¹Kui Jaakob oma silmad üles tõstis ja vaatas, ennäe, siis tuli Eesav ja koos temaga nelisada meest. Ta jaotas nüüd lapsed Lea ja Raaheli ja mõlema teenija vahel,

¹Laj Jacob qui-iloc chi najt ut quiril nak yô chi châlc laj Esaú rochbeneb li câhib ciento chi cuînk. Ut laj Jacob quixkßaxtesiheb li cocßal saß rukß lix Lea, saß rukß lix Raquel ut saß rukßeb ajcuiß li cuib chi môs, lix Zilpa ut lix Bilha.

²seadis teenijad ja nende lapsed ette, Lea ja tema lapsed nende järele, Raaheli ja Joosepi viimaseiks.

²Quixqßueheb li cuib chi môs chi ubej rochbeneb lix cocßal. Chirix aßan quixqßue lix Lea rochbeneb lix cocßal ut toj chi ixbej quixqßue lix Raquel rochben laj José lix yum.

³Ta ise aga läks nende eel ja kummardas seitse korda maani, kuni ta jõudis oma venna juurde.

³Laj Jacob quicßamoc be chiru chixjunileb. Nak yô chi xic chixcßulbal li ras, yô chixcuikßibanquil rib chiru toj retal quicuulac riqßuin. Cuukub sut quixcuikßib rib nak yô chi xic.

⁴Aga Eesav jooksis temale vastu ja süleles teda, langes temale kaela ja suudles teda; ja nad nutsid.

⁴Laj Esaú quiâlinac chixcßulbal li rîtzßin. Quixkßalu chi xcux laj Jacob ut quirutzß ru ut queßoc chi yâbac xcaßbichaleb xban xsahileb saß xchßôl.

⁵Siis ta tõstis oma silmad üles ja nägi naisi ja lapsi, ja ta küsis: 'Kes need sul on?' Ja tema vastas: 'Need on lapsed, keda Jumal su sulasele armulikult on andnud.'

⁵Ut laj Esaú quirileb li ixk joß eb ajcuiß li cocßal ut quixye re laj Jacob: —¿Aniheb li cristian aßin? chan. Laj Jacob quixye re: —Aßineb lin cocßal li quixqßue cue li Kâcuaß Dios.—

⁶Ka teenijad astusid ligi, nemad ise ja nende lapsed, ja nad kummardasid.

⁶Queßchal li cuib chi môs ixk rochbeneb lix cocßal. Queßjiloc riqßuin laj Esaú ut queßxcuikßib rib chiru.

⁷Siis astus ligi ka Lea koos oma lastega ja nad kummardasid; lõppeks astusid ligi Joosep ja Raahel ja kummardasid.

⁷Ut quichal ajcuiß lix Lea rochbeneb lix cocßal ut queßxcuikßib ajcuiß rib chiru. Ut quichal ajcuiß lix Raquel rochben laj José ut queßxcuikßib ajcuiß rib chiru laj Esaú.

⁸Siis ta küsis: 'Mida sa kavatsed kogu selle leeriga, keda ma kohtasin?' Ja tema vastas: 'Oma isanda silmis armu leida!'

⁸Ut laj Esaú quixpatzß re laj Jacob: —¿Cßaßru xyâlal nak xatakla li quetômk li xebincßul saß be? chan. Laj Jacob quixye, —Xintakla chokß âcue re nak tinâcßul saß usilal, chan.

⁹Aga Eesav ütles: 'Mul eneselgi on küllalt, mu vend. Jäägu sulle, mis sul on!'

⁹Laj Esaú quixye: —Incßaß. Lâin incßaß naru tincßuleb li quetômk aßan. Lâat cuîtzßin. Ut lâin tzßakal ajcuiß li cßaßru cue cuan. Li cßaßru xasi cue, canâk chokß âcue, chan.

¹⁰Kuid Jaakob vastas: 'Sugugi mitte! Kui ma nüüd su silmis olen armu leidnud, siis võta mu kingitus minult vastu! Sest ma olen ju tohtinud näha su palet, otsekui näeks Jumala palet, ja sa oled olnud mu vastu lahke.

¹⁰Laj Jacob quichakßoc ut quixye re: —Bânu usilal, cui ac xinâcßul saß usilal, tento nak tâcßul li mâtan li xinqßue âcue. Cßajoß xsahil inchßôl nak xcuil âcuu. Chanchan xcuil ru li Dios nak xatcuil. Lâat xinâcßul saß xyâlal.

¹¹Võta nüüd minu tervituskink, mis sulle toodi, sest Jumal on olnud mu vastu armuline ja mul on kõike küllalt!' Ja ta käis temale peale, kuni ta võttis.

¹¹Nintzßâma châcuu nak tâcßul li mâtan li xinqßue âcue. Anakcuan xinbiomoß xban li Kâcuaß Dios. Numtajenak li cßaßru cue, chan. Laj Jacob quirelaji ru laj Esaú re nak tixcßul li mâtan toj retal quixcßul.

¹²Siis ütles Eesav: 'Hakkame liikuma ja lähme, ja mina käin sinuga rinnu.'

¹²Laj Esaú quixye re: —Us, mâcßaß naxye. Yoßo anakcuan. Lâin tincßamok be châcuu, chan.

¹³Aga Jaakob vastas temale: 'Mu isand näeb ju, et lapsed on väetid ja minu hooleks on imetajad lambad ja lehmad; kui neid liiga kiiresti aetakse ühegi päeva, siis sureb kogu kari.

¹³Ut laj Jacob quixye: —Kâcuaß Esaú, lâat nacanau nak eb li cocßal toj coqßueb. Incßaß naru nakaqßueheb chi bêc chi cau chixjunil li cutan. Joßeb ajcuiß li quetômk li toj coqßueb. Cui takalubtesiheb chiru jun cutan naru nequeßcam chiku saß be, chan.

¹⁴Mingu aga mu isand oma sulase eel ja mina liigun pikkamisi oma ees käiva karja kannul ja laste kannul, kuni ma jõuan oma isanda juurde Seiri.'

¹⁴Lâin nacatinqßue saß xnakß cuu. Cui tâbânu usilal, lâat tatxic xbên cua chiku. Lâo timil yôko chi xic châcuix xban nak eb li cocßal ut li xul timil nequeßbêc. Toj aran toxkatau kib saß li tenamit Seir, chan.

¹⁵Eesav ütles: 'Ma jätan siis sinu juurde osa rahvast, kes koos minuga on.' Aga tema vastas: 'Mispärast nõnda? Kui ma ainult oma isanda silmis armu leiaksin!'

¹⁵Laj Esaú quixye re, —Us. Lâin nacuaj raj xcanabanquil cuib oxibakeb li cuînk li xeßchal chicuix re nak eb aßan teßochbenînk êre saß be, chan. Laj Jacob quixye re, —Incßaß, Kâcuaß Esaú. Bânu usilal mâchßißchßißi âcuib xbânunquil aßan. Tzßakal riqßuin aßin nak xinâcßul cuißchic saß xyâlal, chan laj Jacob.

¹⁶Ja Eesav läks selsamal päeval oma teed tagasi Seiri.

¹⁶Saß ajcuiß li cutan aßan laj Esaú quisukßi saß li tenamit Seir.

¹⁷Aga Jaakob liikus Sukkotti, ehitas enesele koja ja tegi oma karjadele lehtkatused; seepärast pandi sellele paigale nimeks Sukkot.

¹⁷Ut laj Jacob cô saß li naßajej Sucot. Ut aran quixyîb lix muhebâl ut quixyîb ajcuiß lix naßajeb li xul. Xban aßan Sucot quixqßue chokß xcßabaß li naßajej aßan.

¹⁸Ja Jaakob jõudis Mesopotaamiast tulles õnnelikult Sekemi linna, mis on Kaananimaal, ja lõi linna ees leeri üles.

¹⁸Nak qui-el Sucot, laj Jacob quixyîb lix muhebâl chire li tenamit Siquem. Ut quicuulac toj Canaán chi sa saß xchßôl chalen nak qui-el chak saß li tenamit Padan-aram.

¹⁹Ta ostis selle väljaosa, kuhu ta oma telgi oli üles löönud, Sekemi isa Hamori lastelt saja rahatüki eest.

¹⁹Laj Jacob quixlokß li chßochß li quixyîb cuiß lix muhebâl. Jun ciento chi tumin quixtoj cuiß li chßochß riqßuineb li ralal laj Hamor. Laj Hamor aßan lix yucuaß laj Siquem.Ut aran quixyîb jun li artal laj Jacob re xlokßoninquil li Kâcuaß Dios. Li naßajej aßan quixqßue chokß xcßabaß El-Elohe-Israel.

²⁰Ja ta püstitas sinna altari ning pani sellele nimeks 'Jumal, Iisraeli Jumal'.

²⁰Ut aran quixyîb jun li artal laj Jacob re xlokßoninquil li Kâcuaß Dios. Li naßajej aßan quixqßue chokß xcßabaß El-Elohe-Israel.