¹Ijob respondis kaj diris:

¹Then Job answered,

²Se estus pesita mia cxagreno, Kaj samtempe estus metita sur la pesilon mia suferado,

²“Oh that my anguish were weighed, and all my calamity laid in the balances!

³GXi estus nun pli peza, ol la sablo cxe la maroj; Pro tio miaj vortoj estas plenaj de plendo.

³For now it would be heavier than the sand of the seas, therefore have my words been rash.

⁴CXar la sagoj de la Plejpotenculo estas en mi, Ilian venenon trinkas mia spirito; La terurajxoj de Dio direktigxis sur min.

⁴For the arrows of the Almighty are within me. My spirit drinks up their poison. The terrors of God set themselves in array against me.

⁵CXu krias sovagxa azeno sur herbo? CXu bovo blekas kolere cxe sia mangxajxo?

⁵Does the wild donkey bray when he has grass? Or does the ox low over his fodder?

⁶CXu oni mangxas sengustajxon sen salo? CXu havas guston la albumeno de ovo?

⁶Can that which has no flavor be eaten without salt? Or is there any taste in the white of an egg?

⁷Kion ne volis tusxi mia animo, Tio nun estas abomeninde mia mangxajxo.

⁷My soul refuses to touch them. They are as loathsome food to me.

⁸Ho, se mia peto plenumigxus, Kaj se Dio donus al mi tion, kion mi esperas!

⁸“Oh that I might have my request, that God would grant the thing that I long for,

⁹Ho, se Dio komencus kaj disbatus min, Donus liberecon al Sia mano kaj frakasus min!

⁹even that it would please God to crush me; that he would let loose his hand, and cut me off!

¹⁰Tio estus ankoraux konsolo por mi; Kaj mi gxojus, se en la turmento Li ne kompatus, CXar mi ne forpusxis ja la vortojn de la Sanktulo.

¹⁰Be it still my consolation, yes, let me exult in pain that doesn’t spare, that I have not denied the words of the Holy One.

¹¹Kio estas mia forto, ke mi persistu? Kaj kia estas mia fino, ke mi havu paciencon?

¹¹What is my strength, that I should wait? What is my end, that I should be patient?

¹²CXu mia forto estas forto de sxtonoj? CXu mia karno estas kupro?

¹²Is my strength the strength of stones? Or is my flesh of brass?

¹³Mi havas ja nenian helpon, Kaj savo estas forpusxita for de mi.

¹³Isn’t it that I have no help in me, That wisdom is driven quite from me?

¹⁴Al malfelicxulo decas kompato de amiko, Ecx se li forlasas la timon antaux la Plejpotenculo.

¹⁴“To him who is ready to faint, kindness should be shown from his friend; even to him who forsakes the fear of the Almighty.

¹⁵Miaj fratoj trompas kiel torento, Kiel akvaj fluegoj, kiuj pasas,

¹⁵My brothers have dealt deceitfully as a brook, as the channel of brooks that pass away;

¹⁶Kiuj estas malklaraj pro glacio, En kiuj kasxas sin negxo;

¹⁶Which are black by reason of the ice, in which the snow hides itself.

¹⁷En la tempo de degelo ili malaperas, En la tempo de varmego ili forsxovigxas de sia loko.

¹⁷In the dry season, they vanish. When it is hot, they are consumed out of their place.

¹⁸Ili forklinas la direkton de sia vojo, Iras en la dezerton, kaj malaperas.

¹⁸The caravans that travel beside them turn aside. They go up into the waste, and perish.

¹⁹Sercxas ilin per sia rigardo la vojoj de Tema, Esperas je ili la karavanoj el SXeba;

¹⁹The caravans of Tema looked. The companies of Sheba waited for them.

²⁰Sed ili hontas pro sia fido; Ili aliras, kaj rugxigxas de honto.

²⁰They were distressed because they were confident. They came there, and were confounded.

²¹Nun vi neniigxis; Vi ekvidis terurajxon, kaj ektimis.

²¹For now you are nothing. You see a terror, and are afraid.

²²CXu mi diris:Donu al mi, El via havajxo donacu pro mi,

²²Did I say, ‘Give to me?’ or, ‘Offer a present for me from your substance?’

²³Savu min el la mano de premanto, Aux liberigu min el la mano de turmentantoj?

²³or, ‘Deliver me from the adversary’s hand?’ or, ‘Redeem me from the hand of the oppressors?’

²⁴Instruu min, kaj mi eksilentos; Komprenigu al mi, per kio mi pekis.

²⁴“Teach me, and I will hold my peace. Cause me to understand wherein I have erred.

²⁵Kial vi mallauxdas pravajn vortojn? Kaj kion povas instrui la moralinstruanto el vi?

²⁵How forcible are words of uprightness! But your reproof, what does it reprove?

²⁶CXu vi intencas riprocxi pro vortoj? Sed paroloj de malesperanto iras al la vento.

²⁶Do you intend to reprove words, since the speeches of one who is desperate are as wind?

²⁷Ecx orfon vi atakus, Kaj sub via amiko vi fosus.

²⁷Yes, you would even cast lots for the fatherless, and make merchandise of your friend.

²⁸Nun, cxar vi komencis, rigardu min; CXu mi mensogos antaux via vizagxo?

²⁸Now therefore be pleased to look at me, for surely I shall not lie to your face.

²⁹Rigardu denove, vi ne trovos malpiajxon; Ripetu, vi trovos mian pravecon en la afero.

²⁹Please return. Let there be no injustice. Yes, return again. My cause is righteous.

³⁰CXu estas peko sur mia lango? CXu mia palato ne komprenas tion, kio estas malbona?

³⁰Is there injustice on my tongue? Can’t my taste discern mischievous things?