaj mi auxdis la sonon de tiaj vortoj:

⁸Ką tu sakei, aš girdėjau, klausiausi tavo žodžių:

⁹Mi estas pura, sen malbonagoj; Senkulpa, mi ne havas pekon;

⁹‘Aš esu tyras, be nuodėmės, esu nenusikaltęs ir nėra manyje neteisybės.

¹⁰Jen Li trovis ion riprocxindan en mi, Li rigardas min kiel Lian malamikon;

¹⁰Jis kaltina mane, laiko mane savo priešu.

¹¹Li metis miajn piedojn en sxtipon; Li observas cxiujn miajn vojojn.

¹¹Jis įtvėrė mano kojas į šiekštą, seka visus mano žingsnius’.

¹²Sed en tio vi ne estas prava, mi respondas al vi; CXar Dio estas pli granda ol homo.

¹²Štai čia tu klysti, nes Dievas yra didesnis už žmogų.

¹³Kial vi havas pretendon kontraux Li pro tio, Ke Li ne donas al vi kalkulraporton pri cxiuj Siaj faroj?

¹³Kodėl tu ginčijiesi su Juo? Jis neatsiskaito už jokius savo darbus.

¹⁴Cetere Dio parolas en unu maniero kaj en alia maniero, Sed oni tion ne rimarkas.

¹⁴Dievas kalba vienu ar kitu būdu, bet žmogus to nesupranta.

¹⁵En songxo, en nokta vizio, Kiam sur la homojn falis dormo, Kiam ili dormas sur la lito,

¹⁵Sapne, nakties regėjime, kai žmonės giliai įmigę ar snaudžia ant lovos,

¹⁶Tiam Li malfermas la orelon de la homoj, Kaj, doninte instruon, sigelas gxin,

¹⁶Jis atidaro žmonių ausis savo įspėjimams,

¹⁷Por deturni homon de ia faro Kaj gardi viron kontraux fiereco,

¹⁷norėdamas atitraukti žmogų nuo jo poelgių ir puikybės.

¹⁸Por sxirmi lian animon kontraux pereo Kaj lian vivon kontraux falo sub glavon.

¹⁸Jis saugo jo sielą nuo pražūties ir gyvybę nuo mirties.

¹⁹Ankaux per malsano sur lia lito Li avertas lin, Kiam cxiuj liaj ostoj estas ankoraux fortaj.

¹⁹Žmogus baudžiamas skausmais savo lovoje, visi jo kaulai apimti stipraus skausmo.

²⁰Kaj abomenata farigxas por li en lia vivo la mangxajxo, Kaj por lia animo la frandajxo.

²⁰Mėgstamiausio maisto jis nebegali valgyti,

²¹Lia karno konsumigxas tiel, ke oni gxin jam ne vidas; Kaj elstaras liaj ostoj, kiuj antauxe estis nevideblaj.

²¹jo kūnas sunyksta, kad negali jo atpažinti, lieka tik vieni kaulai.

²²Kaj lia animo alproksimigxas al la pereo, Kaj lia vivo al la mortigo.

²²Jo siela artėja prie kapo, gyvybė­prie mirties.

²³Sed se li havas por si angxelon proparolanton, Kvankam unu el mil, Kiu elmontrus pri la homo lian pravecon,

²³Jei pas jį ateitų pasiuntinys kaip tarpininkas, vienas iš tūkstančio, ir parodytų žmogui Jo teisingumą,

²⁴Tiam Li indulgas lin, kaj diras: Liberigu lin, ke li ne malsupreniru en la tombon, CXar Mi trovis pardonigon.

²⁴Jis būtų maloningas jam ir sakytų: ‘Išlaisvink jį, kad nenueitų į duobę; Aš suradau išpirką’.

²⁵Tiam lia korpo farigxas denove fresxa, kiel en la juneco; Li revenas al la tagoj de sia knabeco.

²⁵Jo kūnas atsinaujins ir jis grįš į jaunystės dienas.

²⁶Li pregxas al Dio, Kaj cxi Tiu korfavoras lin, Kaj montras al li Sian vizagxon kun gxojo, Kaj rekompencas la homon laux lia virteco.

²⁶Jis melsis Dievui, ir Tas bus maloningas jam. Su džiaugsmu jis regės Jo veidą, nes Jis sugrąžins žmogui savo teisumą.

²⁷Li rigardas la homojn, kaj diras: Mi pekis, la veron mi kripligis, Kaj Li ne repagis al mi;

²⁷Jis žiūrės į žmones ir sakys: ‘Buvau nusidėjęs ir nukrypęs nuo tiesos, bet man už tai neatlygino’.

²⁸Li liberigis mian animon, ke gxi ne iru en pereon, Kaj mia vivo vidas la lumon.

²⁸Jis išgelbės jo sielą iš duobės ir jis gyvendamas matys šviesą.

²⁹CXion cxi tion Dio faras Du aux tri fojojn kun homo,

²⁹Dievas visa tai kartoja žmogui du ar tris kartus,

³⁰Por deturni lian animon de pereo Kaj prilumi lin per la lumo de vivo.

³⁰norėdamas išgelbėti jo sielą, kad jis matytų šviesą ir gyventų.

³¹Atentu, Ijob, auxskultu min; Silentu, kaj mi parolos.

³¹Jobai, tylėk, klausyk ir įsidėmėk, ką aš sakysiu.

³²Se vi havas, kion diri, respondu al mi; Parolu, cxar mi dezirus, ke vi montrigxu prava.

³²Jei turi ką pasakyti, kalbėk, nes aš trokštu tave pateisinti.

³³Se ne, tiam auxskultu min; Silentu, kaj mi instruos al vi sagxon.

³³Jei ne, paklausyk manęs, ir aš pamokysiu tave išminties”.