¹CXu vi scias la tempon, en kiu naskas la ibeksoj sur la rokoj? CXu vi observis la akusxigxon de la cervinoj?

¹“Ar žinai kalnų ožių atsivedimo laiką? Ar stebėjai stirnų gimimą?

²CXu vi kalkulis la monatojn de ilia gravedeco? Aux cxu vi scias la tempon, kiam ili devas naski?

²Ar gali suskaičiuoti jų nėštumo mėnesius ir ar žinai laiką, kada jos atsives?

³Ili fleksigxas, eljxetas siajn idojn, Liberigxas de siaj doloroj.

³Jos susiriečia, dejuoja ir atsiveda vaikų.

⁴Iliaj infanoj fortigxas, kreskas en libereco, Foriras, ke ne revenas al ili.

⁴Jų jaunikliai, sustiprėję ir užaugę atvirame lauke, atsiskiria ir nebesugrįžta.

⁵Kiu donis liberecon al la sovagxa azeno? Kaj kiu malligis gxiajn ligilojn?

⁵Kas leido laukiniam asilui laisvai bėgioti ir kas atrišo jo pančius?

⁶La dezerton Mi faris gxia domo, Kaj stepon gxia logxejo;

⁶Aš paskyriau jam namais tyrus, nederlingoje žemėje jį apgyvendinau.

⁷GXi ridas pri la bruo de la urbo, La kriojn de pelanto gxi ne auxdas;

⁷Jis juokiasi iš miesto spūsties, vežiko šauksmų negirdi.

⁸La produktajxoj de la montoj estas gxia mangxajxo, Kaj gxi sercxas cxian verdajxon.

⁸Aukštai kalnuose jis randa sau ganyklą, ieško žaliuojančių plotų.

⁹CXu bubalo volos servi al vi? CXu gxi volos nokti cxe via mangxujo?

⁹Ar stumbras tau tarnaus, ar jis stovės naktį prie tavo ėdžių?

¹⁰CXu vi povas alligi bubalon per sxnuro al bedo? CXu gxi erpos post vi valojn?

¹⁰Ar gali jį pakinkyti ir ar jis ars slėnį paskui tave?

¹¹CXu vi fidos gxin pro gxia granda forto? Kaj cxu vi komisios al gxi vian laboron?

¹¹Ar pasitikėsi juo ir jo didele jėga? Ar paliksi jam savo darbą?

¹²CXu vi havos konfidon al gxi, ke gxi reportos viajn semojn Kaj kolektos en vian grenejon?

¹²Ar tiki, kad jis suveš tavo pasėlius į klojimą?

¹³La flugilo de struto levigxas gaje, Simile al la flugilo de cikonio kaj de akcipitro;

¹³Ar tu davei povui gražius sparnus ir plunksnas bei sparnus stručiui?

¹⁴CXar gxi lasas sur la tero siajn ovojn Kaj varmigas ilin en la sablo;

¹⁴Jis pakasa žemėje savo kiaušinius ir smėlyje leidžia jiems šilti.

¹⁵GXi forgesas, ke piedo povas ilin dispremi Kaj sovagxa besto povas ilin disbati.

¹⁵Jis nesupranta, kad koja gali juos sutraiškyti ir laukinis žvėris sumindyti.

¹⁶GXi estas kruela por siaj idoj, kvazaux ili ne estus gxiaj; GXi ne zorgas pri tio, ke gxia laboro estas vana;

¹⁶Jis šiurkščiai elgiasi su savo vaikais, tarsi jie būtų svetimi; jis nebijo, kad darbuojasi veltui,

¹⁷CXar Dio senigis gxin je sagxo Kaj ne donis al gxi prudenton.

¹⁷nes Dievas neapdovanojo jo išmintimi ir nedavė jam supratimo.

¹⁸Kiam gxi levigxas alten, GXi mokas cxevalon kaj gxian rajdanton.

¹⁸Jei jis pasikelia bėgti, pasijuokia iš žirgo ir raitelio.

¹⁹CXu vi donas forton al la cxevalo? CXu vi vestas gxian kolon per kolharoj?

¹⁹Ar tu suteikei žirgui stiprybės? Ar papuošei jo sprandą karčiais?

²⁰CXu vi povas saltigi gxin kiel akrido? Terura estas la beleco de gxia ronkado.

²⁰Ar gali jį išgąsdinti kaip žiogą? Jo šnervių prunkštimas baisus.

²¹GXi fosas en la valo kaj estas gaja pro forteco; GXi eliras kontraux armiton;

²¹Jis kasa žemę ir džiaugiasi savo jėga, bėga prieš ginkluotų žmonių būrį.

²²GXi ridas pri timo kaj ne senkuragxigxas, Kaj ne retiras sin de glavo.

²²Jis nepažįsta baimės ir nenusigąsta, jis nesitraukia nuo kardo.

²³Super gxi sonoras la sagujo, Brilas lanco kaj ponardego.

²³Jei žvanga strėlinės, žiba ietys ir skydai,

²⁴Kun bruo kaj kolero gxi glutas teron, Kaj ne povas stari trankvile cxe sonado de trumpeto.

²⁴jis trypia ir kasa žemę, nerimsta gaudžiant trimitui.

²⁵Kiam eksonas la trumpeto, gxi ekkrias:Ho, ho! Kaj de malproksime gxi flarsentas la batalon, Kriadon de la kondukantoj, kaj bruon.

²⁵Trimitams pasigirdus, jis žvengia: Y-ha-ha! Jis iš tolo nujaučia kovą, girdi vado įsakymus ir kovos šauksmą.

²⁶CXu pro via sagxo flugas la akcipitro Kaj etendas siajn flugilojn al sudo?

²⁶Ar tavo išmintimi pakyla sakalas, išskleidžia savo sparnus ir skrenda link pietų?

²⁷CXu pro via ordono levigxas la aglo Kaj faras alte sian neston?

²⁷Ar tavo įsakymu sklando erelis ir krauna savo lizdą aukštumose?

²⁸Sur roko gxi logxas, Noktas sur dento de roko kaj de monta pinto.

²⁸Jis gyvena ant aukščiausios uolos neprieinamoje vietoje.

²⁹De tie gxi elrigardas por si mangxajxon; Malproksime vidas gxiaj okuloj.

²⁹Iš ten jis dairosi grobio, jo akys pamato jį iš tolo.

³⁰GXiaj idoj trinkas sangon; Kaj kie estas mortigitoj, tie gxi estas.

³⁰Jo jaunikliai geria kraują; kur yra žuvusių, ten ir jis”.