¹Kaj plue parolis Elihu, kaj diris:

¹Elihuvas kalbėjo toliau:

²Atendu ankoraux iom; mi montros al vi, CXar mi havas ankoraux kion paroli pro Dio.

²“Turėk kantrybės dar valandėlę, kad aš kalbėčiau už Dievą.

³Mi prenos mian scion de malproksime, Kaj mi montros, ke mia Kreinto estas prava.

³Aš remsiuosi praeitimi ir įrodysiu, kad mano Kūrėjas yra teisus.

⁴CXar vere miaj vortoj ne estas mensogaj; Homo sincera estas antaux vi.

⁴Mano žodžiai teisingi, turintis tobulą pažinimą yra priešais tave.

⁵Vidu, Dio estas potenca, kaj tamen Li neniun malsxatas; Li estas potenca per la forto de la koro.

⁵Dievas yra galingas ir stiprus, tačiau neniekina nieko.

⁶Al malpiulo Li ne permesas vivi, Kaj al mizeruloj Li donas justecon.

⁶Jis nepalieka nedorėlio gyvo, bet apgina nuskriaustojo teises.

⁷Li ne forturnas de virtuloj Siajn okulojn, Sed kun regxoj sur trono Li sidigas ilin por cxiam, Por ke ili estu altaj.

⁷Jis neatitraukia nuo teisiųjų savo akių, bet su karaliais pasodina soste, įtvirtina ir išaukština juos.

⁸Kaj se ili estas ligitaj per cxenoj, Malliberigitaj mizere per sxnuroj,

⁸Jei jie sukaustomi grandinėmis ir priespaudos metu surišami virvėmis,

⁹Tiam Li montras al ili iliajn farojn kaj kulpojn, Kiel grandaj ili estas.

⁹tai Jis parodo jiems jų darbus ir nusikaltimus.

¹⁰Li malfermas ilian orelon por la moralinstruo, Kaj diras, ke ili deturnu sin de malbonagoj.

¹⁰Dievas atveria jų ausis pamokymui ir įsako atsisakyti nusikaltimų.

¹¹Se ili obeas kaj servas al Li, Tiam ili finas siajn tagojn en bono Kaj siajn jarojn en stato agrabla;

¹¹Jei jie paklauso ir tarnauja Jam, praleis savo dienas klestėdami ir metus besidžiaugdami.

¹²Sed se ili ne obeas, Tiam ili pereas per glavo Kaj mortas en malprudento.

¹²Bet jei jie nepaklūsta, pražus nuo kardo, mirs, neįgavę išminties.

¹³La hipokrituloj portas en si koleron; Ili ne vokas, kiam Li ilin ligis;

¹³Veidmainiai kaupia širdyje rūstybę, jie nesišaukia Jo, net būdami surišti.

¹⁴Ilia animo mortas en juneco, Kaj ilia vivo pereas inter la malcxastuloj.

¹⁴Tokie miršta jaunystėje, jų gyvenimas tarp netyrųjų.

¹⁵Li savas la suferanton en lia mizero, Kaj per la sufero Li malfermas ilian orelon.

¹⁵Jis išgelbsti vargšą iš jo vargo ir atveria jam ausis priespaudos metu.

¹⁶Ankaux vin Li elkondukus el la suferoj En spacon vastan, kie ne ekzistas premateco; Kaj vi havus pacon cxe via tablo, plena de grasajxoj.

¹⁶Jis ir tave išlaisvintų ir padengtų tau stalą gėrybėmis.

¹⁷Sed vi farigxis plena de kulpoj de malvirtulo; Kulpo kaj jugxo tenas sin kune.

¹⁷Tu susilaukei nedorėlio bausmės, teismas ir teisingumas pasiekė tave.

¹⁸Via kolero ne forlogu vin al mokado, Kaj grandeco de elacxeto ne deklinu vin.

¹⁸Būk atsargus, kad Jis nepašalintų tavęs savo rūstybėje, nes tada ir didelė išpirka neišgelbės tavęs.

¹⁹CXu Li atentos vian ricxecon? Ne, nek oron, nek forton aux potencon.

¹⁹Ar Jis atsižvelgs į tavo turtus? Ne! Nei į auksą, nei į tavo galybę.

²⁰Ne strebu al tiu nokto, Kiu forigas popolojn de ilia loko.

²⁰Nelauk nakties, kai tautos bus pašalintos ir sunaikintos.

²¹Gardu vin, ne klinigxu al malpieco; CXar tion vi komencis pro la mizero.

²¹Saugokis, nepalink į neteisybę, kurią tu pasirinktum vietoje kentėjimų.

²²Vidu, Dio estas alta en Sia forto. Kiu estas tia instruanto, kiel Li?

²²Dievas išaukštintas savo galybe, kas gali pamokyti kaip Jis?

²³Kiu povas preskribi al Li vojon? Kaj kiu povas diri:Vi agis maljuste?

²³Kas Jam nurodė Jo kelius ir kas Jam pasakytų: ‘Tu klysti’?

²⁴Memoru, ke vi honoru Liajn farojn, Pri kiuj kantas la homoj.

²⁴Atsimink, kad galėtum išaukštinti Jo darbus, kuriuos žmonės matė.

²⁵CXiuj homoj ilin vidas; Homo rigardas ilin de malproksime.

²⁵Visi žmonės gali juos matyti ir pastebėti iš tolo.

²⁶Vidu, Dio estas granda kaj nekonata; La nombro de Liaj jaroj estas neesplorebla.

²⁶Dievas yra didis, ne mums Jį suprasti; Jo metų tu negali suskaičiuoti.

²⁷Kiam Li malgrandigas la gutojn de akvo, Ili versxigxas pluve el la nebulo;

²⁷Jis padaro iš vandens lašus, iš rūko lietų,

²⁸Versxigxas la nuboj Kaj gutas sur multe da homoj.

²⁸kurį debesys lieja gausiai ant žmonių.

²⁹Kaj kiam Li intencas etendi la nubojn Kiel tapisxojn de Sia tendo,

²⁹Kas supras debesų išsidėstymą ir Jo palapinės garsus?

³⁰Tiam Li etendas sur ilin Sian lumon Kaj kovras la radikojn de la maro.

³⁰Jis paskleidžia savo šviesą ir apdengia jūros gelmes.

³¹CXar per ili Li jugxas la popolojn Kaj donas ankaux mangxajxon abunde.

³¹Jis teisia žmones ir teikia jiems maisto apsčiai.

³²Per la manoj Li kovras la lumon Kaj ordonas al gxi aperi denove.

³²Jis pažaboja žaibus ir įsako jiems smogti į tikslą.

³³Antauxdiras pri gxi gxia bruo, Kaj ecx la brutaroj, kiam gxi alproksimigxas.

³³Griaustinis praneša apie tai, ir gyvuliai jaučia, kas vyksta”.