¹Elihu parolis plue, kaj diris:

¹Elihuvas tęsė:

²Auxskultu, sagxuloj, miajn vortojn; Kaj vi, kompetentuloj, atentu min.

²“Išminčiai, paklausykite mano žodžių ir supraskite juos, turintieji išmanymą.

³CXar la orelo esploras la parolon, Kiel la palato gustumas la mangxajxon.

³Ausis skiria žodžius, kaip burna jaučia maisto skonį.

⁴Decidon ni elektu al ni; Ni esploru inter ni, kio estas bona.

⁴Kartu patyrinėkime, kas tiesa, ir nustatykime, kas gera.

⁵CXar Ijob diris:Mi estas prava, Sed Dio forigis mian rajton;

⁵Juk Jobas sakė: ‘Aš esu teisus, bet Dievas nedaro man teisybės.

⁶En mia jugxa afero mi estas refutata; Turmentas min mia sago, kvankam mi estas senkulpa.

⁶Nors esu teisus, mane laiko melagiu; mano žaizda nepagydoma, nors esu nekaltas’.

⁷Kiu homo estas simila al Ijob, Kiu trinkas mokojn kiel akvon?

⁷Ar yra kitas toks žmogus kaip Jobas, kuris geria paniekinimus kaip vandenį,

⁸Kaj li estas preta aligxi al malbonaguloj Kaj iri kun malpiuloj;

⁸kuris draugauja su piktadariais ir bendrauja su nedorėliais?

⁹CXar li diras:Homo ne havas utilon, Se li sercxas favoron de Dio.

⁹Jis sakė: ‘Žmogui jokios naudos, jei jis stengiasi patikti Dievui’.

¹⁰Tial auxskultu min, ho sagxaj homoj: Dio estas malproksima de malbonagoj, Kaj la Plejpotenculo estas malproksima de maljusteco;

¹⁰Vyrai, kurie išmanote, paklausykite manęs. Negali būti, kad Dievas darytų neteisybę ir Visagalis nusikalstų.

¹¹Sed Li repagas al homo laux liaj agoj, Kaj laux la vojo de cxiu Li renkontas lin.

¹¹Jis atlygina žmogui pagal jo darbus ir užmoka pagal jo kelius.

¹²Vere, Dio ne malbonagas, Kaj la Plejpotenculo ne kurbigas la veron.

¹²Tikrai Dievas nedaro neteisybės ir Visagalis neiškraipo teisės.

¹³Kiu komisiis al Li la teron? Kaj kiu starigis Lin super la tuta mondo?

¹³Kas Jam patikėjo žemę ir kas pavedė Jam visatą?

¹⁴Se Li pensus nur pri Si, Se Li prenus al Si Sian spiriton kaj spiron,

¹⁴Jei Jis savo dvasią ir kvapą atimtų iš žmogaus,

¹⁵Tiam pereus absolute cxiu karno, Kaj homo refarigxus polvo.

¹⁵tai žmogaus kūnas pražūtų ir virstų dulkėmis.

¹⁶Se vi havas prudenton, auxskultu cxi tion; Atentu la vocxon de miaj paroloj.

¹⁶Jei ką nors supranti, tai paklausyk, ką sakau.

¹⁷CXu povas regi malamanto de justeco? CXu vi povas akuzi la Plejjustulon?

¹⁷Ar gali būti valdovu tas, kuris nepakenčia teisingumo? Ar galėtum pasmerkti Tą, kuris yra visų teisiausias?

¹⁸CXu oni povas diris al regxo:Sentauxgulo; Aux al altranguloj:Malpiulo?

¹⁸Kas sako karaliui, kad jis nedorėlis, arba kunigaikščiui, kad jis bedievis?

¹⁹Sed Li ne atentas la vizagxon de princoj, Kaj ne preferas ricxulon antaux malricxulo; CXar cxiuj estas faritajxo de Liaj manoj.

¹⁹O Jis neatsižvelgia į kunigaikštį ir neteikia turtuoliams pirmenybės prieš vargšus, nes jie visi yra Jo kūriniai?

²⁰Momente ili mortas, noktomeze ili tumultigxas kaj malaperas; Ne de homa mano estas forigataj la potenculoj.

²⁰Staiga jie mirs, tautos bus išgąsdintos naktį ir pranyks. Galiūnus Jis pašalins, žmogui nepridėjus rankos.

²¹CXar Liaj okuloj estas super la vojoj de homo, Kaj cxiujn liajn pasxojn Li vidas.

²¹Jis stebi žmogaus kelius ir mato visus jo žingsnius.

²²Ne ekzistas mallumo nek ombrego, Kie povus sin kasxi malbonaguloj.

²²Jam nėra sutemų nei tamsos, kurioje piktadariai galėtų pasislėpti.

²³Li ne bezonas multe klopodi kun homo, Ke li iru al Dio por jugxo.

²³Todėl Jis nereikalauja iš žmogaus, kad tas eitų į teismą su Dievu.

²⁴Li pereigas la fortulojn sennombre Kaj starigas sur ilia loko aliajn;

²⁴Jis sutrupins galinguosius ir paskirs kitus į jų vietą.

²⁵CXar Li scias iliajn farojn; Li renversas ilin en la nokto, kaj ili frakasigxas.

²⁵Jis žino jų darbus, todėl parbloškia juos naktį ir sunaikina.

²⁶Kiel malpiulojn Li frapas ilin sur loko, kie cxiuj vidas;

²⁶Jis baudžia juos kaip piktadarius visų akivaizdoje,

²⁷Pro tio, ke ili forturnigxis de Li Kaj ne penis kompreni cxiujn Liajn vojojn,

²⁷nes jie pasitraukė nuo Jo ir nepaisė Jo kelių.

²⁸Sed venigis al Li la kriadon de malricxulo, Kaj Li auxdis la kriadon de mizeruloj.

²⁸Vargšų šauksmas pasiekė Jį ir Jis išklausė nuskriaustuosius.

²⁹Se Li kvietigas, tiam kiu povas ribeligi? Se Li kasxas Sian vizagxon, tiam kiu povas Lin vidi? Tiel estas egale kun nacio kaj kun aparta homo,

²⁹Kai Jis duoda ramybę, kas gali varginti? Kas Jį suras, jei Jis pasislėps nuo tautos ar nuo atskiro žmogaus?

³⁰Por ke ne regu homo hipokrita, El la pekigantoj de popolo.

³⁰Jis apsaugo žmones, kad jiems nekaraliautų veidmainis.

³¹Al Dio oni devas diri: Mi fierigxis, mi ne plu faros malbonon;

³¹Derėtų sakyti Dievui: ‘Aš nusipelniau Tavo bausmės, ateityje nebenusikalsiu.

³²Kion mi ne vidas, pri tio instruu min; Se mi faris maljustajxon, mi ne plu faros.

³²Pamokyk mane, ko nežinau; jei nusikaltau, daugiau to nedarysiu’.

³³CXu konforme al via opinio Li devas repagi? Al vi ja ne placxis. Vi elektu, ne mi; Kaj kion vi scias, tion diru.

³³Ar Jis turėtų atlyginti pagal tavo supratimą dėl to, kad tu prieštarauji? Tu pasirenki, o ne aš. Todėl kalbėk, ką žinai.

³⁴Sagxaj homoj diros al mi, Kaj prudenta homo, kiu min auxskultas:

³⁴Supratingi žmonės sako man, išminčiai, kurie klauso manęs:

³⁵Ijob parolas malsagxe, Kaj liaj vortoj estas malprudentaj.

³⁵‘Jobas kalba nesuprasdamas ir jo žodžiai neapgalvoti’.

³⁶Ho, se Ijob estus elprovita gxis la fino, Pro tio, ke li aligxas al homoj pekaj;

³⁶Jobo žodžius reikia iki galo ištirti, nes jis kalba kaip piktadarys.

³⁷CXar al sia peko li aldonas blasfemon; Inter ni li mokas, kaj multe parolas kontraux Dio.

³⁷Jis prideda maištą prie savo nuodėmės, ploja rankomis tarp mūsų ir kalba žodžių gausybę prieš Dievą”.