¹La Eternulo el ventego ekparolis al Ijob, kaj diris:

¹Viešpats atsiliepė Jobui iš audros ir tarė:

²Kiu estas tiu, kiu mallumigas la plej altan decidon Per vortoj sensencaj?

²“Kas aptemdo patarimą neprotingais žodžiais?

³Zonu kiel viro viajn lumbojn; Mi vin demandos, kaj vi sciigu al Mi.

³Susijuosk dabar kaip vyras; Aš klausiu tave, o tu atsakyk man.

⁴Kie vi estis, kiam Mi fondis la teron? Diru, se vi havas scion.

⁴Kur buvai, kai Aš dėjau žemės pamatus? Atsakyk, jei supranti.

⁵Kiu starigis gxiajn mezurojn, se vi tion scias? Aux kiu etendis super gxi rektosxnuron?

⁵Ar žinai, kas nustatė jos dydį, kas ją išmatavo?

⁶Sur kio estas enfortikigitaj gxiaj bazoj, Aux kiu kusxigis gxian angulsxtonon,

⁶Ant ko pritvirtintas jos pamatas arba kas padėjo jos kertinį akmenį,

⁷Dum komuna glorkantado de la matenaj steloj Kaj gxojkriado de cxiuj filoj de Dio?

⁷kai kartu giedojo ryto žvaigždės ir šaukė iš džiaugsmo visi Dievo sūnūs?

⁸Kiu fermis la maron per pordoj, Kiam gxi elpusxigxis kvazaux el la ventro de patrino;

⁸Kas uždarė jūros duris, kai ji veržėsi, tarsi išeidama iš įsčių?

⁹Kiam Mi faris la nubon gxia vesto Kaj mallumon gxiaj vindajxoj,

⁹Aš aprengiau ją debesimis lyg drabužiu ir apsupau tamsa lyg vystyklais,

¹⁰Kaj starigis al gxi limon Kaj faris riglilojn kaj pordojn,

¹⁰kai jai paskyriau ribas, įdėjau skląstį bei duris

¹¹Kaj diris:GXis cxi tie aliru, sed ne plu, Kaj cxi tie rompigxados viaj majestaj ondoj?

¹¹ir pasakiau: ‘Iki čia ateisi, ne toliau; čia sustos tavo puikiosios bangos’.

¹²CXu vi en via vivo iam ordonis al la mateno, Montris al la matenrugxo gxian lokon,

¹²Ar kada nors savo gyvenime įsakei rytui ir nurodei aušrai jos vietą,

¹³Ke gxi kaptu la randojn de la tero, Kaj ke la malpiuloj deskuigxu el gxi;

¹³kad ji, pasiekus žemės pakraščius, nukratytų nedorėlius nuo jos?

¹⁴Ke ilia internajxo renversigxu kiel koto, Kaj ke ili tute konfuzigxu;

¹⁴Žemė keičiasi kaip molis po antspaudu, susiklosto kaip drabužis.

¹⁵Ke de la malpiuloj forprenigxu ilia lumo, Kaj ilia malhumila brako estu rompita?

¹⁵Nedorėliams saulė nebešviečia, jų pakelta ranka sulaužoma.

¹⁶CXu vi venis gxis la fontoj de la maro? Kaj cxu vi iradis sur la fundo de la abismo?

¹⁶Ar kada pasiekei jūros šaltinius ir vaikštinėjai tyrinėdamas gelmes?

¹⁷CXu malfermigxis antaux vi la pordego de la morto? Kaj cxu vi vidis la pordegon de la mallumego?

¹⁷Ar mirties vartai tau buvo atverti, ar matei mirties šešėlio duris?

¹⁸CXu vi pririgardis la largxon de la tero? Diru, cxu vi scias cxion cxi tion?

¹⁸Ar išmatavai žemės platybes? Atsakyk, jei visa tai žinai.

¹⁹Kie estas la vojo al la logxejo de la lumo, Kaj kie estas la loko de la mallumo,

¹⁹Kur yra kelias į šviesą, kur gyvena tamsa?

²⁰Ke vi konduku gxin al gxia limo, Kaj ke vi rimarku la vojetojn al gxia domo?

²⁰Ar gali pasiekti jų ribas ir surasti taką į jų namus?

²¹CXu vi sciis, kiam vi naskigxos Kaj kiel granda estos la nombro de viaj tagoj?

²¹Aišku, tu žinai, nes tada jau buvai gimęs ir gyveni nuo amžių!

²²CXu vi venis al la devenejo de la negxo, Kaj cxu vi vidis la devenejon de la hajlo,

²²Ar buvai nuėjęs į sniego sandėlius ir sandėlius krušos,

²³Kiujn Mi konservas por la tempo de suferado, Por la tago de batalo kaj milito?

²³kurią laikau sielvarto metui, karo ir kovos dienai?

²⁴Kie estas la vojo, laux kiu dividigxas la lumo, Diskuras la orienta vento super la teron?

²⁴Kur yra kelias, kuriuo ateina šviesa ir iš kur pakyla žemėje rytys?

²⁵Kiu destinis direkton por la fluo Kaj vojon por la tondra fulmo,

²⁵Kas nustatė lietui ir žaibui kryptį,

²⁶Por doni pluvon sur teron, kie neniu trovigxas, Sur dezerton senhoman,

²⁶kad lytų negyvenamose vietose, dykumose, kur nėra žmonių,

²⁷Por nutri dezerton kaj stepon Kaj kreskigi verdan herbon?

²⁷drėkintų tuščią ir apleistą žemę, kad želtų žolė?

²⁸CXu la pluvo havas patron? Aux kiu naskigis la gutojn de roso?

²⁸Ar lietus turi tėvą? Kas pagimdė rasos lašus?

²⁹El kies ventro eliris la glacio? Kaj kiu naskis la prujnon sub la cxielo?

²⁹Kur gimė ledas? Kas pagimdė šerkšną po dangumi?

³⁰Simile al sxtono malmoligxas la akvo, Kaj la suprajxo de la abismo kunfirmigxas.

³⁰Kodėl vanduo sukietėja į akmenį ir gelmių paviršius užšąla?

³¹CXu vi povas ligi la ligilon de la Plejadoj? Aux cxu vi povas malligi la ligon de Oriono?

³¹Ar gali surišti Sietyno raiščius ir atrišti Oriono?

³²CXu vi povas elirigi iliatempe la planedojn, Kaj konduki la Ursinon kun gxiaj infanoj?

³²Ar gali liepti užtekėti Zodiakui ir Grįžulo ratams jų laiku?

³³CXu vi konas la legxojn de la cxielo? Aux cxu vi povas arangxi gxian regadon super la tero?

³³Ar pažįsti dangaus nuostatus ir gali juos pritaikyti žemei?

³⁴CXu vi povas levi al la nubo vian vocxon, Ke abundo da akvo vin kovru?

³⁴Ar gali įsakyti debesiui, kad jo srovės išsilietų ant tavęs?

³⁵CXu vi povas sendi fulmojn, Ke ili iru kaj diru al vi:Jen ni estas?

³⁵Ar gali pasiųsti žaibus, kad jie išeitų, sakydami: ‘Štai mes čia’?

³⁶Kiu metis en la internon la sagxon? Kaj kiu donis al la koro la prudenton?

³⁶Kas įdėjo išmintį į širdį ir davė supratimą protui?

³⁷Kiu estas tiel sagxa, ke li povu kalkuli la nubojn? Kaj kiu elversxas la felsakojn de la cxielo,

³⁷Kas gali suskaičiuoti debesis? Kas gali uždaryti dangaus indus,

³⁸Kiam la polvo kunfandigxas Kaj la terbuloj kungluigxas?

³⁸kai dulkės tampa purvu ir grumstai sulimpa?

³⁹CXu vi cxasas kaptajxon por la leonino, Kaj satigas la leonidojn,

³⁹Ar gali sumedžioti liūtei grobį ir pasotinti jos jauniklius,

⁴⁰Kiam ili kusxas en la nestegoj, Sidas embuske en la lauxbo?

⁴⁰gulinčius olose ir lindynėse?

⁴¹Kiu pretigas al la korvo gxian mangxajxon, Kiam gxiaj idoj krias al Dio, Vagflugas, ne havante, kion mangxi?

⁴¹Kas paruošia varnui peną, kai jo jaunikliai šaukiasi Dievo, klaidžiodami be maisto?”